vrijdag 22 september 2017

Van de regen in de drup...drup....drup.

Een paar weken geleden... Tik.......Tik...Tik. Jan en ik zitten in de kamer. Tik... Tik.......Tik. Waar komt dat toch steeds vandaan, dat getik? Mango zit als een zombie voor de toiletdeur naar boven te kijken. Komt het daar vandaan? Ja, hoor: lekkage! Buiten regende het al een paar uur en binnen begon het ook flink door te lekken. Vanaf het badkamerdak, zo door het ventilatiekanaal, naar beneden de toiletruimte in. Krijg nou tandjes. Maar snel een bakje eronder gezet. Een paar uur later was het alweer droog. En verder weken geen last meer gehad. Tot afgelopen weekend. Weer veel langdurige regen. Ajjj. Nu was het geen tik..tik..tik..meer. Het was nu plens, plens, plens! Snotverdorie! Zandzakken voor de deur! Maar weer een bakje aangerukt! Maar in plaats dat ik af en toe het bakje even controleer... het op spetterende water doorweekte ook nog eens het behang! Ik had beter een emmer neer kunnen zetten!
Toch maar eens een melding richting de Vestia gemaakt. En vanmiddag kwam er een mannetje. Die is het dakje opgeklommen. Wat blijkt: er ligt een grote deken van dichtgegroeid mos tussen het grind. Zo dik dat dat gewoon geen water meer doorlaat. Dat water stijgt en loop over in het ventilatiekanaal.
Hij heeft nu een gedeelte rondom het kanaal schoongemaakt en een paadje gemaakt richting de afvoergoot. Hij zou een melding richting de Vestia maken dat het hele dakje schoongemaakt zou moeten worden met een nieuwe laag grind erop. Nouuuuu, ik moet het nog zien! De Vestia loopt niet zo hard meer. Ik denk dat het hier wel bij blijft. Nou ja, zolang we verder droge billen en voeten houden vind ik het best.
Ik kreeg nog een blikje met pepermuntjes van de firma Patina. Voor de doorgestane nattigheid. Toch wel lief. Mooie reclame ook! ;-)

dinsdag 19 september 2017

Hamsterennnnnnnn......

Vanmorgen, tegen achten... ik zit te ontbijten. Boterhammetjes, thee, mandarijntje erbij. Ik zeg Jan gedag die naar Eindhoven gaat. Hij heeft zijn hielen nog niet gelicht of ik denk: 'wat gebeurt er nu???'.
Mijn rechterwang begint op te zetten. En niet een klein beetje. Binnen een halve minuut heb ik formaat hamsterwang! Wat IS dit?? Wat krijgen we nou?? Dit had ik nog nooit meegemaakt. Zó snel, zó dik. Het stond helemaal strak gespannen. Tja, wat nu?? Voel ik pijn? Nee, niet echt. Voel ik me niet lekker? Nee, voel me prima. Krijg ik nog gewoon lucht? Ja. Heb ik koorts? Nee.  Allergische reactie ergens op? Geen idee. Zou niet weten voor wat.... Voor de zekerheid toch maar een antihistamine ingenomen.
Maar ja, wat nu. In de spiegel kijken. Ieeuuwwww. Dat ziet er niet uit! Toch maar even de huisarts bellen om te vragen wat ik ermee aan moet. Een bandje: de praktijk van dr. ^$$^^;% is gesloten, belt u de huisartsenpost maar.
De huisartsenpost gebeld. Bandje: de huisartsenpost gaat pas om 17.00 uur open, belt u uw huisarts maar..... Ut zal eens niet! Gewoon niet te bereiken, hè? Het spoednummer bellen? Nee. Da's overdreven. Wat nu?
Dan maar gewoon naar de praktijk lopen en kijken wie er wel aanwezig is. Ik wilde toch weten waarom ik zomaar in de Hulk aan het veranderen was. Uitleg gedaan over de bandjes die ik te horen kreeg. 'Ohhh, dan staat het verkeerde bandje aannnnnn'. Irritant vind ik dat. Maar goed, een andere dokter was wel genegen om mijn chubby cheek even te bekijken. Het bleek een gevalletje van een verstopte speekselklier te zijn. Nooit van gehoord! Nooit eerder gehad! Ik moest maar zure dingen eten. Van die citroenballetjes of van die zure matten. Dan zou het wel weer openspringen en beter gaan. Mocht het nou niet overgaan, kon ik terugkomen.
De hele ochtend heb ik op die zure ballen gesabbeld. Ook wel weer eens lekker trouwens. Nou ja, niet tijdens de Zumba (Ja, ik heb inmiddels weer een nieuwe Zumbaclub gevonden!). Ik wilde er niet in stikken natuurlijk, met al dat gespring. In de loop van de dag begon mijn wang alweer wat te slinken. En nu is het echt op z'n retour. Nog niet helemaal weg, maar wel bijna. Maar raar was het wel.

