woensdag 18 oktober 2017

Gekledder en geknipper....

Ik ergerde me al een tijdje aan de staat van onze twee fauteuils. Ze staan er natuurlijk ook al een jaar of 18, denk ik. En beige bekleding, ach ja....kon je het nog wel beige noemen? Vooral de armleuningen waren grijzig. En laatst ging er ook nog eens koffie overheen... Ut zag er niet uit! En wat doe je dan?? Je huurt een shampoorellen-machine. Had ik nog nooit van mijn leven gedaan, dus het was wel even een dingetje. Een fles schoonmaakspul erbij. Genoeg voor 50 à 60 m². Dat moest toch wel genoeg zijn? Mango zag me met het grote gevaarte binnenkomen en koos gelijk het hazenpad naar boven. Kiwi lag op de bank en zag mijn gehannes ietwat geamuseerd aan.
Ik weet nu waarom er staat dat je de rest van de meubels uit de buurt moet zetten. Wat een natte kledderzooi! Alles zat onder. Wel weer leuk als je het water weer kon op stofzuigen. En wat een vies water kwam er af! Dat wil je niet weten. Heb de stoelen meerdere keren geshampooreld. Het vloerkleed heb ik ook maar gelijk twee keer gedaan. Zo ging die fles alsnog bijna op. Maar toch...om nou te zeggen: Oh, wat zijn de stoelen weer mooi schoon! Nee. Wel stukken beter dan eerst, maar echt weer als nieuw? Neuh. Volgens mij ben ik gewoon aan nieuwe stoelen toe. :-)
Omdat we toch niet op de nog natte stoelen konden zitten, zijn Mariska en ik (ik met nog natte broekspijpen)'s middags maar eens naar de Driesprong geweest. Daar was alweer de jaarlijkse kerstshow opgebouwd. Ah, wat is hij weer mooi! Sfeervol, stijlvol. We hebben weer een hoop frutsels door onze handen laten gaan. We hebben weer een aantal leuke ideetjes voor de kerst opgedaan. Ik was helemaal weg van een nieuw soort kerstverlichting. Nou, ik weet niet of het helemaal nieuw was, maar het viel me dit jaar op. Van die clusterverlichting, maar nu met hier en daar een knipperend lichtje erin. Net genoeg geknipper, subtiel, niet van dat hysterische. Ik moet nog maar eens terug. Toch maar die lichtjes halen!
Ik had er een klein filmpje van gemaakt. En thuis heb ik hem tot een loop-gif gemaakt. Grappig, toch? Geknipper tot in het oneindige....

maandag 16 oktober 2017

Na het zingen de kerk uit....



Afgelopen zaterdag: het Zoetermeers Koren Festival, waar een tiental koren aan hebben meegedaan. Het doel van dit festival was om de Zoetermeerse bevolking kennis te laten maken met de diverse koren in Zoetermeer en om de kwaliteit van de deelnemende koren te verhogen. De koren werden beoordeeld door een vakkundige jury. 
Ook wij, vrouwenkoor Enjoy, hebben meegedaan. Al wekenlang hadden we ons voorbereid: nummers uit het hoofd leren, opstellingen oefenen. Altijd toch wel spannend om mee te doen. Zijn we wel goed genoeg? Durven we wel? We zijn altijd een beetje onzeker over onszelf.
Eigenlijk komt dat ook een beetje door de plek waar we repeteren; een wijkcentrum met een brakke akoestiek. Zo hoor je nooit hoe we écht (kunnen) klinken en denk je altijd dat het niet goed genoeg is.
De Nicolaaskerk was de eerste lokatie waar we een optreden gaven. Een kerk met een flinke nagalm.
Maar wat zingt dat lekker, zo'n kerk. Het gaat bijna vanzelf. Bijna, hè...;-) We hebben er prettig gezongen. Vooral onze rustige nummers gingen prima, zoals Love Of My Live, Mag Ik Dan Bij Jou en Gabriella's Song. Klonk allemaal erg mooi, hoorde ik later op de geluidsopname. The Rhythm of Live daarentegen vond ik echt vreselijk klinken. Dat nummer gaat te snel voor zo'n galmende kerk. Dan gaat het geluid rondzingen....
Dat optreden was eigenlijk een soort van generale repetitie voor het optreden erna in de Oude Kerk. Daar was een jury aanwezig om ons te beoordelen. 
De kerk zat vol. Mijn moeder en haar vriend, mijn zus en mijn Jan waren er ook. Jan heeft met de camera opnames gemaakt van ons optreden. Ik was zo benieuwd hoe ons nieuwe Estonische nummer, Muusika, zou klinken in een kerk. Dat MOEST opgenomen worden, vond ik. Ik vind het zo'n mooie simpele melodie. Heerlijk om te zingen. Ondanks dat het een onverstaanbare taal is was het instuderen van de tekst eigenlijk vrij simpel. Ik had er minder moeite mee dan met het tweede couplet van Beg,Steal or Borrow. Wij als sopranen zingen flarden van het tweede couplet, dus de zinnen die we zingen hebben geen verhaal. Pff, dan onthou ik het minder.
Nou, ook dit optreden klonk boven verwachting goed. We kregen een heel positief juryrapport mee naar huis. De dirigent was tevreden, wij waren tevreden, het publiek was ook tevreden. Ze vonden het mooi en het repertoire afwisselend. Leuk om mee te maken als koor, zo'n dag! Mag van mij vaker!

maandag 9 oktober 2017

Sound of the Sixties

Na Hilde en Marianne opgehaald te hebben reed ik, uiteraard midden in een gigantische hoosbui, naar Dekker, waar de 150 e editie van the Sound of The Sixties gehouden zou worden. De 150 e editie dus al, waar deze voor ons de maagdelijke 1e zou worden. En hadden we geweten hoe megadruk het zou worden, hadden we veel eerder voor de deur gelegen! Nadat we de rest van onze groep hadden begroet gingen we naar binnen. Tja, alle stoelen en tafels waren al bezet. Dat werd staan! Op zich wel leuk want je ziet meer. We hadden een plekje langs de rand van de dansvloer uitgezocht. En om 20.00 begon het spektakel. The Murphy Jets beten het spits af. Eén van de bandleden zat al 61 jaar in het vak! Hoe oud zal ie dan wel niet geweest zijn.... :-)
Nu bestond het publiek ook wel merendeels uit zestigers en zeventigers. Maar dit was wel het (nog) krasse soort. Sommigen gingen helemaal uit hun dak op de dansvloer! En hoe later op de avond hoe losser de voetjes. Voor ons was het makkelijk: één stap vooruit en je stond op de vloer. We hebben ook lekker mee geblèrd met al die bekende nummertjes van vroeger.
Jan en Joke (mijn oom en tante) waren er ook. Zij hadden nog net een tafeltje met twee krukken kunnen bemachtigen. Tijdens het optreden van de Middle Of The Road heb ik Joke's aanbod om even op haar kruk te zitten maar aangenomen. Ahhh, lekker, zeg! Ik voelde inmiddels mijn voeten wel. Geen pijn, gelukkig, maar gewoon moe.
Aan het eind van het optreden van de laatste band zijn we maar weer eens opgestapt. Hartstikke moe, nog met een hoofd vol muziek en een dichtzittend oor zijn we weer naar huis gegaan. Soley, Soley, Soley, Soley.... zit nu nog steeds in mijn hoofd. En Chirpy Chirpy Cheep Cheep, Chirpy Chirpy Cheep Cheep Cheeeeeep! Maar al met al was het een leuke avond.
Ik had nog wat filmpjes gemaakt, maar die zijn mislukt. Ik hield mijn hand weer eens voor de microfoon. Nu heb ik alleen beeld, geen geluid. Wat een tuttebol. Pfff.

donderdag 5 oktober 2017

Een dagje Den Haag...

En daar zat ik gisteren in de Randstadrail, samen met 3 klassen met kinderen, die óók allemaal naar Den Haag gingen. Zij gingen naar het Generation Discover Festival op het Malieveld. Wat een gekakel, wat een drukte! Echt, hoor, als ik niet op een bepaalde tijd met Mariska had afgesproken had ik een trammetje later genomen. Pfff. Ik word echt oud nu....ik kan niet meer zo tegen herrie aan mijn kop.
Eén van mijn doelen in Den Haag was om naar een wolwinkel op het Westeinde te gaan, Cross & Woods. Niet dat ik echt wol nodig heb, hoor... Ik heb nog paarse wol liggen dat ooit een trui of een vest moet worden. Heb nog 3 prachtige strengen Manos del Uruguay liggen met bijpassende kraaltjes dat ook nog een vest moet worden. (ik kan maar geen goed patroon daarvoor vinden op Ravelry.)
Ik heb Suzanne's wol nog liggen. Maar toch.... Ik sta altijd open voor nieuwe wolletjes.
En wat een leuke winkel is dat Cross &Woods! Ik had al via de website gekeken wat ze allemaal hadden. Mijn oog was gevallen op Tréliz. Alleen was de kleur in het echt toch wel anders dan ik had gedacht. Dat ging um niet worden. Mijn andere oog had ook al verlekkerd gekeken naar een bepaalde kleur Malabrigo wol. Oeh, die vond ik wel erg mooi. Dus die strengen gingen wel mee naar huis.
Op dit moment is er een KAL (knit a long) bezig van Stephen West. Dat is echt een geniale designer. Een beetje typische knul, maar wel heel creatief. Hij ontwerpt heel aparte modellen met ook hele aparte kleurencombinaties. Dat moet je durven. Ik wil het graag, maar ik durf nog niet. Ik hou alles wat hij ontwerpt en doet wel in de gaten... Misschien volgend jaar. Hier is nog een gek filmpje dat hij dan weer het internet opslingert.



Marks & Spencer is nu wel een trieste boel, hoor. De winkel is al bijna leeg verkocht. Heb nog wel een bh voor de helft van de prijs kunnen scoren. Ik vind het echt jammer dat ze weer uit Nederland vertrekken. Ben wel benieuwd wat er nu in dat mooie pand komt.
Geluncht hebben we deze keer, (het restaurant van M&S was ook al dicht) bij Grand Café Haagse Bluf. Daar zit je boven ook leuk met uitzicht op de Groenmarkt.

Bij Zara en TK Maxx zijn we uiteindelijk geslaagd voor wat kleding. Een gedeelte van Mariska's nieuwe kleertjes werd alvast als, mijn aan haar te geven, verjaardagskadootje bestempeld. Voor de rest van het totale bedrag wilde ze dan wel een kadobon voor een piercing-shop hebben. Huh?? Ja, mevrouw wil een daith. Ik heb het moeten koekelen. Een daith... Wist ik veel. Had er nog nooit van gehoord. Ik heb nu de plaatjes gezien. Nou, zij liever dan ik.....:-) Aan mijn oortjes geen fratsen!
Geen idee trouwens hoe haar verjaardag dit jaar gaat verlopen. Die dag moet ze Alex naar Schiphol brengen. Die vliegt dan met een collega naar San Francisco voor een weekje (gedeeltelijk) werk en plezier. Zelf gaat ze 's avonds naar de film met een vriendin. Dus geen idee wanneer wij haar misschien even mogen feliciteren.... Druk druk druk. Ach, we zien of horen het wel.....:-)

vrijdag 22 september 2017

Van de regen in de drup...drup....drup.

