maandag 16 januari 2017

Over knotjes....

Ik ben toch wel een beetje verslaafd aan die Wibra Fenna wol, hoor. Het breit en haakt prima.
En dan hebben ze ook steeds van die leuke kleuren! En dan neem ik maar weer een zooi bolletjes mee. Deze omslagdoek hier rechts heb ik gehaakt uit 4,5 bol. En ik ben er helemaal tevreden over. Het was een leuke klus om te doen. Ik blijk toch wel erg van haken te houden. Er zit zelfs geen ene fout in! Het patroon heet 'Dawn in the Woods' en is gratis te downloaden! Je kunt maar beter niet het uitgeschreven patroon volgen. De tekening werkt veel beter en is veel overzichtelijker.
De rand heb ik nog wel even geblockt zodat het opengewerkte patroon beter zichtbaar werd. Ik vind hem erg leuk geworden! En ik had nog een beetje wol over dus ik heb er ook maar gelijk een muts bij gehaakt. Uit het blote hoofie, zonder patroon. Nog gelukt ook....


Toen ik er bijna klaar mee was had ik op Ravelry al weer een nieuw patroon gezien. Dit keer een omslagdoek met een beetje iers patroon, Celtic Myths. Ik hou wel van omslagdoeken. Dat neemt net genoeg tijd in beslag om niet te langdradig te worden. Want dan verlies ik mijn interesse. Twee à drie weken aan iets werken vind ik lang zat. Dan wil ik weer een nieuw kleurtje zien, dan wil ik weer een ander steekje. Deze omslagdoek gaat het dus worden. En ja, zo'n keltische MOET dan natuurlijk in groene tweed! Vind ik wellll. Dus dan ga je maar weer eens het internet op om naar bolletjes te zoeken met dezelfde stekenverhouding als op het patroon. Zo wijs ben ik inmiddels wel. Ik kwam uiteindelijk uit op Lang Yarns Seta Tweed. Na een paar dagen wikken en wegen tussen drie kleuren groen heb ik uiteindelijk gekozen voor mooi olijfgroen. Het duurde even voor mijn bestelling binnen was aangezien ze niet voldoende bolletjes van hetzelfde verfbad meer hadden. Intussen heb ik dus maar even in Mariska's wolvoorraadje gegrasduind. Daar kwam ik gemêleerde dikke wol tegen. Mooi, daar kan ik ook nog wel even snel een das van breien. Op naalden 7, dus daar vloog ik doorheen. Ook weer met een gratis patroon op Ravelry. Tjonge jonge, wat is dat toch een fijne website! Neem eens een kijkje zou ik zeggen. Je moet er wel even een accountje voor aanmaken, geloof ik. Maar dat is gratis. En dan heb je ook wel wat!

zaterdag 7 januari 2017

Van alles wat.....

Woensdagmiddag... op theevisite bij mijn onlangs jarig geweeste (tante) Joke. Haar zelfgemaakte havermout/appeltaart ging er prima in. Ondanks dat ik mezelf beloofd had weer een beetje op de lijn te letten. Ze had ook nog bananenbrood gebakken, maar dat durfde ze ons niet voor te zetten. Manlief had het al eerder geproefd en had een vernietigend oordeel geveld. Nou is hij best een moeilijke eter, dus... En ik lust juist zowat alles, je kent me inmiddels wel, dus ik wilde het toch wel proberen. Zo erg kon het toch niet zijn?? Hihihi. Nouuuu.....
De eerste hap: ik proef banaan, dus de smaak is goed. Maar kauw na kauw, de hap werd niet kleiner! Ik kreeg het goedje niet weg. Kauw, kauw. Het zat als kukident aan mijn tanden geplakt. Kauw, kauw. Ik raakte al een beetje in paniek. Dit krijg ik noooooit weg! En inmiddels zat het ook aan de kunstgebitten van mijn zus en mijn moeder gekleefd die ook een stukje van mijn plak hadden genomen. Grote hilariteit natuurlijk. Wel een prettig idee dat er ook bij andere mensen wel eens misbaksels voorkomen! :-)

