maandag 26 januari 2015

Spit....ut kan even duren

credits hier

Spit! Ik ga er echt onder gebukt. Letterlijk! 's Ochtends, net uit bed, gaat het nog wel. Dan kan ik zelfs echt rechtop staan. Lopen gaat dan ook goed. Ik stiefel al weer een endje weg. Heb, wel samen met Mariska, weer boodschappen gedaan. Tillen gaat nog niet. Bukken ook niet. En als je niet kunt bukken, laat je des te meer uit je handen kletteren. Echt, je kunt hier van de grond eten! Er ligt van alles: radijs, aardappeltjes, druiven, een mes. Mijn medebewoners kunnen de hele dag achter me aan lopen en van alles oprapen. Geeft niks, dat houdt hen soepel! ;-)
In de loop van de dag gaat het steeds slechter. Zeker als ik gezeten heb. Op de bank zitten is nu helemaal uit den boze. Dan loop ik zeker krom als ik weer opsta. Meestal zit ik op de armleuning of op een eetkamertafelstoel. Da's ook niet je van het, maar je moet toch wat. Ik kan niet de hele dag staan en lopen.
Afgelopen vrijdag kon ik dus ook niet naar dansles. Balen, want ik hou er zo van! Een inhaalles had nu ook nog niet gekund, dus heb ik Mariska gevraagd of ze met Jan naar dansles wilde. Leuk, toch, zo'n vader/dochter avondje? Volgens Jan danste ze lekker licht. Hmm, ja, ik weet het: ik lig een tikkie zwaarder op de weg! ;-) Nu heeft hij in ieder geval de nieuwe stapjes in de Jive alvast geleerd. Ik hoop dat ik vrijdag weer een beetje uit de voeten kan en zelf weer mee kan. Afgelopen zaterdagavond zouden we eigenlijk af moeten dansen maar dat ging sowieso niet door i.v.m. te weinig aanmeldingen. Hoewel ik dat eerst heel jammer vond ben ik er nu achteraf blij mee. Ik had toch niet mee kunnen doen. In mei dan maar een nieuwe poging wagen. 

Laatst kwam mijn moeder met haar Jan hier thee drinken en ik heb ze gelijk laten zien hoe het is om 3D tv te kijken. Dat hadden ze allebei nog nooit gezien. Haha, er ging een wereld voor ze open. Wat mooiiiii. Ahhhhh, kijk nou toch eens! Jeee, mooi, zegggg. Dat wil ik oooookkkk. Geinig, toch, om die oude generatie nog nieuwe dingen te laten zien!

woensdag 21 januari 2015

Mijn rug op!


En dan kun je ineens niet meer op of om.... Gisteren, tijdens het afdrogen na het douchen, heb ik een spier verrekt in mijn onderrug. Ik voelde het zo erin schieten. Au! Eerste instantie ging het nog wel. 's Middags kwamen de scratchzangdames (we zijn inmiddels met z'n negenen!) bij mij oefenen voor 14 februari. Koffie en thee zetten ging nog wel. De marokkaanse koek eten ging ook nog prima! ;-) Maar ik voelde het al steeds bij het opstaan van mijn stoel. Dat werd steeds pijnlijker. Bukken ging 's avonds al niet meer. Rechtop lopen ook niet. En zo is het nog steeds. Ik kan niet op of om. Ik baal als een stekker. Ik schuifel door het huis als een 100-jarig besje. En wat is alles ineens laag! De stoelen, de bank, mijn bed, de toiletpot.... Zo kom je toch niet lekker overeind? Ik ben al in de weer met kersenpitkussens en Midalgan. *zeur* *zeur* :-) Nou ja, als het ene even niet kan, dan maar het andere doen: 3D filmpje, Maleficent, gekeken....Mooi gemaakte film, zeg! Ik zal voortaan altijd anders naar Doornroosje kijken. :-)

Bovenstaand een scrap van Mariska in watercolour gecombineerd met gewone scrapspulletjes. Onlangs heb ik voor het bewerken van haar foto een leuke action voor Photoshop (Watercolour/Pencil) op de computer kunnen installeren. Tjonge, wat een mogelijkheden bestaan er toch. Het lijkt wel oneindig. En ik weet nog zoveel niet. Maar uitproberen wil ik alles wel!