Een paar weken geleden... Tik.......Tik...Tik. Jan en ik zitten in de kamer. Tik... Tik.......Tik. Waar komt dat toch steeds vandaan, dat getik? Mango zit als een zombie voor de toiletdeur naar boven te kijken. Komt het daar vandaan? Ja, hoor: lekkage! Buiten regende het al een paar uur en binnen begon het ook flink door te lekken. Vanaf het badkamerdak, zo door het ventilatiekanaal, naar beneden de toiletruimte in. Krijg nou tandjes. Maar snel een bakje eronder gezet. Een paar uur later was het alweer droog. En verder weken geen last meer gehad. Tot afgelopen weekend. Weer veel langdurige regen. Ajjj. Nu was het geen tik..tik..tik..meer. Het was nu plens, plens, plens! Snotverdorie! Zandzakken voor de deur! Maar weer een bakje aangerukt! Maar in plaats dat ik af en toe het bakje even controleer... het op spetterende water doorweekte ook nog eens het behang! Ik had beter een emmer neer kunnen zetten!
Toch maar eens een melding richting de Vestia gemaakt. En vanmiddag kwam er een mannetje. Die is het dakje opgeklommen. Wat blijkt: er ligt een grote deken van dichtgegroeid mos tussen het grind. Zo dik dat dat gewoon geen water meer doorlaat. Dat water stijgt en loop over in het ventilatiekanaal.
Hij heeft nu een gedeelte rondom het kanaal schoongemaakt en een paadje gemaakt richting de afvoergoot. Hij zou een melding richting de Vestia maken dat het hele dakje schoongemaakt zou moeten worden met een nieuwe laag grind erop. Nouuuuu, ik moet het nog zien! De Vestia loopt niet zo hard meer. Ik denk dat het hier wel bij blijft. Nou ja, zolang we verder droge billen en voeten houden vind ik het best.
Ik kreeg nog een blikje met pepermuntjes van de firma Patina. Voor de doorgestane nattigheid. Toch wel lief. Mooie reclame ook! ;-)

dinsdag 19 september 2017

Hamsterennnnnnnn......

Vanmorgen, tegen achten... ik zit te ontbijten. Boterhammetjes, thee, mandarijntje erbij. Ik zeg Jan gedag die naar Eindhoven gaat. Hij heeft zijn hielen nog niet gelicht of ik denk: 'wat gebeurt er nu???'.
Mijn rechterwang begint op te zetten. En niet een klein beetje. Binnen een halve minuut heb ik formaat hamsterwang! Wat IS dit?? Wat krijgen we nou?? Dit had ik nog nooit meegemaakt. Zó snel, zó dik. Het stond helemaal strak gespannen. Tja, wat nu?? Voel ik pijn? Nee, niet echt. Voel ik me niet lekker? Nee, voel me prima. Krijg ik nog gewoon lucht? Ja. Heb ik koorts? Nee.  Allergische reactie ergens op? Geen idee. Zou niet weten voor wat.... Voor de zekerheid toch maar een antihistamine ingenomen.
Maar ja, wat nu. In de spiegel kijken. Ieeuuwwww. Dat ziet er niet uit! Toch maar even de huisarts bellen om te vragen wat ik ermee aan moet. Een bandje: de praktijk van dr. ^$$^^;% is gesloten, belt u de huisartsenpost maar.
De huisartsenpost gebeld. Bandje: de huisartsenpost gaat pas om 17.00 uur open, belt u uw huisarts maar..... Ut zal eens niet! Gewoon niet te bereiken, hè? Het spoednummer bellen? Nee. Da's overdreven. Wat nu?
Dan maar gewoon naar de praktijk lopen en kijken wie er wel aanwezig is. Ik wilde toch weten waarom ik zomaar in de Hulk aan het veranderen was. Uitleg gedaan over de bandjes die ik te horen kreeg. 'Ohhh, dan staat het verkeerde bandje aannnnnn'. Irritant vind ik dat. Maar goed, een andere dokter was wel genegen om mijn chubby cheek even te bekijken. Het bleek een gevalletje van een verstopte speekselklier te zijn. Nooit van gehoord! Nooit eerder gehad! Ik moest maar zure dingen eten. Van die citroenballetjes of van die zure matten. Dan zou het wel weer openspringen en beter gaan. Mocht het nou niet overgaan, kon ik terugkomen.
De hele ochtend heb ik op die zure ballen gesabbeld. Ook wel weer eens lekker trouwens. Nou ja, niet tijdens de Zumba (Ja, ik heb inmiddels weer een nieuwe Zumbaclub gevonden!). Ik wilde er niet in stikken natuurlijk, met al dat gespring. In de loop van de dag begon mijn wang alweer wat te slinken. En nu is het echt op z'n retour. Nog niet helemaal weg, maar wel bijna. Maar raar was het wel.

woensdag 13 september 2017

Yorkshire 2017... op bezoek bij Suzanne!



Dag 1:
Na een rustige vlucht (cakeje en koffie aan boord) kwam ik aan op Leeds Bradford. En omdat het weer nog goed was zijn Suzanne en ik eerst de Aysgarth Falls in het Yorkshire Dales National Park gaan bekijken. Een mooi stukje natuur met krachtige watervallen. Daar hebben we een leuke wandeling gemaakt. Uiteraard hebben we in het bijliggende plaatsje Leyburn koffie met gebak genuttigd. 's Avonds bij Suzanne thuis gegeten en vroeg naar bed! Ik was al sinds 5 uur in de ochtend op.... De oogjes vielen al dicht.

Dag 2:
Om de drukte in Whitby voor te zijn zijn we al heel vroeg in de ochtend vertrokken. Eerst met de auto door het Yorkshire Dales National Park richting de kust, een sowieso prachtige rit met mooie uitzichten. Aan de rand van de stad hebben we de auto geparkeerd op een Park&Ride terrein. En verder met de bus het stadje in. Goed geregeld. Ook daar weer rondgekeken en koffie gedronken. Ook de 200 traptreden beklommen richting Whitby Abbey. Daar heb je een mooi uitzicht over Whitby en de haven. De abbey zelf en de omringende graven zagen er een beetje spannend en luguber uit. Ik kan me goed voorstellen dat Bram Stoker hier geinspireerd werd tot het schrijven van Dracula! :-)
Na een stevige maaltijd (ik had nog nooit hertengehakt gegeten) in 'The Fox & Rabbit Inn in Pickering gingen we weer op huis aan. 's Avonds zijn we naar een koor geweest in Alne, een plaatsje verder op. Suzanne is al een tijdje op zoek naar een leuk koor in de omgeving en toevallig hield dat koor, The Alne Singers, een open avond. Dat was me toch geweldig! Er waren nog een paar nieuwen en we mochten gelijk meedoen. We zaten met zo'n 30 man (ok, 5 mannen, de rest vrouwen) in een grote kring. En in 5 kwartier hebben we twee nummers ingestudeerd! Supersnel en goed! Een kerstnummer 'Carol of the Bells' en een popnummer 'Stand By Me'. Wat kunnen Engelsen toch goed zingen. Uit volle borst, vol overgave. Zonder gezeur, zonder onzekerheden. Het stond als een huis. Zo leuk om mee te maken!
V
Dag 3:
Ik had beloofd om voor Suzanne een omslagdoek te breien. Maar wist niet welke kleur wol ze wilde. Dus op zoek naar een wolwinkel in de omgeving. Harrogate was the place to be. Bij Knits.etc zijn we geslaagd voor mooie wolletjes. Ik was zelf op zoek naar wol voor een KAL van Stephen West die eind september begint. Daar heb ik speciale handgeverfde wol voor nodig die dat winkeltje in Harrogate niet verkocht. De eigenaresse wist wel een andere winkel in de buurt, in Knaresborough. Wij ernaartoe. Eindelijk een parkeerplekje kunnen bemachtigen... blijkt de hele winkel opgeheven. Tssss. Jammer. Nou ja.
Op het programma stond vandaag ook nog 'Fountains Abbey & Studley Royal. Restanten van een oude abdij met mooie goed bijgehouden tuinen eromheen. Ook hier weer een mooie wandeling gemaakt. Het weer was nog steeds goed! Geluncht in het plaatselijke restaurant. Voor het eerst een Jacket Potatoe gegeten!
's Avonds was er een afscheidsetentje in the New Inn in Easingwold samen met 5 collega's van Suzanne. Suzanne heeft een nieuwe baan geaccepteerd en haar collega's wilden haar als (bijna afscheid, maar ook weer niet helemaal nog) wel even in het zonnetje zetten. Lief! Aardige mensen ook.

Dag 4:
Weer vroeg op pad. Eerst met de auto naar een Park&Ride in York. Daarna naar het station om de trein naar Leeds te pakken voor een dagje ongegeneerd winkelen! En Leeds is echt wel een winkelstad! Suzanne is geslaagd voor een broek en wat t-shirts. Ik heb een t-shirt, een schattig setje in elkaar passende schaaltjes (nu alsnog voor mijn verjaardag van Jan gekregen dus), een mini cakeblik voor halve cakes
en nog een leuke glazen herfstschaal (bij HomeSense) gekocht. Geluncht hebben we deze keer bij Harvey Nichols. Leeds is geen mooie stad. Wat wel leuk is zijn de vele Arcade's met winkeltjes. Elke Arcade is weer anders.
Uiteindelijk kregen we nog flink wat regen op ons kop. Tijd om terug te gaan met de trein!
Bij Marks&Spencer in York hebben we een indiase maaltijd gekocht en bij de buis opgepeuzeld. Kijkend naar Strictly come Dancing en naar 'The Last Night of the Proms. Er zijn al gelijk weer nieuwe plannen voor volgend jaar gemaakt: Last night of the Proms bij Castle Howard. Lijkt me gaaf! Ik hobbel wel mee!

Dag 5:
Op onze laatste dag zijn we naar RHS Garden Harlow Carrs geweest. Ik weet niet of je dat programma kent op BBC: the Chelsea Flower Show? Eens per jaar worden er dan op een terrein diverse tuinen aangelegd door allerlei gerenommeerde tuinarchitekten. Harlow Carrs is net zoiets. Een prachtige tuin in Harrogate. In de ochtend bleef het gelukkig nog nagenoeg droog, dus we hebben er nog van alles kunnen bekijken. Mijn oog viel op een hele aparte Dahlia, de Honka. Daar ga ik volgend jaar naar op zoek in Nederland. Die wil ik oooook.....
Toen het tijd was voor een hapje en een drankje zijn we naar binnen gegaan en hebben we aangeschoven in de rij bij Bettys
. Bettys is een eerste klas eetgelegenheid. Een tearoom/restaurant met topproducten. En lekker was het, ja! Ook de presentatie is altijd mooi en luxe. Daar kan ik wel aan wennen.... :-)
We hadden nog wat tijd over, dus zijn we nog even naar Ilkley Moor geweest. Daar naar boven geklommen voor een mooi uitzicht over het stadje Ilkley. En toen was het toch echt tijd om naar Leeds Bradford te gaan. Ik moest weer naar huis! En na een bumpy vlucht met een zachte landing (boterham en koffie aan boord) kwam ik weer in ons kouwe platte kikkerlandje aan waar Jan, Mariska en Alex al op me stonden te wachten! Lief, zo'n ontvangstcommissie!
Maar wat fijn dat ik Suzanne weer heb gezien! We zijn weer helemaal op de hoogte van elkaars leven! :-) Ik heb weer een hele fijne tijd gehad in het mooie Yorkshire! Mijn dank is groot!

vrijdag 25 augustus 2017

Van alles wat....