woensdag 13 september 2017

Yorkshire 2017... op bezoek bij Suzanne!



Dag 1:
Na een rustige vlucht (cakeje en koffie aan boord) kwam ik aan op Leeds Bradford. En omdat het weer nog goed was zijn Suzanne en ik eerst de Aysgarth Falls in het Yorkshire Dales National Park gaan bekijken. Een mooi stukje natuur met krachtige watervallen. Daar hebben we een leuke wandeling gemaakt. Uiteraard hebben we in het bijliggende plaatsje Leyburn koffie met gebak genuttigd. 's Avonds bij Suzanne thuis gegeten en vroeg naar bed! Ik was al sinds 5 uur in de ochtend op.... De oogjes vielen al dicht.

Dag 2:
Om de drukte in Whitby voor te zijn zijn we al heel vroeg in de ochtend vertrokken. Eerst met de auto door het Yorkshire Dales National Park richting de kust, een sowieso prachtige rit met mooie uitzichten. Aan de rand van de stad hebben we de auto geparkeerd op een Park&Ride terrein. En verder met de bus het stadje in. Goed geregeld. Ook daar weer rondgekeken en koffie gedronken. Ook de 200 traptreden beklommen richting Whitby Abbey. Daar heb je een mooi uitzicht over Whitby en de haven. De abbey zelf en de omringende graven zagen er een beetje spannend en luguber uit. Ik kan me goed voorstellen dat Bram Stoker hier geinspireerd werd tot het schrijven van Dracula! :-)
Na een stevige maaltijd (ik had nog nooit hertengehakt gegeten) in 'The Fox & Rabbit Inn in Pickering gingen we weer op huis aan. 's Avonds zijn we naar een koor geweest in Alne, een plaatsje verder op. Suzanne is al een tijdje op zoek naar een leuk koor in de omgeving en toevallig hield dat koor, The Alne Singers, een open avond. Dat was me toch geweldig! Er waren nog een paar nieuwen en we mochten gelijk meedoen. We zaten met zo'n 30 man (ok, 5 mannen, de rest vrouwen) in een grote kring. En in 5 kwartier hebben we twee nummers ingestudeerd! Supersnel en goed! Een kerstnummer 'Carol of the Bells' en een popnummer 'Stand By Me'. Wat kunnen Engelsen toch goed zingen. Uit volle borst, vol overgave. Zonder gezeur, zonder onzekerheden. Het stond als een huis. Zo leuk om mee te maken!
V
Dag 3:
Ik had beloofd om voor Suzanne een omslagdoek te breien. Maar wist niet welke kleur wol ze wilde. Dus op zoek naar een wolwinkel in de omgeving. Harrogate was the place to be. Bij Knits.etc zijn we geslaagd voor mooie wolletjes. Ik was zelf op zoek naar wol voor een KAL van Stephen West die eind september begint. Daar heb ik speciale handgeverfde wol voor nodig die dat winkeltje in Harrogate niet verkocht. De eigenaresse wist wel een andere winkel in de buurt, in Knaresborough. Wij ernaartoe. Eindelijk een parkeerplekje kunnen bemachtigen... blijkt de hele winkel opgeheven. Tssss. Jammer. Nou ja.
Op het programma stond vandaag ook nog 'Fountains Abbey & Studley Royal. Restanten van een oude abdij met mooie goed bijgehouden tuinen eromheen. Ook hier weer een mooie wandeling gemaakt. Het weer was nog steeds goed! Geluncht in het plaatselijke restaurant. Voor het eerst een Jacket Potatoe gegeten!
's Avonds was er een afscheidsetentje in the New Inn in Easingwold samen met 5 collega's van Suzanne. Suzanne heeft een nieuwe baan geaccepteerd en haar collega's wilden haar als (bijna afscheid, maar ook weer niet helemaal nog) wel even in het zonnetje zetten. Lief! Aardige mensen ook.