Woensdagavond.... De Top 2000 Live Band in het stadstheater! Het was nog even de vraag of Jan wel op tijd thuis zou zijn uit Eindhoven. Normaal werkt hij 's woensdags thuis maar nu had hij het toevallig omgezet naar de vrijdag vanwege een doktersbezoekje. Hij werkt er trouwens alweer een jaar. Wat gaat de tijd toch snel!
De Top 2000 Live Band had er dit jaar twee nieuwe zangers bij: Mirjam von Eigen, een zangeres met met een rauw randje rond haar stem. Wat een mooie uitvoering van Skyfall gaf zij weg! Martin van der Starre zong ook goed, alleen zijn bewegingen vond ik ietwat houterig.
Hugh Kensa was er zoals elk jaar ook weer bij. Voor de dosis soul. Bij elk nummer had hij weer een ander outfitje aan. En jee, bij één nummer ook weer zo'n riem met van die kettingen aan de zijkant. Vind ik best ff sexy. ;-) Ik zat er maar naar te kijken, hihi.  Hij krijgt altijd de hele zaal mee. Al met al weer een leuke avond, vol leuke hits.

Had ik al verteld dat ik weer een beetje krakkemikkig ben? Sinds 29 december (ik noteer het hier maar even, aangezien deze blog een beetje mijn geheugen is) voelde ik ineens een pijnscheut in mijn linker bovenarm. En ik was niet eens iets bijzonders aan het doen: aan het
haken. Ik trok aan mijn draad en pats: AU! Daarna trok het weer weg. Tot ik me later aan het uitkleden was. Oeps, een arm boven mijn hoofd deed pijn. Maar ook dat trok weer weg. En weer later, op koopjesjacht in Den Haag, pashokje in, pashokje uit, elke keer weer die pijnscheut als ik mijn arm op een bepaalde manier bewoog.
Nou ja, zeg, lekker weer. Mijn vermoeden is een slijmbeursontsteking. Ik kijk het maar weer even aan. Voorlopig maar even veel gember/citroenthee drinken en elke dag Kurkuma door het eten gooien. Baat het niet, dan schaadt het niet en is het alleen maar lekker! En nog goed voor me ook!
Verder kreeg ik ook weer last van mijn poezelige voetjes. Dus ook maar weer een bezoekje gebracht aan de podotherapeut. Over twee weken krijg ik weer nieuwe zolen, dus dan kan deze halve zool weer heerlijk op wolkjes de hort op!

maandag 2 januari 2017

Vaste prik....

Oudjaarsdag...vaste prik: het Omniversum en de Fred.
Mariska was al in Den Haag en kwam met de tram naar het Omniversum. En wij gingen met de auto.
En dan is het leuk om via iMessage te kunnen zien wie waar was op de kaart. Onze rondjes kwamen hoe langer hoe meer bij elkaar in de buurt!
Deze keer hebben we 'a Beautiful World' gezien. Eigenlijk uit pure armoe omdat de rest van de films op oudjaarsdag natuurfilms waren. En daar houden we allen niet echt van. Apies, dolfijnen, leeuwen....mwah. We kregen als reklamefilmpje nog een stukje te zien van 'Africa, the Serengeti'. Prachtig in beeld gebracht, hoor, daar niet van. Maar ik vind het niet leuk om het ene dier opgejaagd te zien worden door het andere beest. Vind ik spannend en zielig. En ja, het IS de natuur, maar ik wil dat liever niet zien.
A Beautiful World was prachtig! Die mag op mijn favorieten lijstje. Een kijkje in het dagelijkse leven van een aantal astronauten in het International Space Station. En hoe zij dan de aarde kunnen zien liggen. Schitterend! Wat mooi is onze planeet toch. In het grotere geheel stelt ze helemaal niks voor, ons kleine balletje in de ruimte. Maar van dichtbij...prachtig! Mooie beelden gezien van talloze bliksemontladingen, stormen en ander natuurgeweld. Maar ook ontbossingen en almaar kleiner wordende gletchsjers door het broeikaseffect. Ook heel mooi is onze wereld bij nacht. Je kon zo alle grote steden van de wereld zien liggen. En dan het verschil tussen Noord- en Zuid Korea: de eerste in het pikkedonker, de tweede blakend in het licht. Heel apart.
Echt een mooie film. Ik heb me geen minuut verveeld.
Daarna hebben we ons rondje op de Frederik Hendriklaan gelopen voor de oliebollen en appelflappen. Ook op de Fred staan er weer wat meer winkels leeg. Jammer is dat toch.
Oudjaarsavond hebben Jan en ik samen doorgebracht. Mariska en Alex waren bij vrienden in Voorburg. We hebben eigenlijk de hele avond tv gekeken, voornamelijk muziekprogramma's.
Ik al hakend (ben weer met een shawl bezig), Jan onderuit gezakt met Kiwi op zijn schoot. Het was Mango's eerste oudjaar. Ze keek met grote ogen naar de mooie kleurtjes in de lucht. Er was trouwens veel vuurwerk, aan beide kanten van het huis. Om 12 uur, toen het los ging, verdween Kiwi voor een half uurtje achter de bank en Mango vloog naar boven en verschool zich onder het bed.
En nu is het 2017. Heerlijk! Alles is weer opgeruimd. De ramen zijn weer gezeemd, binnen en buitenkant. De gordijnen zijn gewassen. De glazen lampenkapjes in de kamer en die in de keuken zijn in de vaatwasser geweest. Er staan weer narcisjes en andere bolletjes. Laat de lente maar komen!