Nou, dat was me het nachtje wel. Eerst cirkelde er zo rond half 2 drie maal een politieheli boven onze wijk. Nou, daar word je wel wakker van, van dat geronk. Geen idee wat er aan het handje was. Ben ik eindelijk weer in slaap gesukkeld..hoor ik Mango weer kotsgeluiden maken. Gelukkig slaap ik maar met één oor dicht. Ik had nog net tijd om haar van het bed te manen (lees:zetje geven). Ik stond dus om half 6 alweer kots te ruimen. Heerlijk. Mango geeft de laatste tijd vaak over. Heb ook het idee dat ze wat magerder wordt. Ben al overgestapt op ander voer. Kijken of dat helpt. Laatst betrapte ik haar op heterdaad. Ze had een schuursponsje te pakken en zat er plukjes uit te trekken met haar bekkie. Nu hoop ik maar dat ze niks binnen heeft gekregen en alleen maar aan het spelen was. Alle sponsjes liggen nu achter slot en grendel. Het is en blijft een raar beestje. Zo'n gekke poes hebben we nog nooit gehad. Maar ze is wel lief, hoor :-) Volgende week toch maar even naar de dokter als het dan nog niet beter met haar gaat.

Het nieuwe seizoen is weer begonnen. En om dat te vieren hebben we laatst een leuke gourmetavond gehad met de scratch-club. Georganiseerd door Hennie en met hulp van Marjan. Was leuk, lekker en gezellig. Ik heb nog een paar foto's genomen, maar echt top zijn ze niet. Dan viel weer de een buitenboord, dan weer de ander. Nou ja, ut mot maar.
Inmiddels hebben we alweer de eerste koorrepetitie gehad. We zijn druk aan het oefenen voor het Zoetermeerse Korenfestival op zaterdag, 14 oktober 2017. Wij zingen van 12.30 tot 13.00 in de Nicolaaskerk en van 14.00 tot 14.30 in de Oude Kerk. Kom luisteren zou ik zeggen! Fijn om weer eens in een kerk te zingen. Dat zingt tien keer makkelijker dan in de Patio. Dus ik kijk er wel naar uit. Ik heb er wel zin in.

Morgen ga ik eens even kijken in het Stadshart. Ik ben nog steeds op zoek naar een nieuwe Zumba-les. En morgen geeft het CKC een demonstratie van hun Zumba-les. Kijken of dat wat is... Ze werken met strippenkaarten, dus ook dat vind ik wel prettig. Kom je niet, dan betaal je ook niet. Feit is dat ik in ieder geval wel IETS moet gaan doen kwa sport. Moet toch een beetje fit blijven....
Zeker nu ik binnenkort weer een bezoek ga brengen aan Suzanne in Engeland. Ik weet zeker dat we vaak aan de wandel zullen zijn. Maar ja, die lekkere taarten die ze overal bij die theehuizen hebben, hè? Moet ik die dan maar laten staan? Gewoon niet kijken? Net doen of ze er niet zijn? Ik weet niet of ik dat wel wil. Verrekte lekker zijn ze, hoor..... Ach, YOLO! Toch?

vrijdag 18 augustus 2017

AchterstevOREN....

Het ging niet beter met mijn oortje, alleen maar slechter. Kreeg er pijn aan en ik had het gevoel dat hij weer dicht ging zitten. Dus vanmorgen nog maar een keertje langs de praktijk geweest. Conclusie: een ontsteking in de gehoorgang. Druppeltjes moeten nu soelaas bieden. Het is wel een heel gedoe om die dingen in mijn oor te krijgen. Mag ik weer niks aanraken met ut tuutje. En ik moet er ook nog 10 minuten mee blijven liggen. Dat moet allemaal weer veel te precies. :-/
Nog zo iets raars: een ONgeopend flesje moet je in de koelkast bewaren en een geopende op kamertemperatuur. Nou, daar ben ik al mee de mist in gegaan. Ben na de apotheek gelijk door de hort op gegaan met het ONgeopende, in de koelkast thuishorende, flesje in mijn tas. Nouuuu, het zal wel loslopen. Hoop ik. Als mijn oor eraf valt ga ik wel weer terug. Kunnen ze me een oortje aannaaien!

Af en toe vraag ik me af of ik wel helemaal normaal ben. Ik hoop dat ik niet de enige ben die zich dat wel eens afvraagt...
Neem nou gisteren. Ik was in Den Haag bij TK Maxx. Zag in een rek een truitje hangen. Prachtig donkergroen met een grote strik middenvoor. Ik was er helemaal weg van. Ik passen. Zat goed. Voelde lekker zacht. Ik vond alleen dat het een tikje te diepe V had. De grote strik erover verborg alles wel netjes, maar toch. Nou... dacht ik... als ik er thuis een steekje aanzet...dan kan het wel. Of ik doe er een topje onder. Kan ook. Ik was helemaal blij met mijn truitje.
Kom ik thuis. En vlijtig als ik (heel soms) kan zijn pakte ik gelijk de naaidoos. Naald, draad. Ik was er klaar voor. Huh? Maar waarom zit het labeltje aan die kant??
Verrek. De voorkant is de achterkant! De strik hoort mijn rug! Krijg nou tandjes. Ik heb het truitje nogmaals aangepast. Nu met de goeie kant voor. En warempel, nu vind ik hem nog leuker! Is toch raar dat ik daar in het pashokje totaal niet bij stil gestaan heb? Of denk ik gewoon in mogelijkheden? In de herfst zal ik hem zoals het blijkbaar hoort dragen. In de winter draag ik hem dan achterstevoren. Met een vest erover heen. Dan zie je die strik tenminste nog. Dan weten jullie dat vast. Lekker puh.

Hier is Ierland 2010. Wat is het er toch mooi....



dinsdag 15 augustus 2017

Zo hoor je nog eens wat....

Zo hoor je nog eens wat, ja. Tenminste...als je je linker oor hebt laten uitspuiten bij de assistente van de huisarts! Tjonge, wat kan dat toch schelen. Ze deed het inmiddels (vorige keer was in 2011) met een soort apparaatje waar een pulserend straaltje uitkwam. Op zich zo gepiept, maar dat wachten voor je aan de beurt bent, hè? Via Aliexpress heb ik nu voor een prikkie een waterspuitje besteld. Kijken of ik het daarmee voortaan zelf kan verhelpen.
En nu ik er toch was....gelijk maar eens naar de officiële uitslag van mijn mammo van 24 juni gevraagd. Snel ben ik, hè? ;-) Maar ja, ALS ik er aan dacht was de praktijk dicht, OF ik dacht eraan buiten de opbeluren, OF ik dacht er helemaal niet meer aan. Wat blijkt nu? Mijn cyste is niet 4,3 centimeter, maar een lullige 4,3 millimeter. Die assistente in het LL had zeker grootsheidswaanzin.... :-) Nou ja, des te beter. Nog minder om me zorgen om te maken!

Mariska en de rest zijn goed aangekomen. Het links rijden gaat wel, maar geeft haar toch wel stress. Zeker als je ziet hoe je bij het huisje moet komen.... over zo'n 'maar-plek-voor-1-auto' weggetje! Maar ze doet het toch maar. Nichtje Roxanne is ook al zo stoer geweest. Net haar rijbewijs, en gelijk al helemaal alleen in een huurauto met de kinderen naar het Lipnomeer in het zuiden van Tsjechië gereden! Ze nam wel een overnachting en dat is maar goed ook. Jeffrey ging met zijn kinderen in zijn eigen auto. In ene ruk, zonder overnachting. Poeh. Maar ze hebben een leuke week achter de rug. En zo lief....brengen ze weer iets schattigs voor me mee: een vlindertje van glas en een glazen hartje voor aan een ketting. Hadden de kinderen zelf uitgezocht en betaald van hun eigen centjes. Nou, dan smelt je toch?

Ik schiet al lekker op met de vakantiefilms/foto's. New York 2007 is ook klaar. Ben nu bezig met Ierland 2010. Ik was van plan eerst die van 2009 te doen, maar ik kan de foto's en filmpjes nergens vinden. Op geen ene schijf, geen ene fotokaart, geen ene usb stick... nergens. Ik snap er niks van. Heb altijd overal tig kopietjes van. En precies van deze vakantie niet? Ja, ze staan nog op Photobucket, maar daar heb ik geen toegang meer toe. Daar zit ik zwaar over mijn limiet heen en nu willen ze dat ik eerst ga betalen. De schavuiten! Daar moet ik nog even iets op zien te verzinnen.... ;-) Komt goed, komt goed!
Voor wie wil kijken: hier is onze eerste keer New York.

vrijdag 11 augustus 2017

Terug in de tijd...