Dag 4:
Weer vroeg op pad. Eerst met de auto naar een Park&Ride in York. Daarna naar het station om de trein naar Leeds te pakken voor een dagje ongegeneerd winkelen! En Leeds is echt wel een winkelstad! Suzanne is geslaagd voor een broek en wat t-shirts. Ik heb een t-shirt, een schattig setje in elkaar passende schaaltjes (nu alsnog voor mijn verjaardag van Jan gekregen dus), een mini cakeblik voor halve cakes
en nog een leuke glazen herfstschaal (bij HomeSense) gekocht. Geluncht hebben we deze keer bij Harvey Nichols. Leeds is geen mooie stad. Wat wel leuk is zijn de vele Arcade's met winkeltjes. Elke Arcade is weer anders.
Uiteindelijk kregen we nog flink wat regen op ons kop. Tijd om terug te gaan met de trein!
Bij Marks&Spencer in York hebben we een indiase maaltijd gekocht en bij de buis opgepeuzeld. Kijkend naar Strictly come Dancing en naar 'The Last Night of the Proms. Er zijn al gelijk weer nieuwe plannen voor volgend jaar gemaakt: Last night of the Proms bij Castle Howard. Lijkt me gaaf! Ik hobbel wel mee!

Dag 5:
Op onze laatste dag zijn we naar RHS Garden Harlow Carrs geweest. Ik weet niet of je dat programma kent op BBC: the Chelsea Flower Show? Eens per jaar worden er dan op een terrein diverse tuinen aangelegd door allerlei gerenommeerde tuinarchitekten. Harlow Carrs is net zoiets. Een prachtige tuin in Harrogate. In de ochtend bleef het gelukkig nog nagenoeg droog, dus we hebben er nog van alles kunnen bekijken. Mijn oog viel op een hele aparte Dahlia, de Honka. Daar ga ik volgend jaar naar op zoek in Nederland. Die wil ik oooook.....
Toen het tijd was voor een hapje en een drankje zijn we naar binnen gegaan en hebben we aangeschoven in de rij bij Bettys
. Bettys is een eerste klas eetgelegenheid. Een tearoom/restaurant met topproducten. En lekker was het, ja! Ook de presentatie is altijd mooi en luxe. Daar kan ik wel aan wennen.... :-)
We hadden nog wat tijd over, dus zijn we nog even naar Ilkley Moor geweest. Daar naar boven geklommen voor een mooi uitzicht over het stadje Ilkley. En toen was het toch echt tijd om naar Leeds Bradford te gaan. Ik moest weer naar huis! En na een bumpy vlucht met een zachte landing (boterham en koffie aan boord) kwam ik weer in ons kouwe platte kikkerlandje aan waar Jan, Mariska en Alex al op me stonden te wachten! Lief, zo'n ontvangstcommissie!
Maar wat fijn dat ik Suzanne weer heb gezien! We zijn weer helemaal op de hoogte van elkaars leven! :-) Ik heb weer een hele fijne tijd gehad in het mooie Yorkshire! Mijn dank is groot!

vrijdag 25 augustus 2017

Van alles wat....