woensdag 14 januari 2015

Naar de huidtherapeut...

credits hier

Gisteren na de Zumba (puf, puf, zweet, zweet) kon ik thuis nog net even douchen en lunchen voor ik bij de huidtherapeute verwacht werd. Had ik nog niet verteld, geloof ik, over de huidtherapie? Ik ben in het ongelukkige bezit van allerlei ouderdomswratjes en skintags. Eens in de zoveel tijd laat ik er een zooitje weghalen, maar op den duur wilde bijna niemand dat meer doen (zie blog 28 november 2013).
Maar goed, ik had er behoorlijk de balen van, dus toch maar een afspraak gemaakt bij een huidtherapeute. Dan maar zelf betalen.
Inmiddels ben ik daar 3x geweest bij twee verschillende dames (ligt eraan op welke dag ik ging). In 3 sessies van 3 kwartier zijn ze bezig geweest met wegschrapen en wegbranden (met een naald waar electriciteit doorheen ging) van de ondingen. Pijnlijk! Maar ik heb gelukkig een hoge pijngrens. Bloederig ook. Elke keer als ik van zo'n sessie thuiskwam zag een deel van mijn romp eruit als een veldslag! De rest van de dag gloeide en broeide het waardoor ik het liefst zo stil mogelijk op de bank bleef zitten. Na een nacht slapen ging het altijd weer een stuk beter.
En beide dames hebben dus een ietwat verschillende aanpak. De ene liet de wondjes open zodat ze aan de lucht konden indrogen. De ander (die ik gisteren had) gebruikte jodium en plakte op de grootste wondjes een rond pleistertje. Hmm. Dat raad ik bij deze iedereen af die ooit plekjes weg laat halen! Dat gaat strak staan en je krijgt ze er niet meer af! Vastgeplakt en vastgekoekt! Ben er niet blij mee! Maar goed, morgen mag ik weer douchen, dan probeer ik ze er weer af te weken. Uiteindelijk komt het allemaal weer goed.
En oh, wat zal mijn huidje weer mooi worden! Echt alles is nu weggehaald, niet alleen de plekjes die echt in de weg zaten. Ik kan weer een paar jaar vooruit....hoop ik.

Bovenstaand een scrapje van de nichtjes.

maandag 12 januari 2015

Van alles wat....


Mag ik éééven uitpuffen? Vind ik wel. Ben vanmorgen begonnen met boodschappen doen, de vriezer ontdooien en schoonmaken (wat een rotklus is dat toch), de gordijnen wassen en de ramen lappen.
Een voordeel van je vriezer opmaken en ontdooien is dat je er dingen in vindt die je allang weer vergeten was, zoals een lekker stuk gevulde speculaas. Ook de laatste oliebollen en appelbeignets zijn op. Nu is voor mij het nieuwe jaar ECHT begonnen.

Gistermiddag hebben we met Enjoy in Rijswijk gezongen. Bij WZC Vredenburch. Zo hee, dat was nog eens een ontvangst! Thee, koffie, koekjes. In de pauze stond er limonade met een grote schaal hapjes! En na afloop van ons prachtige gezang kregen we allemaal een roos mee. Zo leuk! We hebben er lekker ontspannen staan zingen. Het is er ook zo fris, gezellig en kleurrijk ingericht. Een prettige middag was het!

Laatst had ik mijn vader aan de telefoon. 'En? Hoe gaat ie?. 'Ja, goed, wel nog last van mijn knie!' 'Je knie???' 'Je hebt toch last van je galblaas??' 'Ja, maar ik ben ook nog gevallen!' 'Gevallen???'.....'Oh, had ik dat niet verteld?' ..... *zucht* Blijkt ie op de dag dat hij het ziekenhuis uit mocht en thuis wat spullen op wilde halen, een smak in de tuin te hebben gemaakt. Ligt ie daar op zijn rug in de heg! ( ik zie dan gelijk Hyacinth Bucket voor me) Dat kan toch niet goed voor een mens zijn om daar te liggen met een drain uit je lijf? Na een tijdje kreeg hij het voor elkaar om zich om te draaien en op handen en voeten is hij toen naar huis gekropen. Beetje spullen bij elkaar geraapt en daarna is hij nog zelf met de auto naar zijn vriendin in Breda gereden! Erg, toch?? Hoe kom ik toch aan zulke eigenwijze ouders? En erger nog....word ik later zelf ook zo?? Of ben ik het stiekem al een beetje?? ;-)