Hè, toch wel weer lekker zo'n Marokkaanse dadel/walnootkoek. Ik had hem speciaal gebakken voor het 'scratchclubje' dat gisterochtend op de koffie kwam. Gezellig. Weer even bij gekletst. Dat ze met allerlei kadootjes aan kwamen, nog speciaal voor mijn verjaardag, had ik niet verwacht. Had ook helegaar niet gehoeven. Maar was wel lief... Binnenkort gaan we met z'n allen gourmetten. Heb er al zin in!
De grote vakantie loopt alweer op het einde. Je kunt al merken dat het overal weer drukker wordt. Op de weg. Op de markt enzo. Jammer, want ik hou wel van die rust als iedereen in de buurt weg is. Een aantal familieleden komen bijna naar huis, anderen gaan nog.
Mariska en Alex en zijn familie vliegen maandag naar Ierland. Zij hebben een AirBNB geboekt in Belturbet. Belturbet??, vraag je je dan af. Nóóóit van gehoord! Dat blijkt een gehuchtje in county Cavan te zijn, vlak bij de Noord-Ierse grens. Geen idee wat daar te doen is. Zo te zien in een uiterst rustige omgeving, vol meren en meertjes. Ben nu al benieuwd naar de foto's. Ben ook heel benieuwd hoe het Mariska daar vergaat: zij bestuurt namelijk één van de huurauto's! Voor het eerst van haar leven links rijden en met haar andere hand schakelen. Spannend! (voor mij als moeder) ;-)
Elke maandag zit ik voor de buis naar 'We zijn er bijna' te kijken. Oh goss, ik heb soms wel een beetje medelijden met ze, hoor. Ik vind Ierland nou niet echt een kampeerland. Je wilt toch wel je kleding kunnen drogen als je nat geregend bent. Ik ben heel benieuwd waar ze alllemaal terecht komen en hoe hun route is.
Ik ben zelf ook weer bezig geweest met oudere vakantiefoto's en filmpjes. Ik merkte dat ik de laatste filmpjes, die van Spanje en twee keer Kreta, compleet met foto's en bewegende beelden, vééél vaker terugkeek dan de andere vakanties die losse foto's en filmpjes hebben.Tja, en wat doe je dan... Je begint gewoon weer opnieuw. Foto's bij elkaar zoeken, filmpjes ertussen monteren, bijschriften erbij en natuurlijk bijpassende achtergrondmuziek.
Leuk, hoor. Onze Ierland vakantie uit 2008 is klaar. Ik ben nog steeds verliefd op het mooie eiland....Kan toch ook niet anders?
Binnenkort maar eens aan onze twee maal New York beginnen en onze andere Ierland reizen.

donderdag 3 augustus 2017

Dansen en naar de kaasmarkt in Gouda



Wij gaan woensdagavond dansen, gaan jullie ook? Aldus een emailtje van Hillie en Kemal. Leuk! Leek ons wel wat. Dus wij gisteravond naar Waddinxveen. Jan en ik waren er nog nooit geweest, maar het zag er gezellig uit. De dansruimte is vierkant met een enorme spiegelwand. De zithoekjes waren ruimer. Er bleken nog meer paren van onze oude dansschool te zijn. Het viel ons mee wat er nog bij ons was blijven hangen. Het ging eigenlijk best goed na twee maanden niet gedanst te hebben. En het was nog eens gezellig ook! Leuk avondje!

'Ik ben nog nooit naar een kaasmarkt geweest', zei Mariska laatst. Hè? En Alkmaar dan? Was zij nog nooit geweest. Ik wel een paar keer, maar blijkbaar niet met mijn eigen kindje. En in Edam dan?? Nee, was ze ook nooit geweest. (Alex en zij wilden toen liever uitslapen, tijdens onze vakantie in Volendam)
Nou, dan moest ze maar met me mee naar Gouda. We stonden precies op tijd op de markt. Te midden van irritant voordringende chinezen... Pfff. En toen begon het ook nog eens te regenen. Niet heel hard gelukkig maar wel zodanig dat er een parapluutje aan te pas moest komen. We hebben het 'handelen' een beetje gadegeslagen. Handje klap hier, handje klap daar. Maar de kazen werden niet door van die dragers naar de waag vervoerd maar gewoon met paard en wagen. Viel een beetje tegen. We zaten dus al redelijk snel met een kopje thee met taart bij La Place. ;-)
Het werd al snel droog dus we hebben de markt en de winkeltjes verkend. Zulke leuke winkeltjes! En dan is er nog uitverkoop ook. Mariska is geslaagd voor twee t-shirts, een jurk en uiteindelijk ook een jas. Ikzelf ook voor een t-shirt. Bibliss is voor Mariska natuurlijk DE ontdekte winkel! Wat een leuke King Louie spullen hebben ze daar in prachtige kleuren en printjes! Daar zijn we zelfs twee maal binnen geweest. Voor die jas die ze zo leuk vond.. Zal ik wel, zal ik niet... want ja, niet echt nodig. Maar wel leuk EN afgeprijsd! Dus eerst passen, dan een tijdje twijfelen, ergens wat eten, nog een beetje twijfelen en daarna toch maar terug om hem te kopen. :-)
We hebben vandaag zo'n 8 km gelopen. En na het kopen van een stuk boerenkaas voor mij en brandnetelkaas voor Mariska (je bent in een kaasstad of niet) zijn we weer op huus aangegaan.
Een gezellig kneuterig Hollandsch dagje uit!

maandag 31 juli 2017

Paleis Noordeinde en naar Knossos



Ineens kwam er een berichtje voorbij op facebook: Open dagen in Paleis Noordeinde. Nooit geweest, dus gekeken of er nog kaartjes waren. Tijd om te vragen wie er mee wilde had ik niet meer. Het was al bijna uitverkocht. De kaartjes waren ook nog eens op naam. Dus Jan was de klos. Of hij nou wilde of niet. (gelukkig leek het hem erg leuk)
En als je dan toch pas heel laat in de middag naar binnen mocht, (de kaartjes gingen ook nog eens op tijd), kun je de bezichtiging natuurlijk afsluiten met een etentje bij de Griek. En dan nodig je je dochter en schoonzoon ook maar gelijk uit en reserveer je gelijk maar even een tafeltje. Dit alles was binnen een kwartiertje geregeld.
Op de dag zelf zou het in de namiddag wat buien regen geven. Tja, een plu kon ik niet meenemen. Mocht niet mee naar binnen in het paleis. Ook mijn tas mocht maar maximaal van A4 formaat zijn.
Dan maar een regenjasje met capuchon mee. Het zou toch wel meevallen met de regen, dacht ik toen nog. We stonden nog maar net in de rij buiten het paleis (jee, wat was het druk) of het begon al wat te spetteren. Na een kwartiertje wachten, legitimeren, tasinspectie, en kaartjes check konden we naar binnen. Wow. Mooier dan ik dacht. Groter ook. Bij elke bezienswaardigheid stond een gids/medewerker uitleg te geven. Valt ook niet mee, om dat de hele dag te moeten doen. Maar ze deden het op humorvolle manier. Ze hadden echt hart voor hun zaak. En zo hoor je nog eens wat.
Niet alles blijkt echt te zijn. Zoals de grote pilaren overal. Waren helemaal niet van marmer.... waren gewoon van staal.
Het nieuwe servies, waarvan er een dekking stond uitgestald, was erg mooi. Van elk bord e.d. zijn er 300! Het patroon en de gouden rand zitten onder de laklaag en er is ook een heel klein beetje melamine aan toegevoegd. Daardoor is het stootvast en kan het in de afwasmachine. Het is ook makkelijk bij te bestellen.
De Indische kamer bestond helemaal uit bewerkt hout. Er is geen spijkertje aan te pas gekomen. Alles is helemaal pasklaar gemaakt en verscheept. Hmmm. Er kwam wel een beetje een muffe geur uit dat vertrek...
Ik weet nu ook waar de koninklukke famielje zich terugtrekt na het gewuif op ut balkonnetje. Verder veel zalen/kamers met prachtige kroonluchters gezien. Hou ik van, van kroonluchters! Mooi licht....
En zo hebben we ons daar wel meer dan een uur vermaakt. Tijd om naar Knossos te lopen. Door de inmiddels, met bakken uit de hemel komende, regen. En dan blijkt je regenjas helemaal geen regenjas te zijn! Ik had gewoon natte armen! &%$$%^
Maris en Alex stonden al te wachten. Lekker gegeten, hoewel de gyros een beetje aan de zoute kant was. Als toetje namen Maris en ik het super grande buffet. Zo konden we alles proeven wat er op de kaart aan desserts stond. ;-)
Alex nam de yoghurt met honing en walnoten. Jan nam een dome van witte chocolade met vanille ijs erin, overgoten met warme chocolade saus. 'Ja', zegt de serveerster: 'hij gaat dalijk exploderen'. Huh? Exploderen?? Van schrik deinsden we allemaal zo ver mogelijk terug. We wilden niet onder de hete chocoladesaus komen te zitten! Ze bleek imploderen te bedoelen.... :-) De dome zakte keurig met een plofje ineen. Grappig om te zien.
Na afloop weer terug naar huis. Nog steeds kwam het met bakken uit de lucht. Natte voeten. Natte armen. Bah. En thuisgekomen nog een lekkage ook. Plat dakje boven de badkamer...water door het ventilatiegat naar beneden, langs de tegels van de badkamer....uit het ventilatiegat in het plafond van het toilet op de begane grond...spetter spetter. Maar een emmertje eronder gezet.....  Gewoon even teveel water ineens gehad. Ik eigenlijk ook wel.

donderdag 27 juli 2017

Duivelse salsa en kokosmakronen....

Het wil maar niet zomeren in ons kikkerlandje. Af en toe pikken we een mooi dagje met zon mee. Maar je kunt er helaas niet van op aan dat het de volgende dag weer mooi weer zal zijn. Een echte kwakkelzomer. Dat was in Spanje wel anders................>
Op de regenachtige dagen ben ik de keuken ingedoken om van alles te maken. Ik had van mijn zus Habanero pepers en een grote zak kokos gekregen. Een recept van Habanero salsa was zo opgezocht.
Ik was al gewaarschuwd door mijn zus: Die pepers zijn bloedheet! Voorzichtig voor je handen, raak verder niets aan, zet een raam open als je ze bakt want ut slaat op je ogen. Dat maakt het voor mij alleen maar spannender!
Huishoudhandschoenen heb ik niet. En snijden met ovenhandschoenen aan werkt ook niet echt. Ik heb maar twee boterhamzakjes aangetrokken. Ging prima. En inderdaad, na het opbakken van de gepureerde smurrie begonnen mijn ogen toch wel te prikken. Scherp spul, die pepers!
De tomaten en de tomatenpuree die er ook doorheen gingen verzachten de boel iets. Eén potje heb ik aan mijn zus gegeven. Daar kreeg ik ook weer een potje met door haar gemaakte Habanero Sambal voor terug. We hebben voorlopig wel genoeg duivelse hete pit.
Met de kokos heb ik 'gezonde' kokosmakronen gemaakt. Gezondere zou je kunnen zeggen. Zonder toegevoegde kristalsuiker. Een heeeel klein beetje ahornsiroop en banaan zorgen voor het zoetje. Ik vind ze lekker! Ik had ook nog van die ouwelrondjes voor de onderkantjes om het af te maken. (die had mijn zus ook al eens voor me meegenomen uit Duitsland).
En nu zit ik nog met een kilo Medjoul dadels. Die heeft Mariska op mijn verzoek voor me meegenomen bij de Makro. Van die heerlijk zachte en sappige dadels. Smul!
Ik denk dat een deel daarvan volgende week wel in een Marokkaanse dadel/walnotenkoek veranderd!

Ik ben ook weer bezig met wat bolletjes wol. Dat schiet ook al aardig op. Het wordt een sjaal voor op een herfstjasje.

woensdag 12 juli 2017

55 en 86...