Nou, dat was me het nachtje wel. Eerst cirkelde er zo rond half 2 drie maal een politieheli boven onze wijk. Nou, daar word je wel wakker van, van dat geronk. Geen idee wat er aan het handje was. Ben ik eindelijk weer in slaap gesukkeld..hoor ik Mango weer kotsgeluiden maken. Gelukkig slaap ik maar met één oor dicht. Ik had nog net tijd om haar van het bed te manen (lees:zetje geven). Ik stond dus om half 6 alweer kots te ruimen. Heerlijk. Mango geeft de laatste tijd vaak over. Heb ook het idee dat ze wat magerder wordt. Ben al overgestapt op ander voer. Kijken of dat helpt. Laatst betrapte ik haar op heterdaad. Ze had een schuursponsje te pakken en zat er plukjes uit te trekken met haar bekkie. Nu hoop ik maar dat ze niks binnen heeft gekregen en alleen maar aan het spelen was. Alle sponsjes liggen nu achter slot en grendel. Het is en blijft een raar beestje. Zo'n gekke poes hebben we nog nooit gehad. Maar ze is wel lief, hoor :-) Volgende week toch maar even naar de dokter als het dan nog niet beter met haar gaat.

Het nieuwe seizoen is weer begonnen. En om dat te vieren hebben we laatst een leuke gourmetavond gehad met de scratch-club. Georganiseerd door Hennie en met hulp van Marjan. Was leuk, lekker en gezellig. Ik heb nog een paar foto's genomen, maar echt top zijn ze niet. Dan viel weer de een buitenboord, dan weer de ander. Nou ja, ut mot maar.
Inmiddels hebben we alweer de eerste koorrepetitie gehad. We zijn druk aan het oefenen voor het Zoetermeerse Korenfestival op zaterdag, 14 oktober 2017. Wij zingen van 12.30 tot 13.00 in de Nicolaaskerk en van 14.00 tot 14.30 in de Oude Kerk. Kom luisteren zou ik zeggen! Fijn om weer eens in een kerk te zingen. Dat zingt tien keer makkelijker dan in de Patio. Dus ik kijk er wel naar uit. Ik heb er wel zin in.

Morgen ga ik eens even kijken in het Stadshart. Ik ben nog steeds op zoek naar een nieuwe Zumba-les. En morgen geeft het CKC een demonstratie van hun Zumba-les. Kijken of dat wat is... Ze werken met strippenkaarten, dus ook dat vind ik wel prettig. Kom je niet, dan betaal je ook niet. Feit is dat ik in ieder geval wel IETS moet gaan doen kwa sport. Moet toch een beetje fit blijven....
Zeker nu ik binnenkort weer een bezoek ga brengen aan Suzanne in Engeland. Ik weet zeker dat we vaak aan de wandel zullen zijn. Maar ja, die lekkere taarten die ze overal bij die theehuizen hebben, hè? Moet ik die dan maar laten staan? Gewoon niet kijken? Net doen of ze er niet zijn? Ik weet niet of ik dat wel wil. Verrekte lekker zijn ze, hoor..... Ach, YOLO! Toch?

vrijdag 18 augustus 2017

AchterstevOREN....