donderdag 29 december 2016

Kerst...

De kerstdagen zijn ook weer voorbij. Wel lekker dat er nu een paar lanterfanterige niksdoen daagjes zijn. Ik, als introvert iemand, heb die daagjes echt nodig om weer wat energie op te doen. Ik ben ook niet vooruit te branden op dit moment. Maar dat geeft niet, dat komt wel weer.
Eerste kerstdag zijn we naar mijn moeder geweest. Daar was mijn zus en zwager en mijn oom ook.
Mijn moeder had het kerstmenu doorgebeld aan de buurtchinees. Klokslag half 7 kon de bestelling opgehaald worden. Bij de bar, zodat we niet in de rij hoefden te staan bij de afhaalbalie.
Komen we daar.... Geen kip te bekennen! Ja, in de bakjes met eten wel. Maar bij de afhaalbalie: niemand! Ik had grote drukte verwacht. Binnen een poep en een scheet waren we weer terug en hebben we onze borden vol kunnen scheppen. Lekker, hoor, als je zo aan kunt schuiven.
Ik had nog een oosterse komkommersalade erbij gemaakt en nog een lading stoofpeertjes. (zonder peertjes is het voor mij geen kerst!)

Toen ik 's avonds thuis kwam moest ik nog pavlova's maken voor het nagerecht van de volgende dag.
Tweede kerstdag kwamen Mariska en Alex eten. Ik had het recept van die pavlova's op Pinterest gevonden en ze zagen er leuk uit. Dat leek me wel wat. Maar ja, zulke dingen moet je niet doen als je eigenlijk al een beetje moe bent. Want het is me een chaos geworden! Het begon al met het stijf slaan van de eiwitten. Ik had keurig netjes de eieren gescheiden. Echt, zonder een spoortje van eigeel erbij. Laten kloppen in de machine...maar al wat er stijf werd: niet mijn eiwitjes.
Dat moest over. Op het internet gezocht wat ik dan fout had gedaan. Het moest in een glazen kom, ontvet met citroen. Ok, kom erbij, met citroen inwrijven, eiwitten weer scheiden, opkloppen...nu met de handmixer. Hè, hè, nu ging het eindelijk goed! Intussen stond er au bain marie sinaasappelchocolade te smelten. Althans, het zou moeten smelten. Natuurlijk niet bij mij! Ik kon in de supermarkt geen chocolade vinden met sinaassmaak, dus had ik een reep gekocht van Cote D'Or, gevùld met sinaasspul. Maar ja, dat werd alleen een korrelige smurrie. Geen mooi glad papje. Dat ging hem niet worden. Toen maar een stuk gewone chocolade in de magnetron laten smelten. Intussen op mijn knietjes in een kast zoekend naar het vanille-extract. Resultaat: ook nog grote rommel op de grond. De magnetron bleek veel te hoog te staan, dus de chocola was een half verbrandde opgedroogde substantie geworden. Nou, en toen had ik er genoeg van.... Ben verdorie anderhalf uur bezig geweest om vier van die pavlova bakjes in elkaar te draaien! Ik heb ze de oven in gegooid, heb de keuken opgeruimd en ben naar bed gegaan. Op hoop van zegen dan maar!
's Ochtends heb ik de baksels eens bekeken. Mwaaah, ze leken dan wel niet op die van het plaatje....maar heel slecht waren ze ook niet! Ik heb ze 's avonds wel gebruikt. En met het vanille ijs, de sinaasappel en de cranberries viel het uiteindelijk best nog mee. Ja, de cranberries waren aan de zure kant. Maar goed, ut moest maar.
De varkenshaas met krieken en kriekenbiersaus was wel lekker, vond ik. Was weer eens wat anders. En ook erg kerstelijk met die rode kersen.
Maar pavlova's, meringues en dergelijke..... Nooit meer! Never!
Alhoewel... misschien als ik uitgerust ben.
Want nu kan ik het niet uitstaan dat het niet gelukt is. Misschien ooit nog een nieuwe poging.