Wat een triest weer vandaag. Het komt met bakken uit de hemel! Wat heb ik het dan getroffen met het weer op mijn verjaardag! Het was iets van 23 graden en het zonnetje scheen. Nu heb ik niet zoveel zon in de tuin vanwege de grote bomen in de buurt en mijn eigen gigantische Magnolia. De bomen in de buurt stonden op de nominatie om gesnoeid te worden. Daar heb ik anderhalf jaar op zitten wachten. Toen maar eens een email gestuurd aan de gemeente. Een vrij boze email eigenlijk wel. Ik kreeg als antwoord dat de plannen gewijzigd zijn: ze worden nu gekapt en er komt een ander soort bomen voor in de plaats. De kapvergunning is inmiddels aangevraagd. Tja, dat kan ook weer jaren duren als er weer mensen dwars gaan liggen. We wachten maar weer af....
In ieder geval zaten we lekker in mijn tuintje. Nou, zitten... ik heb eigenlijk amper gezeten. Je bent toch bezig met het laven en voeden van het publiek. En zo rustig als ik van te voren alles gepland en uitgevoerd heb wat betreft de hapjes enzo, zo druk ben je toch op de dag zelf. Ik vraag me af hoeveel kilometer ik heb gelopen!
Zo'n themafeestje vind ik wel leuk om mee bezig te zijn. Dit keer was het Spaans: Sangria (vierenenenhalve liter is er doorheen gegaan!), Gazpacho, Tortilla, gevulde kastangechampignons, Tapasschotels, Empanada's, Paëlla (door Mariska gemaakt), spaanse Flan.... Ik had nog amandelen gebrand met kruiden. Helemaal vergeten op tafel te zetten!
De volgende keer, wel over minimaaaaaal 5 jaar, wordt het misschien wel een Iers of een Arabisch thema. Ik ga er alvast over nadenken! :-)
Ik vond het een leuke verjaardag in ieder geval. Iedereen BEDANKT die aan me gedacht heeft d.m.v. telefoontjes, kaarten, facebookberichtjes, komst en kadootjes, bloemen en planten. Lief!

En na een verjaardag ga je de volgende dag naar de uitvaart van je oom. Zo is het leven. En dan denk je dat je de route naar het uitvaartcentrum van Capelle aan den IJssel goed in je hoofd hebt. Uh, nee, dus. Na twee maal verkeerd gereden te zijn kwamen we gelukkig nog wel op tijd aan. Volgende keer (ik hoop voorlopig niet natuurlijk) toch maar de GPS aan....
Het was een mooie zaal, grijs met lime groen. Fris van kleur. En na een korte dienst, waarin een schoonzoon namens de familie het woord nam om het een en ander over mijn oom te vertellen, (dingen die ik wist en dingen die ik niet wist), hebben we afscheid genomen van oom Ad....

vrijdag 7 juli 2017

De ene kaart is de andere niet.....

Bijna jarig.... En dan liggen er al wat felicitatiekaarten op de mat. Maar ook een envelop met een rouwrandje. Wat voelt dat tegenstrijdig: feest en een afscheid.
Oom Ad is overleden. De man van mijn tante Tiny, mijn moeder's zus. Niet volkomen onverwachts overleden trouwens. Hij was al een tijdje ziek. Wel sneller dan ik verwachtte. Een mooie kaart ook. Met daarop een paar schaakstukken en de tekst: Ik heb mijn laatste zet gezet. Deze partij kon ik niet meer winnen.
Hij hield erg van schaken. Hij hield ook van lekker eten. Het liefst met lekkere uitgebakken spekjes. Voor hem hoefde het allemaal niet zo magertjes. En hij bleef er nog slank bij ook!
Hij had ook een bepaald soort humor. Dat ligt je of dat ligt je niet. :-) Mij lag dat wel. Je wist nooit of je zijn kwinkslagen nou serieus moest nemen of niet.
Dit kaarsje brand ik voor hem....Gegroet, oom Ad!

maandag 3 juli 2017

Over feestjes....

Inmiddels zitten we al weer in juli. De tijd vliegt. Mijn achternichtje Géneviève is jarig geweest. Ook al weer 7 jaartjes jong. Al een hele jongedame. Eentje die het leuk vindt (en ook wel verwacht!) dat de visite haar toezingt. Wat we natuurlijk uitgebreid hebben gedaan: Hoera!! :-)
En ja, nu zit mijn eigen verjaardag er ook aan te komen. 55 jaar, schoon aan de haak, zal ik worden.....
Dit jaar maar eens wat
uitgebreider vieren. En wel met een Spaans thema! Wat een geslaagde vakantie al niet kan doen, hè? ;-)
Spaanse hapjes en gerechten (de ter plaatse gekochte tapasworsten stonken zowat mijn koffer uit!), Spaanse drankjes (uiteraard Sangria), Spaanse versiersels, Spaanse muziek (lang leve YouTube)! Ik heb nog net niet zo'n Spaanse jurk met ruches om aan te trekken. Jammer, gemiste kans! :-p
Ik ben er verder al druk mee bezig geweest. Het feestje zit al in mijn hoofd, nu de uitvoering nog. Boodschappen heb ik al bijna allemaal in huis. Heb een schema gemaakt van wat ik wanneer moet maken. Vrijdagochtend nog de allerlaatste boodschappen op de markt halen en vanaf 's middags zal ik in de keuken te vinden zijn. Heb er zin in! Het grootste probleem zal zijn hoe ik alles in de koelkast moet proppen. En ook of het weer een beetje meezit. Of we misschien wel in de tuin kunnen zitten. Zou mooi zijn! Nou ja, we zien wel. Voorlopig weer even druk, druk, druk.
Olé!

zaterdag 24 juni 2017

Komt een vrouw bij de dokter...

Donderdagmiddag....
Op de, tot nog toe, heetste dag van 2017 was het tijd voor mijn tweejaarlijkse mammografie. Gelukkig gewoon in het ziekenhuis en niet in die tietenbus. Jee, wat zal het daar tropisch warm geweest zijn.
In het ziekenhuis was het trouwens deze keer ook vrij druk. Maar mijn dames zijn weer op de kiek geweest. Helaas mocht ik na afloop nog niet naar huis. Er was een knobbeltje geconstateerd waar de radioloog nog even verder naar wilde kijken d.m.v. een echo. En dan duurt wachten lang kan ik je vertellen. Elke minuut dat je daar op de gang zit te wachten duurt voor je gevoel uren. En dan heb je eigenlijk nog geluk dat zo'n echo ook daar gemaakt kan worden. Dat je niet nog eens extra een afspraak ervoor moet maken.
Uit de echo bleek dat het een keurig rond afgebakende knobbel is. Een cyste dus. Pfff, dat was wel even een opluchting. Er hoeft verder niets aan te gebeuren. Kan geen kwaad. Zei ie....Hmmm.
Toen ik me weer aan stond te kleden vroeg ik de assistente of zij kon zien hoe groot ie nou eigenlijk was. Was ik vergeten te vragen.... 4,3 cm. Vind ik toch best een flinkerd! Op de foto (heb ik nog even genomen) leek ie zo klein. En ook gek dat ik er niets van voel.
Maar goed, de uitslag zou nog naar de huisarts gestuurd worden. Voor verdere vragen kan ik daar terecht. Ware het niet dat de praktijk tot 4 juli gesloten is. Vakantie.... Ut zal eens niet! :-)

woensdag 21 juni 2017

Y Viva España!



Zoooooooooo. GoedeMOOOOORgen!
Met die woorden werden we elke ochtend door de reisleidster begroet in de bus op weg naar weer een nieuwe bestemming om te verkennen. Wat een mooie reis hebben we achter de rug. Andalusië! Prachtig! Ik kan niet anders zeggen.
Wat is me zoal opgevallen aan Spanje? De vele zwaluwen! Spaanse vrouwen die ECHT met waaiers wapperen. De vrij gladde bestratingen. (zorg voor schoenen met profielzolen!) De heerlijke geur van bloesem van bomen en struiken waar ik de naam niet van ken. De vele (werkende!) fonteinen overal. De mooi aangelegde en netjes onderhouden parken en tuinen. Geldt ook voor de gebouwen. Het zag er allemaal heel verzorgd uit. De vele bruiden! We hebben er 7 gespot. De brede boulevards met palmbomen.....
Wat hebben we verder zoal gezien...

We zijn in Ronda geweest. Een leuk stadje aan weerszijden van een diepe kloof. Na een korte rondleiding kregen we hier voldoende tijd om op eigen gelegenheid het stadje verder te verkennen. Er liggen drie mooie bruggen en je kunt ook nog helemaal naar beneden de kloof in wandelen als je dat leuk vindt. Dat leek ons wel wat, maar ja....het was nogal heet. En wat je naar benee loopt moet je ook weer naar boven....hijg hijg.
Na Ronda zijn we naar Jerez de la Frontera gegaan. Hier hebben we een sherry bodega bezocht. Zo, dat rook wel even sterk naar alcohol in die opslagruimtes vol gevulde vaten! Ik werd al bijna teut van de lucht! Een gids heeft ons van alles uitgelegd over de sherry. En uiteindelijk hebben we nog drie soorten kunnen proeven.
Vervolgens gingen we op weg naar Sevilla. Langs velden met zonnebloemen en billboards met stieren en van die 'Sandeman' mannetjes. (die dag totaal 7,3 km gelopen)

Sevilla.... Wat een heerlijke stad! (heb al besloten dat ik ZEKER nog een keer terug ga) In de ochtend, onder begeleiding van een locale gids een rondwandeling gedaan door de joodse wijk 'Santa Cruz'. Aansluitend gingen we een bezoek brengen aan het paleis "Alcazar". Ook hier weer onder begeleiding van een lokale gids. Wel handig dat je tegenwoordig zo'n zendertje met oortje in krijgt. Zo hoeft de gids niet te schreeuwen en kun je hem altijd goed verstaan. Na afloop kregen we weer genoeg vrije tijd. We hebben nogmaals het paleis doorgelopen, hebben ergens geluncht en hebben de kathedraal in Sevilla bezocht. Wat een knoepert is dat! Ondanks de hitte hebben we de klokkentoren beklommen. Dat ging eigenlijk vrij makkelijk omdat het geen trappen zijn maar hellingen. 34 stuks! Mensen konden elkaar passeren, dus benauwd was het ook niet. Boven in de toren heb je een mooi overzicht over de stad.
's Avonds hebben we het Plaza de España bezocht. Schitterend!! Mijn favoriete plek in Sevilla. Ik was helemaal onder de indruk. Een halvemaanvormig plein met Andalusische tegeltjes, bruggen en midden op het plein een fontein als middelpunt.
Daarna hebben we met de groep (met z'n 36'en) tapas gegeten in La Rabida. Was erg lekker. (14,2 km gelopen)

Cordoba.... Onderweg naar deze stad hebben we nog een bezoekje gebracht aan een arena. Leuk om dat eens te zien. Cordoba zelf is ook een mooie stad. Daar hebben we eerst zelf (genoeg) gelegenheid gehad om rond te kijken/lunchen voor we weer met een gids door de joodse wijk werden begeleid. Na het bezoeken van de synagoge hebben we het Mezquita bezocht. Dat is toch wel zoiets raars.... een kitscherige katholieke kerk die gebouwd is midden in een enorme moskee. Niet te bevatten. :-) Maar wel weer prachtig en indrukwekkend. (8,6 km gelopen)