Het ging niet beter met mijn oortje, alleen maar slechter. Kreeg er pijn aan en ik had het gevoel dat hij weer dicht ging zitten. Dus vanmorgen nog maar een keertje langs de praktijk geweest. Conclusie: een ontsteking in de gehoorgang. Druppeltjes moeten nu soelaas bieden. Het is wel een heel gedoe om die dingen in mijn oor te krijgen. Mag ik weer niks aanraken met ut tuutje. En ik moet er ook nog 10 minuten mee blijven liggen. Dat moet allemaal weer veel te precies. :-/
Nog zo iets raars: een ONgeopend flesje moet je in de koelkast bewaren en een geopende op kamertemperatuur. Nou, daar ben ik al mee de mist in gegaan. Ben na de apotheek gelijk door de hort op gegaan met het ONgeopende, in de koelkast thuishorende, flesje in mijn tas. Nouuuu, het zal wel loslopen. Hoop ik. Als mijn oor eraf valt ga ik wel weer terug. Kunnen ze me een oortje aannaaien!

Af en toe vraag ik me af of ik wel helemaal normaal ben. Ik hoop dat ik niet de enige ben die zich dat wel eens afvraagt...
Neem nou gisteren. Ik was in Den Haag bij TK Maxx. Zag in een rek een truitje hangen. Prachtig donkergroen met een grote strik middenvoor. Ik was er helemaal weg van. Ik passen. Zat goed. Voelde lekker zacht. Ik vond alleen dat het een tikje te diepe V had. De grote strik erover verborg alles wel netjes, maar toch. Nou... dacht ik... als ik er thuis een steekje aanzet...dan kan het wel. Of ik doe er een topje onder. Kan ook. Ik was helemaal blij met mijn truitje.
Kom ik thuis. En vlijtig als ik (heel soms) kan zijn pakte ik gelijk de naaidoos. Naald, draad. Ik was er klaar voor. Huh? Maar waarom zit het labeltje aan die kant??
Verrek. De voorkant is de achterkant! De strik hoort mijn rug! Krijg nou tandjes. Ik heb het truitje nogmaals aangepast. Nu met de goeie kant voor. En warempel, nu vind ik hem nog leuker! Is toch raar dat ik daar in het pashokje totaal niet bij stil gestaan heb? Of denk ik gewoon in mogelijkheden? In de herfst zal ik hem zoals het blijkbaar hoort dragen. In de winter draag ik hem dan achterstevoren. Met een vest erover heen. Dan zie je die strik tenminste nog. Dan weten jullie dat vast. Lekker puh.

Hier is Ierland 2010. Wat is het er toch mooi....



dinsdag 15 augustus 2017

Zo hoor je nog eens wat....

Zo hoor je nog eens wat, ja. Tenminste...als je je linker oor hebt laten uitspuiten bij de assistente van de huisarts! Tjonge, wat kan dat toch schelen. Ze deed het inmiddels (vorige keer was in 2011) met een soort apparaatje waar een pulserend straaltje uitkwam. Op zich zo gepiept, maar dat wachten voor je aan de beurt bent, hè? Via Aliexpress heb ik nu voor een prikkie een waterspuitje besteld. Kijken of ik het daarmee voortaan zelf kan verhelpen.
En nu ik er toch was....gelijk maar eens naar de officiële uitslag van mijn mammo van 24 juni gevraagd. Snel ben ik, hè? ;-) Maar ja, ALS ik er aan dacht was de praktijk dicht, OF ik dacht eraan buiten de opbeluren, OF ik dacht er helemaal niet meer aan. Wat blijkt nu? Mijn cyste is niet 4,3 centimeter, maar een lullige 4,3 millimeter. Die assistente in het LL had zeker grootsheidswaanzin.... :-) Nou ja, des te beter. Nog minder om me zorgen om te maken!

Mariska en de rest zijn goed aangekomen. Het links rijden gaat wel, maar geeft haar toch wel stress. Zeker als je ziet hoe je bij het huisje moet komen.... over zo'n 'maar-plek-voor-1-auto' weggetje! Maar ze doet het toch maar. Nichtje Roxanne is ook al zo stoer geweest. Net haar rijbewijs, en gelijk al helemaal alleen in een huurauto met de kinderen naar het Lipnomeer in het zuiden van Tsjechië gereden! Ze nam wel een overnachting en dat is maar goed ook. Jeffrey ging met zijn kinderen in zijn eigen auto. In ene ruk, zonder overnachting. Poeh. Maar ze hebben een leuke week achter de rug. En zo lief....brengen ze weer iets schattigs voor me mee: een vlindertje van glas en een glazen hartje voor aan een ketting. Hadden de kinderen zelf uitgezocht en betaald van hun eigen centjes. Nou, dan smelt je toch?