zaterdag 24 december 2016

Kerstgala

Donderdagavond.....
Voor we de deur uitgingen had Mariska al twee panty's aan gort getrokken en ik eentje. Wat een fijne dingen zijn dat toch, maar niet heus. Jan kwam in het verkeerde pak naar beneden dus ook hij werd weer naar boven gestuurd om zich in zijn fancy zwarte slimfit pak te hijsen. Die heeft hij niet voor niets, toch? Eindelijk, iedereen was klaar. We konden naar het jaarlijkse Kerstgala van de dansschool....
Altijd weer leuk. Iedereen was op zijn kerstbest, vol glitter en glamour. Het toont altijd mooi en feestelijk. Hillie (ook een koorlid) en haar man Kemal waren ook van de partij. De muziek werd weer als vanouds door Dj Arthuro verzorgd. En na een jaar dansloos te zijn geweest stonden we weer op de vloer. Uhhhh. Tja. De basis met linkse- en rechtse draaien ging nog prima. Een lockstepje hier, een lockstepje daar. Niks aan de hand. Maar hoe ging dat ene patroon ook alweer? En welke patronen had je ook alweer in welke dansen? En dat ene swiffletje...zat dat nou in de tango of in een andere dans? Jemig, wat waren we al weer een hoop kwijt!
Wat stonden we vaak te stumperen..... Af en toe vroegen we maar even aan Mariska en Alex hoe iets ook alweer ging. Zij zaten met hun vrienden verderop. Met Alex heb ik nog een rondje slowfox gedanst. Ook om even te kijken of ik het nog wist. Uiteindelijk, na uren wisten Jan en ik ineens weer hoe een bepaalde variatie in de Engelse Wals ging. Victorie! :-)
Halverwege de avond was er weer een dans demonstratie van een wedstrijdpaar. Dat ziet er altijd zo gelikt uit. Die zweven voorbij. Hun voeten hoor je niet eens.
In het nieuwe jaar gaan we weer op les. We hebben ons al ingeschreven. Ik heb er weer zin in. :-)
Al met al was het een erg leuke avond! Kwam eindelijk mijn glitterjurk uit de kast! Ik zag wel dat de bank waarop ik zat ook onder de glittertjes zat. Oeps, dat wordt stofzuigen voor Willy of Fons.
Ach, rommel happens. Wij moesten ook de kerstboom weer overeind zetten en ballen rapen toen we thuis kwamen... Mango was weer bezig geweest.