Ubeda.... Met de bus door een glooiend landschap vol olijfbomen. Leuk stadje om rond te lopen. Daarna door naar Baeza. Hier hebben we, samen met nog een stel, geluncht bij een ander restaurantje dan de rest van de groep. Ik vind het gewoon onhandig om met 36 man op een terras neer te strijken. Het duurt te lang. Ik wil nog graag wat zien in de omgeving. Dus hebben we heerlijk gegeten met een fles sangria erbij. Was wel uit te houden, hoor... ;-)

Granada.... Een wat oudere stad, een ander sfeertje ook. Daar hebben we het Alhambra bezocht. Op zich mooi. Maar ik vond het erg op het Alcazar in Sevilla lijken. Wel hele mooie tuinen en uitzichten erbij. Ook weer voldoende vrije tijd gehad. Na afloop met de groep naar beneden gelopen. En verder nog wat door Granada gebanjerd. 's Avonds werden we met minibusjes naar de zigeunerwijk Santa Cruz vervoerd. Racend door kleine straatjes waar de busjes maar net doorheen konden. We werden afgezet bij een grot waar er een echte Flamenco optreden zou zijn. Wow! Geweldig! Puur, rauw, emotioneel. Dat had ik echt niet willen missen. Na afloop weer in de busjes om naar een andere wijk te rijden, de moorse wijk Albaicin. Hier hadden we weer een lokale gids die het een en ander verteld heeft. Tevens een mooi uitzicht over het nu verlichte Alhambra. (13,4 km gelopen)

Pampaneira en Trevelez..... Vandaag met de bus richting de uitlopers van de Sierra Nevada, de Alpujarres. Mooie bergtocht met mooie uitzichten. Pampaneira is een schattig stadje met nauwe straatjes. Daar op een terrasje gezeten en een beetje rondgehobbeld. Onderweg naar Trevelez hebben we nog een watervalletje bezocht. Oeps, zo'n 65 treden naar beneden, die je in de hitte ook weer naar boven moest klimmen! Oh, wat was ik blij met mijn waaier! In Trevelez hebben we een hamdrogerij bezocht. Het aroma kwam je al tegemoet toen de deuren van de koelcel opengingen. Gatverdegatver. Na wat uitleg over de procedure van het drogen ben ik maar snel buiten een luchtje gaan scheppen. Op een terras, waar ik Iberico ham met meloen had besteld, was het beter toeven!
's Avonds na het avondmaal zijn we nog even Granada in geweest. We zagen allemaal vrouwen in klederdracht lopen. Opgedirkt met kammen en bloemen in het haar. Waar gingen die allemaal naartoe? Er maar eens achteraan slenteren dus... Aha, het was feest in de stad! Een podium met optredens. Leuk! Pikken we toch weer even mee....(6,6 km gelopen)

Malaga/ La Cala de Mijas/ Malaga....Onderweg naar ons relaxhotel in La Cala de Mijas hebben we in Malaga een groepje van 5 personen afgezet. Die hadden een avondvlucht terug naar Nederland. De rest wilde nog wel lekker uitrusten in het hotel bij het strand. De laatste dagen hebben we heerlijk geluierd en hebben we langs de kust gewandeld en zijn we ook nog een dagje naar Malaga geweest. Ook een leuke stad, dat Malaga. We gingen met de bus naar Fuengirola (massatoerisme, daar moet je niet willen zitten) en van daaruit met de metro naar Malaga. Malaga heeft eigenlijk alles. Strand, gezellige haven met terrasjes, mooie parken, mooie oud centrum en leuke winkeltjes. Ik denk dat ik daar ook nog wel eens terugkom. ;-) (14,2 km gelopen)
's Avonds hadden we nog eenmaal een afscheidsdiner met de groep in het hotel. Het was trouwens een leuke groep. Geen klagers, geen telaatkomers, geen schreeuwers. Ik hoorde dat dat nogal eens anders is.
Het is ons goed bevallen, zo'n groepsreis. Niet om elk jaar te doen, dat ook weer niet. Maar zo af en toe is het wel handig. Er wordt je veel geregel uit handen genomen. Het is wel relaxed. En je ziet echt een boel. Een mooie reis dus met nu goede herinneringen! Olé!

dinsdag 6 juni 2017

Bellen..met mobieltje nummer 5

Is het nou bijna zomer of toch nog herfst? Ik woei net zowat vanzelf naar huis. Dat zijn toch wel de echte Hollandsche weersomstandigheden. Zo zit je te bakken in de tuin en zo vriezen je tenen er weer bijna af. Ach, we nemen het maar voor lief.
Mijn moeder heeft weer een nieuw mobieltje. Huh, zul je zeggen.... ze had er toch pas nog eentje nieuw gekocht? Klopt. Maar die voldeed niet. Die DEED het sowieso niet. Net als al die andere mobieltjes die ze in haar la heeft liggen.... Nee, als je hem niet oplaadt... of als je het beltegoed laat verlopen...( ze werken allemaal nog)
Nee, deze, die ze NU heeft, is het helemaal! Een Fysic fma-5000. (link naar de handleiding, mam) Speciaal eentje voor oude mensjes. Voor oudjes van dagen. Voor senioren. Helemaal eentje voor haar. Ja, daar zou ze vast wel mee overweg kunnen! Ze wilde zo graag foto's met een mobieltje maken voor als ze op vakantie gaat. En ik moet zeggen: het is een leuk ding. Grote pictogrammen, best een redelijke camera.
Dus ik heb alles weer ingesteld. Alle nummers er weer in. Je kent het wel. Ik denk voor de vijfde keer nu, hè? Weer een nieuw nummer. Dus ook wij zelf moeten haar nummer weer in onze eigen telefoon veranderen. Beltegoed erop gezet. Nog geen extra beltegoed, want dat had ze nog niet gekocht. Het is een uitgebreid telefoontje waarmee je ook op het internet kunt. In haar geval dan liever via de wifi. Anders trekt ie dat kaartje weer leeg. (ze wil geen goedkoop abonnementje) Maar ja, dan moet ze op haar vakantieadres de wifi van het hotel instellen. Ja, nou, dat kon ze niet, hoor. Ze neemt de ipad wel mee. Ja, maar daar moet je toch ook de wifi op instellen? Oh, maar dat kan ze wel! (lees: dat laat ze door iemand anders doen) :-)
Dus ik weet niet of we binnenkort nou wel of niet vakantiefoto's via facebook kunnen zien. We wachten af!
We hebben nog wel lol gehad met die camera die erop zit. Daar zit ook een lachdetectie op. Grappig! Hij neemt vanzelf een foto als je lacht. Kijk je chagrijnig, dan moet je zelf op ut knopje drukken.
Dat hebben we natuurlijk even uitgetest. En warempel. Het werkt. Vraag me niet hoe.

Ik heb weer een nieuwe sjaal af. Een vrij dunne. Eentje voor de sier. Voor op een trui ofzo. Ik vind hem mooi geworden. Wat zal ik nu eens gaan maken? Dit is gebreid. Dus nu weer wat haken?

De scrap hierboven zijn foto's van schoonzus Karin die marshmallow ijs met de kleinkinders heeft gemaakt. Lijkt me lekker! Zoet!!!

maandag 29 mei 2017

Onze allerlaatste dansavond....

De foto's hiernaast zijn gemaakt tijdens de laatste 'vrijdans'avond op de dansschool. En afgelopen zaterdagavond was onze aller, aller, allerlaatste 'Laat zien dat je danst' avond. We hadden het al warm toen we er naartoe gingen. De hele dag was het al zo'n graadje of 30 geweest. En dan 'moet' je nog dansen ook.... Toch hebben we dat met plezier gedaan. Jan was aan het begin een beetje zenuwachtig. Hij was gehaast en gespannen. Later had hij er geen last meer van. Zelf ging ik volledig de mist in bij de Paso Doble. Zo raar: een bepaalde variatie, die ik juist hartstikke leuk vind en die normaliter goed gaat, was ik helemaal vergeten! Weg! Kwijt! Eventjes maar, hoor. Bij de tweede poging had ik hem weer. De Paso Doble is voor mij toch een chaotische dans. Zo ziet het er niet uit, maar zo voelt het wel. De ene keer moet ik in de looprichting, dan weer achteruit of opzij. Dat kunnen mijn hersentjes bijna niet meer bijbenen, joh.
Voor de rest ging het eigenlijk wel goed. Het was leuk om naar Mariska en Alex te kijken. Die zoefden lichtvoetig door de zaal. Zij hebben in de loop van de tijd zoveel geleerd! Een mooi paar.
Aan het eind van de avond hebben Fons en Willy op aandringen van het publiek nog een paar dansen gedaan. Zo mooi! Zo hoort het eigenlijk, hihihi. Soepel, gracieus, sierlijk, lichtvoetig, op elkaar ingespeeld. Het was wel een gek idee dat het hun allerlaatste dansen waren. Nou ja, op de dansschool dan, hè? Voor hen breekt er nu een andere tijd aan. Lekker genieten van hun pensioen! Het ga ze goed!
Onderstaand nog een impressie van de avond....

woensdag 24 mei 2017

Vlindertuin en Wol....

Vorige week donderdag was het tijd voor ons jaarlijkse uitstapje met het koor Enjoy. Na de repetitie zijn we naar 'de Bouwhof' gegaan om daar met z'n allen te lunchen. Geen verkeerde plek om te lunchen trouwens! Ruime keuze op de kaart en het was nog lekker ook! Iedereen had het prima naar de zin en waarschijnlijk wordt deze lunchplek in de toekomst vaker door ons koor aangedaan.
Niet iedereen had na de lunch de mogelijkheid om de rest van het uitje: 'Vlinders aan de Vliet', mee te maken. Uiteindelijk zijn we daar beland met z'n dertienen. Na een uitgebreid praatje over de vlinders en vlindertuin werden we daar 'losgelaten'. Wat hebben ze toch prachtige kleuren, vlinders. Mooi om te zien. Op den duur werd het toch wel erg broeierig in die kas. Dus na een paar rondjes en wat fotomomenten ben ik er maar uit gegaan en heb een ijsje genomen. Even afkoelen!
Een leuk uitje, in ieder geval!

Vrijdag ben ik met Mariska naar de Broodfabriek geweest. Daar was weer een breibeurs. Oh oh oh, aan wat een mooie wolletjes hebben we ons weer staan te vergapen. Bij sommige kramen had ik wel een matrasje willen neerleggen. Heerlijk om 's ochtends wakker te worden en zulke mooie kleuren om je heen te zien. (bv. bij de kraam van Débonnaire).
Maris en ik zijn beiden goed geslaagd voor wat we kwamen. Mariska heeft haar kleurstof om zelf wol te verven en nog een aantal paarsachtige bollen waar haar oog op viel. Zelf heb ik wol voor bij een jasje en nog twee extra bollen gekocht voor bij een eerdere streng die ik al in huis had. Nu kan ik er een vest van breien. Zulke mooie kleuren, zulke zachte wol. De kraaltjes die ik mee wil breien heb ik ook al in huis. Nu het een vest wordt misschien te weinig dus ik bestel nog maar een zooi extra.
Ik heb op de beurs ook een paar Addi kabels kunnen krijgen. Speciale SOS lifeline kabels. Ben er nu mee bezig. Ideaal!
Na de beurs kwam Alex ons met de auto ophalen en heeft mij even afgezet in de stad om weer even een nieuwe combinatie-oven te kopen. Het magnetrongedeelte was weer eens stuk. Hup, doos in de achterbak en op huis aan. Het ovengedeelte doet het nog prima, dus nu heb ik twee bakbeesten in de keuken staan. Wel fijn dat ik ze beide tegelijk kan gebruiken.