Bovenstaande scrap is er eentje van Daniel. Is al een ouwetje, maar had ik nog niet op mijn blog gezet, geloof ik.....Ik ben op dit moment maar mondjesmaat aan het scrappen. Heb geen inspiratie genoeg. Of ik begin ergens aan en maak het niet af. Alleen verjaardagskaarten komen nu uit mijn handen. Heb ik wel eens vaker, zo'n inspiratieloze tijd. Komt wel weer goed.


zondag 4 januari 2015

Top 2000 Live Band....


Gisteren zijn we, nadat we bij (tante) Joke haar 65e verjaardag hebben gevierd (de taart was hartstikke lekker, hoor, Joke, je had er niet zo over hoeven te stressen!), naar het theater geweest. Net als vorig jaar zijn we naar de Top 2000 Live show geweest. En dat was weer een feestje! In rap tempo kwamen er weer een heleboel hits uit voorgaande decennia langs. Ik kende er twee niet: Melissa Etheridge- Does She Love You en The Scene - Iedereen Is Van De Wereld. Nooit van gehoord! Maar de rest waren echte meezingers. Wat zeg ik: meezingers? Meebrullers waren het! Heerlijk! Toevallig eindigde de avond met drie Enjoy nummers achter elkaar: Go Like Elijah (maar dan een wel héél swingende versie), Viva La Vida en Hey Jude. Onderweg naar huis was ik nog hees!
Geweldige avond! Top! Volgend jaar weer!

Vanmiddag lekker in het zonnetje een wandeling door het Balijbos gemaakt met mijn moeder. Even een frisse neus gehaald. Opsnuiven die lucht! Dat is goed voor de mens.... 
En morgen? Dan begint het gewone leven weer. Jan heeft 3 dagen cursus, Mariska heeft toetsweek. En ikzelf ga maar eens aan de schoonmaak. Tenzij ik ineens andere, veel leukere, dingen om te doen verzin. Kijken of mijn eerste voornemen voor dit nieuwe jaar blijft staan of gelijk al sneuvelt! :-P


zaterdag 3 januari 2015

Oud en weer Nieuw....



Oudjaarsdag. Zoals altijd zijn we weer naar het Omniversum gegaan. Deze keer hebben we 'Jerusalem' bekeken. Interessante film, die alle facetten van de heilige stad liet zien. De grootste wereldreligies (joodse, christelijke en islamitische) werden belicht in hun eigen wijken, zonder oordeel. Zo zou het eigenlijk altijd moeten, in het dagelijkse leven. Maar helaas.
Na de film (het was trouwens stukken drukker dan andere jaren) zijn we naar de Frederik Hendriklaan gelopen om oliebollen en appelflappen in te slaan. Maar jeetje, wat was het gigadruk bij 'onze' bollenbakker! Er stond me toch een rij! We hebben Jan dus maar vast in die rij geparkeerd. Maris en ik liepen intussen winkeltje in winkeltje uit op zoek naar mooie afprijzingen.
Na een tijdje maar weer eens teruggelopen om te kijken of Jan inmiddels al beladen was met flappen en bollen. Nee, nog steeds niet. Erger nog! De oliebollen waren op! Ook het beslag voor een partij nieuwe was nog niet klaar. Dat zou weer een extra UUR gaan duren. Huh?? Wat krijgen we nu? Blijkt onze bakker een goed cijfer in de nationale oliebollentest te hebben gehad. En op zoveel extra aanloop hadden ze niet gerekend! Nou, zeg! Wat een bollentent! Tja, wat nu?
De appelflappen waren ook op, maar dat zou maar een extra kwartiertje duren. Maar om nou nog een extra uur op de oliebollen te moeten wachten.... Mooi niet! Ik ben aan de overkant in een andere oliebollenrij gaan staan, terwijl Jan op de flappen wachtte. Wat een gedoe, wat een gedoe! Voortaan sla ik vantevoren maar even de test erop na. Dat gebeurt ons geen tweede keer meer. Dan gaan we voortaan gewoon ergens anders.
Maar goed, oudjaarsavond hebben we thuis doorgebracht met de kinders, zus en zwager, moeder en vriend. We hebben ons te goed gedaan aan dadels (gevulde, met blauwe geaderde kaas en pecannootjes en warme dadels met spek erom uit de oven. De dadels kwamen uit het kerstpakket van Alex' moeder, waarvoor dank! Ook de bladerdeeghappen met rode ui/geitenkaas zijn helemaal op gegaan. En er waren nog twee salades gemaakt. Eentje door mijn moeder en eentje met vis door mijn zwager. Smul! Nico had ook nog ananas- en appelflapjes gemaakt. Wat hou ik toch van hapjes! :-) Later kwam neef Thierry en zijn Jessica ook nog even langs. Leuk!
Maar goed, het nieuwe jaar is weer begonnen! De kerstboom is weer afgetuigd. Ik heb weer wat nieuwe planten gekocht. Er staan weer bolletjes, hyacinten en narcissen. En je kunt ook al merken dat de dagen weer gaan lengen! Heerlijk! Mijn vader is weer uit het ziekenhuis en wordt nu verpleegd door zijn vriendin Anneke. Daar boft ie mee, vind ik. Anders had hij zich toch alleen thuis moeten redden. Hij woont nou eenmaal niet naast de deur. Er hangt wel een drain uit hem en die wordt 2x per dag gespoeld volgens de laatste berichten. Hij voelt zich nog alles behalve jolig, helaas. Maar hopen dat hij zich snel weer wat beter voelt. Ben benieuwd wat 2015 ons gaat brengen.... Gelukkig nieuwjaar allemaal en de beste wensen!