vrijdag 23 december 2016

Kerstconcert

En dan, na maanden van voorbereiding was het zo ver: het gezamenlijke kerstconcert van het harmonieorkest Harpe Davids, het Christelijk Zoetermeers Mannen Ensemble en ons koor Enjoy. Voor de gelegenheid hadden we ons uitgedost in het zwart met een rood accent. Dat zag er keurig netjes uit!
We konden boven in een zaaltje alvast inzingen. Maar hoe was nu de volgorde tijdens het concert? Welke muziekgroep moest beginnen? We wisten het niet... Ah, iemand had een programmafoldertje kunnen bemachtigen. Wij stonden als eerst geprogrammeerd! Jongens, we gaan als eersten! Nee, dat klopt niet, ging het verhaal. We moeten als laatst. Ja, maar, in het programmaboekje staat..... Nee, klopt echt niet.... En het klopte inderdaad niet. Ze waren blijkbaar al gedrukt voor de laatste wijzigingen doorgegeven waren.
We hadden een kwartiertje de tijd om beneden in de kerkzaal in te zingen. Dat kwartiertje ging bijna helemaal op aan onze opstelling. Wat was het geval: de vleugel stond op een rare plek en kon niet verplaatst worden. Onze dirigent zat nu nààst het koor. Waardoor wij hèm niet konden zien en hij òns niet goed kon horen en wij elkaar ook niet echt goed konden horen. Oh hemeltje. Ondanks de ruimte op het podium stonden we dus op een kluitje in de hoek, dakpansgewijs opgesteld. Het zag er een beetje raar uit, maar het kon echt niet anders.
Maar wat heerlijk om daar in die kerk te zingen. Wat een mooie akoestiek! Het zong zo lekker licht.
Het is wel een beetje ongezellige kerk, vond ik. Hypermodern. Ik miste een grote kerstboom. Ik miste sfeervolle verlichting....
Maar wat een leuke muzikale avond. De harmonie speelde de witte verf van de muren. Wat een power! Het mannenkoor zong, een gedeelte gezamenlijk met een lieflijke sopraan, mooie nummers. Hun 'Stille Nacht' was echt prachtig! Kippenvel.
Het was erg leuk om samen zo'n kerstconcert neer te zetten. Voor mij voor herhaling vatbaar. Ik hou wel van de afwisseling.
Voor wie het hele concert wil bekijken of beluisteren... dat kan!
Hier is de link naar de website van Kerkomroep. Zoek op Zoetermeer, Oosterkerk, en klik op 21 december.....

dinsdag 20 december 2016

verjaardagen, taart en afzien....

En wederom zag ik zondagmiddag een glunderend gezichtje boven een verjaardagstaart! Dit keer van mijn achternichtje Joséphine, die afgelopen week 8 jaar is geworden. Ze groeit op waar je bij staat...
Thierry en Jessica en kleine Lorelai kwamen wat later. Dus zij staan niet op de familiefoto die Jeffrey gemaakt heeft. Jan heeft nu e.i.n.d.e.l.i.j.k Lorelai in het echt kunnen aanschouwen. Ze is nu 5 maanden! Mocht dus wel eens tijd worden. En het staat hem goed, hè, zo'n baby'tje op schoot? ;-)
Na Joséphine verjaardagsfeestje zijn we doorgereden naar Den Haag. Ook Alex was jarig. Dus weer (zelfgemaakte) taart! (Is geen straf!) en we hebben er ook gegeten. Een lekkere, ook weer zelfgemaakte, pizza met blauwe aderkaas. En nog stokbrood met kroket ook. Ze hadden een heel arsenaal aan verschillende mosterdjes om erop te doen. Lekker!
Gisteren kwam Mariska hier. Had ze de overgebleven taartpunten meegenomen. Dus weer aan de taart! Oei, dat gaat niet goed! En dalijk nog de kerstdagen en oud en nieuw.....
Maar goed dat ik vandaag naar de Zumba ben geweest. Dat heft het een en ander weer een beetje op. Was erg leuk. Saray verscheen in een kerstoutfitje en er werd kerstmuziek gedraaid. Gezellig gezumba'd in een kringetje. Met steeds een extra dansje van Saray samen met elk van ons in het midden. Het was een kerstmedley van bijna een half uur. Nou, dat ga je wel voelen, hoor. Het zweet stond op mijn rug en mijn wangen waren vuurrood van de inspanning. Geeft niks. Is goed voor me.