En vandaag zit ik te wachten op allerlei leveringen. Een nieuwe koffer voor Jan (die ik in ga pikken) :-p, Kattenvoer (hoef ik er niet mee te sjouwen)  en nog wat kleding/laarsjes waar ik al een tijdje een oogje op had en nu met korting heb kunnen kopen..... Kom op, Post.nl en DPD... laat me niet zo lang wachten!

maandag 15 mei 2017

Met bloed, zweet, tranen en snot....

Zo, da's een tijdje geleden dat ik hier mijn lettertjes heb gedropt. Komt allemaal door die badkamer.
Op zich ging het voorspoedig, hoor, het opknappen. Tenminste, aan het begin. Kozijnen schuren. Plafond en muren schoonmaken en witten. Leidingen verven. Met bloed, zweet en tranen (ammoniak) èn uiteindelijk snot (mijn keelpijn verplaatste zich naar mijn hoofd) werkte ik in de badkamer. Tot het even niet meer ging. Toch maar een paar dagen ziekies op de bank. En prompt ontwikkelde zich gelijk weer koorstuitslag onder mijn neus. Ut zal eens niet.
Na die dagen weer verder gegaan met de kozijnen schilderen, de radiator schilderen, de tegels blinkend schoon maken, de nieuwe doucheset ophangen, de nieuwe wc-bril monteren, de nieuwe spiegel ophangen...het werd steeds leuker.
Mariska kwam helpen met het plakken van de raamfolie en de rand met mozaïeksteentjes. Nou, kijk, daar zijn we dus geen ster in, in raamfolie plakken.... Ut zit erop, maar je moet niet vragen hoe! Misschien doe ik het nog een keertje over, want ik heb nog genoeg. Maar voorlopig wil ik het woord 'raamfolie' even niet meer horen. Ook de woorden 'scheef' en 'gebobbeld' niet! ;-)
Met de mozaïek steentjes hadden we ook geen succes (nog). Ik had mozaïeklijm gekocht bij de Action, dus wij aan de slag. Lijm erop, op de muur plakken. De volgende rits inlijmen, erop plakken en hee.... daar viel de vorige rits er alweer af. En plop, daar ging ook de andere rits. Dat ging um niet worden. Daar moet ik nog een keer eventjes echte tegellijm voor halen. Een ander keertje want ik heb nu toch wel even tabak van het hele opknappen. Ben wel extreem blij met mijn mooie Engelse licht-, stroom en ventilator trektouwtjes. Staan zo leuk! Maar voorlopig kan de badkamer er weer even een jaar of tien tegen, hoop ik.
Aangezien ik nog genoeg latex overhad heb ik gelijk de keukenmuren ook 2x geverfd. Goh, wat is dat ook opgeknapt, zeg! Nu ziet het plafond er natuurlijk niet meer uit. Maar de kamer moet sowieso ook ooit nog gedaan worden dus dat kan dan in een keer. We wachten eerst maar eens wanneer de Vestia met een nieuwe keuken over de brug komt. Binnenkort maar eens informeren.

Inmiddels is het einde in zicht van onze danslessen. Nog een les en dan nog 'afdansen'. En dan is het voorbij met de pret. Afgelopen zaterdag was er de allerlaatste feestelijke afscheids-vrijdans-avond. En die werd goed bezocht! Wat een drukte, zeg! Er zijn veel foto's genomen door een fotograaf. Ben er benieuwd naar. Gelukkig had ik net mijn laatste koortsuitslagkorstjes van mijn bovenlip gepeuterd  ;-) Fons en Willy hebben in ieder geval van hun avond genoten. Ze gaan nu met pensioen. En leuke dingen doen. Andere dingen. Ik wens ze alle goeds. We hebben het altijd prima naar onze zin gehad. En we hebben goed les van ze gehad.
Misschien gaan we nog op zoek naar een andere dansschool. Maar aan de andere kant wil ik eigenlijk nog even wachten tot Jan ooit weer een beetje meer in de buurt komt te werken. Het is toch allemaal nog wel hectisch, het leven. Er moet even meer rust komen. Vind ik.

zondag 23 april 2017

The Who's Tommy....


Gisteren stond onze laatste theatervoorstelling van dit seizoen gepland: The Who's Tommy. 
Ik verwachtte al dat het publiek voornamelijk uit zestigers zou bestaan en... ja, hoor. Grijze duiven en bolbuikerige mannen alom. Voor de zekerheid had ik een paar oordoppen meegenomen. Volgens de recensies zouden die goed van pas komen. Zeker waar wij zaten; vrij vooraan met op links in ons oor blèrende speakers. Oei, dat kon wel een tandje zachter allemaal. 
Tijdens de uitvoering van Tommy werd op een groot scherm beelden vertoond uit de film die ik toevallig die ochtend nog even had bekeken om te weten waar het verhaal 'Tommy' überhaupt ook alweer over ging. De beelden werden afgewisseld met van die psychodylische kaleisdoscopische kleurverlopen. Zonder stoned te zijn kan ik daar helemaal in op gaan. Als kind kon ik uren door mijn speelgoedkaleisdoscoopbuisje naar de kleurtjes kijken. Heb ik altijd al fascinerend gevonden.
Na de pauze hebben ze nog een zooi covers gespeeld. Beetje Queen, beetje Manfred Mann, beetje Deep Purple. Als publiek mochten we meezingen. Maar dat had geen zin. Je hoorde jezelf niet boven de herrie uit. Ik was mega blij met mijn oordoppies! Het was op zich een leuke voorstelling, maar HARD!

Hier nog een filmpje:


Eigenlijk zouden Mariska en ik op 6 mei nog naar 'Ticket to Bollywood' gaan, Indiase dans en muziek. Maar helaas gaat die voorstelling niet door vanwege een planningsfout van de Europese promotor. Jammer! Het leek me juist zo vrolijk en kleurrijk. Nou ja, maar kijken wat een volgend theaterseizoen ons gaat brengen....

Zo, zeg...zit ik gister in het theater... zie ik ineens dat er aan de rand van mijn mooie zijden shawl een paar steken los zitten . Draad gebroken! Jeetje. Vast ergens aan blijven hangen... Maar vanmorgen heb ik het weer netjes-zat kunnen repareren. Toch wel teer spul dat zijde...

Intussen, (ik kan niet stil op de bank zitten), heb ik nog even een babydekentje gehaakt. Schattig geworden. Maar oh, wat een saai werk! Bwlaahh. Ik ben duidelijk geen mens om een sprei of woondeken te haken.
Een beetje afwisseling moet ik hebben. Een beetje uitdaging. Alleen de rand was leuk om te doen. Ook weer een voor mij nieuwe steek. Van het internet afgehaald.


Details: Zeeman Supersoft, patroon: star stitch, rand: crochet wave fan edging, haaknaald 4,5. Aantal bollen: 5. Maat +\- 90x120 cm

Aankomende week: klussen in de badkamer! Maar eerst nog op de koffie bij Hennie... 

dinsdag 18 april 2017

Paasbrunch....


De paasdagen komen en de paasdagen gaan. Ook weer gebeurd. Wat ik met kerst met de merengue had, had Mariska nu met haar sinaasappelmousse vulling voor de paastaart: ut werd niet stijf! De agar agar, dat ik uit Engeland mee had genomen, werkte niet. Dus is ze weer opnieuw begonnen, nu met gewone gelatine. Hè, hè, uiteindelijk werkte het! En hij was lekker, die chocolade/sinaasappel taart. Smul. Er is nog een stukje over, dus daar zet ik dalijk mijn tanden in. Niet goed, want morgen moet ik mijn bloedsuikergehalte na laten kijken. Ik weet nu het resultaa(r)t al, hihihi.
Pasen was weer gezellig. De verstopte eitjes zijn weer gevonden. De magen zijn weer gevuld. 
Maar goed dat ik vanmorgen naar de zumba ben geweest. Misschien is de schade nu minder erg als ik morgen gewogen wordt. Alle beetjes helpen, nietwaar?
Vanaf volgende week is het voorjaarsvakantie. Alle clubjes liggen stil. Kan ik mooi aan de badkamer beginnen. EN afmaken, dat is mijn doel. Ik maak er maar weer een strak 'to do' lijstje van. Kan ik alles wat ik gedaan heb lekker afvinken. Hou ik van, van afvinken. 
Jeetje, kijk eens naar buiten: het hagelt flink! Lekkere lente... Wordt tijd voor een beetje warmte.
Had ik al vermeld dat de vakantie geboekt is? We gaan een rondreis door Andalusië maken! Ik denk wel dat het daar warm genoeg is voor me.... Olé! Tapas! Sangria! Paso Doble! We hebben er zin in!

zaterdag 15 april 2017

Fijne paasdagen!

De lente is op dit moment ver te zoeken, hè? Het is buiten frips aan de bips. Tijd voor een leuke lente scrap: kleine Lorelai, zittend in het gras, spelend met bloempjes. Lief, toch?

De paasdagen staan voor de deur. En dat vergt een strakke planning voor het jaarlijkse paasbuffet. Receptjes zijn uitgezocht. De boodschappen zijn binnen.  Er komt een paastaart. Gemaakt door Mariska en Alex. Ben benieuwd. Wordt vast lekker. Jammer dat het ook met de Pasen kil en nattig weer wordt. Nou ja, dan maar binnen paaseitjes zoeken. Oeps, paaseitjes verstoppen...nog even op de planning zetten!

Ik zat donderdagmiddag weer met Kiwi bij de dierenarts. Ging weer niet lekker met haar. Ik had/heb echt het idee dat ze pijn had. Het is al geen miauwerd, (ze zegt nooit een woord), maar ze trok steeds met haar koppie. Net of ze een pijnscheut moest opvangen. De dierenarts kon niets vinden. Er zat ook geen keutel dwars. Nu maar afgesproken dat ze naast het vezelrijke droogvoer nu licht verteerbaar natvoer moet eten. Hill's R/D meegenomen. Dat lust mevrouw dus niet. Op de markt maar even wat andere merken gehaald. Kijken of er iets van haar gading bijzit. Ze heeft nog wel elke dag een pijnstillend drankje dat ik naar binnen moet zien te krijgen. Dat helpt wel, zo te merken. Ze heeft ook gelijk een mani- pedicure behandeling gehad. Was ook wel nodig ook. Lange heksennagels! Ze bleef overal aanhaken. Ze wordt gewoon een oud besje, denk ik. Ze is nu 10. Maar ik wil haar nog lang niet kwijt. Superlief beestje!