zondag 28 december 2014

Over kerst en vaders...


Het kan verkeren in het leven, hè? Neem nou mijn vader.... We zagen hem nog op de verjaardag van Joséphine en alles was nog goed met hem. Nou ja, de normale kwaaltjes, maar niks ernstigs. En een week later, vlak voor kerst, ligt ie in doodziek in het ziekenhuis in Eindhoven! Met een volledig ontstoken galblaas. Dus hij ligt nu gevloerd met een drain en een antibiotica kuur. Afwachten of het zo goed komt of dat ie nog geopereerd moet worden als ie weer wat aangesterkt is... Het zal wel een heel andere kerst geweest zijn als waar ie op gehoopt had!

Eerste kerstdag vierde mijn zus en zwager hun 40-jarige verlovingsfeestje. Was een gezellige kerstdag! Als kadootje had ik een scrap in een fotolijst gemaakt met kerstbelletjes erin. Patricia had die belletjes (hoewel een maatje kleiner dan gepland) uiteindelijk voor me gevonden in een winkeltje in Meerzicht. (zie blog van 3 december) Wat zijn Jos en Nico veranderd in die 40 jaar als je de foto's bekijkt. En zo grappig dat Roxanne nu  precies op haar moeder lijkt op de foto uit 1974! Als twee druppels water.
Ik hoop dat ze het zelf ook een beetje leuk hebben gevonden want eigenlijk zijn ze al die tijd in de weer geweest met hapjes en drankjes etc. Met al goed gevulde maagjes begonnen we daarna aan het chinese buffet dat ze geregeld hadden. Afgerond met lekker ijs. Smul! Maar daarna kon er echt geen hap meer bij. Na afloop kreeg ieder koppel nog een fles wijn mee naar huis, uitgedost in een kerstman-outfitje. Vond ik een hele leuke verrassing! Hij staat nu vrolijk te poseren op een tafeltje hier in de kamer.

Tweede kerstdag was een rustdag voor ons. Een beetje een aanlummeldagje. Ik heb wel nog een pan met stoofpeertjes gemaakt waarvan ik een portie naar mijn moeder heb gebracht.
's Avonds heb ik het simpel gehouden: varkenshaas met pindasaus, rostirondjes, erwtjes, stoofpeertjes, tomaat/granaatappelsalade (erg kerstelijk) en een citroenpuddinkje toe.

Op dit moment hebben we het vogeltje van Patricia's moeder weer te logeren. Je moest hem eens horen! Hij zingt het hoogste lied! Zo leuk! Zo oud (iets van 16 jaar) maar nog zo'n vrolijke flierefluiter! :-)