Ik schiet al lekker op met de vakantiefilms/foto's. New York 2007 is ook klaar. Ben nu bezig met Ierland 2010. Ik was van plan eerst die van 2009 te doen, maar ik kan de foto's en filmpjes nergens vinden. Op geen ene schijf, geen ene fotokaart, geen ene usb stick... nergens. Ik snap er niks van. Heb altijd overal tig kopietjes van. En precies van deze vakantie niet? Ja, ze staan nog op Photobucket, maar daar heb ik geen toegang meer toe. Daar zit ik zwaar over mijn limiet heen en nu willen ze dat ik eerst ga betalen. De schavuiten! Daar moet ik nog even iets op zien te verzinnen.... ;-) Komt goed, komt goed!
Voor wie wil kijken: hier is onze eerste keer New York.

vrijdag 11 augustus 2017

Terug in de tijd...



Hè, toch wel weer lekker zo'n Marokkaanse dadel/walnootkoek. Ik had hem speciaal gebakken voor het 'scratchclubje' dat gisterochtend op de koffie kwam. Gezellig. Weer even bij gekletst. Dat ze met allerlei kadootjes aan kwamen, nog speciaal voor mijn verjaardag, had ik niet verwacht. Had ook helegaar niet gehoeven. Maar was wel lief... Binnenkort gaan we met z'n allen gourmetten. Heb er al zin in!
De grote vakantie loopt alweer op het einde. Je kunt al merken dat het overal weer drukker wordt. Op de weg. Op de markt enzo. Jammer, want ik hou wel van die rust als iedereen in de buurt weg is. Een aantal familieleden komen bijna naar huis, anderen gaan nog.
Mariska en Alex en zijn familie vliegen maandag naar Ierland. Zij hebben een AirBNB geboekt in Belturbet. Belturbet??, vraag je je dan af. Nóóóit van gehoord! Dat blijkt een gehuchtje in county Cavan te zijn, vlak bij de Noord-Ierse grens. Geen idee wat daar te doen is. Zo te zien in een uiterst rustige omgeving, vol meren en meertjes. Ben nu al benieuwd naar de foto's. Ben ook heel benieuwd hoe het Mariska daar vergaat: zij bestuurt namelijk één van de huurauto's! Voor het eerst van haar leven links rijden en met haar andere hand schakelen. Spannend! (voor mij als moeder) ;-)
Elke maandag zit ik voor de buis naar 'We zijn er bijna' te kijken. Oh goss, ik heb soms wel een beetje medelijden met ze, hoor. Ik vind Ierland nou niet echt een kampeerland. Je wilt toch wel je kleding kunnen drogen als je nat geregend bent. Ik ben heel benieuwd waar ze alllemaal terecht komen en hoe hun route is.
Ik ben zelf ook weer bezig geweest met oudere vakantiefoto's en filmpjes. Ik merkte dat ik de laatste filmpjes, die van Spanje en twee keer Kreta, compleet met foto's en bewegende beelden, vééél vaker terugkeek dan de andere vakanties die losse foto's en filmpjes hebben.Tja, en wat doe je dan... Je begint gewoon weer opnieuw. Foto's bij elkaar zoeken, filmpjes ertussen monteren, bijschriften erbij en natuurlijk bijpassende achtergrondmuziek.
Leuk, hoor. Onze Ierland vakantie uit 2008 is klaar. Ik ben nog steeds verliefd op het mooie eiland....Kan toch ook niet anders?
Binnenkort maar eens aan onze twee maal New York beginnen en onze andere Ierland reizen.