Gister vierde Patricia haar verjaardag. Dus ik dacht al vroeg bij haar voor de deur te liggen, ivm met mijn strakke planning van de afgelopen dagen. Verdwaal ik onderweg! In mijn eigen stad, hè? En dan voel je je lullig, hoor. :-) Er was ergens een verkeersplein afgesloten, dus ik moest wel een andere kant op. Uiteindelijk kwam ik ergens waar ik niet verder kon, dus weer helemaal terug en toen maar via de andere kant van Zoetermeer totaal omgereden. Pfff. Kom ik nog laat aan...Uiteraard op dat moment geen parkeerplek voor de deur dus maar op een onhandig plekje in een winkelstraat gezet. Tussen een busje, een lantaarnpaal en een andere auto in. Kom ik na afloop terug ( Je taart was lekker, Patries!) staat er aan de andere kant OOK een busje, uiteraard scheef ingeparkeerd. Weg uitzicht! Wat een *^%%^& plek, zeg! Een hele wiskundige berekening gemaakt hoeveel auto's er per keer maximaal door het ene groene stoplicht kwamen. Gekeken hoe lang het duurde voor er auto's met het andere stoplicht de hoek omkwamen. De auto in. Auto's tellen die achter me langs reden... en gaan met die banaan! Hup, voorzichtig naar achteren. Op hoop van zegen! Gelukkig reed er niemand door rood. Nou ja, boem is ho, toch? Een blind paard kan toch geen schade aanrichten, aan onze duivenpoepmobiel. :-)

Fijne paasdagen allemaal.......

maandag 3 april 2017

Knock, knock, who's there....

Het begon vanmorgen alweer lekker: de monitor deed het weer niet. Daar heb ik de laatste tijd steeds last van. Hij gaat niet aan bij het opstarten. En steeds dacht ik dat ik het euvel gevonden had. Een scheef pinnetje in de stekker... hij deed het even tot de volgende dag...daarna niet meer...bleek het dus niet te zijn. Alle drivers van de videokaart geupdatet.... bleek het niet te zijn. Een andere aansluitstekker/snoer...bleek het niet te zijn. Een andere stroomdraad...bleek het niet te zijn. En het gekke was: als we hem aan de laptop hingen, deed hij het wel gewoon. Hoogst irritant is dat. En tussendoor, na elke denkbare oplossing, floepte hij ook netjes aan. Frustrerend! Maar vanochtend dus weer niet. Nu maar weer een ouwetje aangesloten. Kijken wat die morgenochtend doet.... Anders toch maar op zoek naar een nieuw exemplaar (al gevonden, hoor) ;-)

Na 7 repetities zwoegen op de 6 nieuwe Eurovisie songfestival nummers hebben we gisteravond als koor laten horen wat we ervan gebakken hadden. Voor de pauze hebben we eerst nog wat ouder repertoire gezongen. Keurig uit het hoofd. En dat ging best goed, dacht ik. Mijn zus vond 'de Pastorale' erg mooi klinken. Mijn moeder had het even moeilijk bij 'Mag ik dan bij jou'. (dat lied staat nu te boek als ome Nico's lied).
Het was ook de vraag of mijn moeder er deze avond wel bij zou zijn. Ze heeft de laatste tijd nogal pech gehad. Ze heeft een rare plek op haar hand weg laten snijden. Op zich niet erg, maar er kwam een fikse ontsteking bij kijken. Dus naar de huisartspost, aan het infuus, de hechtingen er weer uit, wond schoongemaakt en weer dichtgemaakt en een antibioticakuur. En van die kuur kreeg ze weer allerlei andere klachten. Afijn, algehele malaise. Maar toch was ze er gisteravond bij!...
Na de pauze was het tijd voor de songfestivalliedjes. Allemaal vrolijke liedjes. Leuk om te zingen! Ok, perfect ging het niet, maar we hebben ons best gedaan. Ze staan in een dikke laag grondverf, zeg maar. Nu moeten we ze de komende tijd af gaan lakken. Komt goed. Zeven weken voor zoveel nieuwe nummers is ook wel erg kort.


De rand van mijn zijden omslagdoek is af. Tjonge jonge jonge, wat een ellende is dat geweest. Er zat totaal geen ene logica in het patroon. Geen regelmaat. Noppes. Als ik er te laat achter kwam dat ik een fout had gemaakt, dan was het een crime om terug te steken. Uiteindelijk heb ik maar een 'levenslijn' gebruikt. En dan nog, hè... heb ik hem net eruit gehaald, blijkt het toch niet helemaal goed te zijn. Nou, foutjes moffel ik wel weg. Daar ben ik een kei in! ;-) En net nog, ook zo dom van mezelf... ik was klaar met breien, had afgekant...laat nog even het bolletje eraan hangen, want ik moet nog een rand aan de bovenkant haken.... wil toch die doek even passen natuurlijk.... sla hem om me heen, sta er aan te trekken, draai wat rondjes voor de spiegel.... doe hem af...pak hem bij de punt.... ja, hoor.... weer allemaal losse steken! Zonder levenslijn, want die had ik er heel optimistisch al uit gehaald. En dan kan ik me wel voor mijn kop slaan. Trut! Weer een tijd zitten klooien om het een beetje goed te krijgen. Grrrr. Nou ja, morgen maar weer verder.... Hij moet af! Ik moet de badkamer gaan doen!

maandag 27 maart 2017

Over stront aan de knikker en elastieke benen....

Met Kiwi ging het weer niet lekker. Ze at niet. Ze lag maar stilletjes achter de bank. Ik vond het eng. Dus maar weer naar de dierenarts geweest. Ze had geen koorts, gelukkig. Maar waarschijnlijk wel weer last van haar darmen. Ondanks dat ik al sinds november twee maal weeks een laxeermiddeltje als ondersteuning toedien. Nu dus voorlopig maar elke dag. Ze heeft ook een injectie tegen de pijn en een klysma gehad. Nou, die werkt, hoor! Achgossss. Je had haar moeten zien lopen toen het hekje van de mand openging! Rechtstreeks de tuin in en zitten. Ik denk dat ze de bak op één hoog niet eens had gered. Nu maar hopen dat ze zich snel weer wat beter gaat voelen. Ik vind dat maar niks als er een poes haar zelfje niet is.

Gisteren hebben we met het koor een leuke middag gehad bij verzorgingstehuis Magnolia, hier in Zoetermeer. Voor zo'n kleine huiskamer zong het opvallend makkelijk. Meestal slaat het geluid dan dood. We hebben ons best weer gedaan. De meeste oudjes waren enthousiast. Alleen hebben sommigen van ons concert niets meegekregen...die waren diep in slaap. Nu zaten die ook wel op een bank...waarschijnlijk een SLAAPbank? Een andere mevrouw had een te groot gebit in die ze heel bedrijvig door haar mond liet rollen. Een feest om naar te kijken! Weer een andere mevrouw liet vaak van zich horen (Hé, mevrouw!) of liet steeds haar 'thumbs up' zien. Maar al met al een leuke middag. Ontvangst van ons koor was ook prima. We konden zelfs wijn of een advocaatje krijgen in de pauze!

's Avonds was het tijd voor onze dansles. Daar heb ik weer even een lachbui gehad om Jan's benen. Tijdens de slowfoxtrot zou ik met een voet tussen Jan's benen terecht moeten komen, maar dat lukte steeds niet. Elke keer stond hij daar met gekruiste voeten voor me waar geen poot van mij tussen te krijgen was. Ik moest gelijk aan dat liedje denken: Oh Foxy Foxtrot met je elastieke benen.
Nu moet ik sowieso weer dat netjes 'volgen' weer onder de knie zien te krijgen. Ben dat toch weer helemaal kwijt geraakt in dat jaar dat we niet dansten. Dansleraar Fons zegt wel eens gekscherend: Als ze niet meegaat, dan laat je haar maar staan.
Dit is trouwens onze laatste cursus. De dansschool gaat sluiten. Fons en Willy gaan met pensioen. Jammer, maar wel heel begrijpelijk. Zij willen ook wel eens een avondje vrij. Ik zal het wel gaan missen. Heb het altijd prima naar mijn zin gehad bij hen. Binnenkort misschien maar eens op zoek naar een andere dansschool. :-/

woensdag 22 maart 2017

Ben ik in beeld?

Halloooo, heb ik vandaag beeld? Dat is elke dag weer de vraag als ik de computer opstart. Er is iets niet helemaal goed met het beeldscherm. Soms ging ie ineens gewoon uit. Pats, op zwart. Ik dacht dat ik het laatst verholpen had door een pinnetje in de aansluiting weer recht te buigen, maar nee. Echt helemaal uitvallen doet hij nu niet, maar bij het opstarten flikkert hij aan alle kanten. Hij komt moeizaam op gang, zeg maar. Nu is het even wachten op Jan. Die gaat kijken of we nog ergens een andere aansluitkabel hebben. Kan even duren.... En anders moet ik maar op zoek naar een andere driver. Misschien dat dat helpt.

Intussen is die wolhaspel uit China vandaag al afgeleverd! Nou, dat is wel superdepuper snel, zeg! Op sommige dingen zit je maanden te wachten (incidenteel), soms duurt het een paar weken (meestal) en deze wolwinder heeft er maar een week over gedaan. Top!

Ik ben nog creatief bezig geweest met versleten droogloopmatten. Ik had een paar nieuwe gekocht en liep net met de ouwe naar de afvalbak toen ik ineens een idee kreeg. Mango heeft namelijk, al sinds ze klein en nog schattig was, de onderkant van de stoelen totaal naar de Filistijnen geholpen. Dan ligt ze op haar rug eronder en draaide zich razendsnel rond door met haar nagels in de bekleding te klauwen. Jippie, boffen wij even! Het leek wel of er een heuse baard onder de stoelen hing. Geen gezicht! Alhoewel..misschien wel modieus, zo'n hipsterstoel.
Eigenlijk moeten we alle stoelen en de bank vervangen, maar dat is nu nog niet aan de orde. Laat mevrouw eerst nog maar eventjes uitrazen. Ze is haar waanzinnige buien nog niet te boven.
Maar wat nu als ik de oude matten niet weg zou doen maar onderaan de stoelen zou bevestigen! Na een wasbeurt, zo gedacht, zo gedaan. Stoel op z'n kant, ik in de weer met nietmachine en schaar. Ging prima. Tot ik ineens een luide gil van Mariska hoorde: Mango zat op de zijkant van de stoel en zat verlekkerd een sprong richting de vogelkooi voor te bereiden! Zij dacht waarschijnlijk dat ik die stoel voor haar entertainment dichterbij de kooi had geschoven.... pfff. Ohhh, dat beest....je moet haar zo in de gaten houden. Maar de stoelen zien er nu weer baardloos uit in ieder geval. Geknipt en geschoren!
Binnenkort ga ik de paasbezem weer optuigen. Eigenlijk tegen beter weten in. Denk niet dat die bezem lang overeind blijft zolang 'Trees Terreur'
hier rondloopt.....