zaterdag 24 juni 2017

Komt een vrouw bij de dokter...

Donderdagmiddag....
Op de, tot nog toe, heetste dag van 2017 was het tijd voor mijn tweejaarlijkse mammografie. Gelukkig gewoon in het ziekenhuis en niet in die tietenbus. Jee, wat zal het daar tropisch warm geweest zijn.
In het ziekenhuis was het trouwens deze keer ook vrij druk. Maar mijn dames zijn weer op de kiek geweest. Helaas mocht ik na afloop nog niet naar huis. Er was een knobbeltje geconstateerd waar de radioloog nog even verder naar wilde kijken d.m.v. een echo. En dan duurt wachten lang kan ik je vertellen. Elke minuut dat je daar op de gang zit te wachten duurt voor je gevoel uren. En dan heb je eigenlijk nog geluk dat zo'n echo ook daar gemaakt kan worden. Dat je niet nog eens extra een afspraak ervoor moet maken.
Uit de echo bleek dat het een keurig rond afgebakende knobbel is. Een cyste dus. Pfff, dat was wel even een opluchting. Er hoeft verder niets aan te gebeuren. Kan geen kwaad. Zei ie....Hmmm.
Toen ik me weer aan stond te kleden vroeg ik de assistente of zij kon zien hoe groot ie nou eigenlijk was. Was ik vergeten te vragen.... 4,3 cm. Vind ik toch best een flinkerd! Op de foto (heb ik nog even genomen) leek ie zo klein. En ook gek dat ik er niets van voel.
Maar goed, de uitslag zou nog naar de huisarts gestuurd worden. Voor verdere vragen kan ik daar terecht. Ware het niet dat de praktijk tot 4 juli gesloten is. Vakantie.... Ut zal eens niet! :-)

woensdag 21 juni 2017

Y Viva España!



Zoooooooooo. GoedeMOOOOORgen!
Met die woorden werden we elke ochtend door de reisleidster begroet in de bus op weg naar weer een nieuwe bestemming om te verkennen. Wat een mooie reis hebben we achter de rug. Andalusië! Prachtig! Ik kan niet anders zeggen.
Wat is me zoal opgevallen aan Spanje? De vele zwaluwen! Spaanse vrouwen die ECHT met waaiers wapperen. De vrij gladde bestratingen. (zorg voor schoenen met profielzolen!) De heerlijke geur van bloesem van bomen en struiken waar ik de naam niet van ken. De vele (werkende!) fonteinen overal. De mooi aangelegde en netjes onderhouden parken en tuinen. Geldt ook voor de gebouwen. Het zag er allemaal heel verzorgd uit. De vele bruiden! We hebben er 7 gespot. De brede boulevards met palmbomen.....
Wat hebben we verder zoal gezien...

We zijn in Ronda geweest. Een leuk stadje aan weerszijden van een diepe kloof. Na een korte rondleiding kregen we hier voldoende tijd om op eigen gelegenheid het stadje verder te verkennen. Er liggen drie mooie bruggen en je kunt ook nog helemaal naar beneden de kloof in wandelen als je dat leuk vindt. Dat leek ons wel wat, maar ja....het was nogal heet. En wat je naar benee loopt moet je ook weer naar boven....hijg hijg.
Na Ronda zijn we naar Jerez de la Frontera gegaan. Hier hebben we een sherry bodega bezocht. Zo, dat rook wel even sterk naar alcohol in die opslagruimtes vol gevulde vaten! Ik werd al bijna teut van de lucht! Een gids heeft ons van alles uitgelegd over de sherry. En uiteindelijk hebben we nog drie soorten kunnen proeven.
Vervolgens gingen we op weg naar Sevilla. Langs velden met zonnebloemen en billboards met stieren en van die 'Sandeman' mannetjes. (die dag totaal 7,3 km gelopen)

Sevilla.... Wat een heerlijke stad! (heb al besloten dat ik ZEKER nog een keer terug ga) In de ochtend, onder begeleiding van een locale gids een rondwandeling gedaan door de joodse wijk 'Santa Cruz'. Aansluitend gingen we een bezoek brengen aan het paleis "Alcazar". Ook hier weer onder begeleiding van een lokale gids. Wel handig dat je tegenwoordig zo'n zendertje met oortje in krijgt. Zo hoeft de gids niet te schreeuwen en kun je hem altijd goed verstaan. Na afloop kregen we weer genoeg vrije tijd. We hebben nogmaals het paleis doorgelopen, hebben ergens geluncht en hebben de kathedraal in Sevilla bezocht. Wat een knoepert is dat! Ondanks de hitte hebben we de klokkentoren beklommen. Dat ging eigenlijk vrij makkelijk omdat het geen trappen zijn maar hellingen. 34 stuks! Mensen konden elkaar passeren, dus benauwd was het ook niet. Boven in de toren heb je een mooi overzicht over de stad.
's Avonds hebben we het Plaza de España bezocht. Schitterend!! Mijn favoriete plek in Sevilla. Ik was helemaal onder de indruk. Een halvemaanvormig plein met Andalusische tegeltjes, bruggen en midden op het plein een fontein als middelpunt.
Daarna hebben we met de groep (met z'n 36'en) tapas gegeten in La Rabida. Was erg lekker. (14,2 km gelopen)

Cordoba.... Onderweg naar deze stad hebben we nog een bezoekje gebracht aan een arena. Leuk om dat eens te zien. Cordoba zelf is ook een mooie stad. Daar hebben we eerst zelf (genoeg) gelegenheid gehad om rond te kijken/lunchen voor we weer met een gids door de joodse wijk werden begeleid. Na het bezoeken van de synagoge hebben we het Mezquita bezocht. Dat is toch wel zoiets raars.... een kitscherige katholieke kerk die gebouwd is midden in een enorme moskee. Niet te bevatten. :-) Maar wel weer prachtig en indrukwekkend. (8,6 km gelopen)

Ubeda.... Met de bus door een glooiend landschap vol olijfbomen. Leuk stadje om rond te lopen. Daarna door naar Baeza. Hier hebben we, samen met nog een stel, geluncht bij een ander restaurantje dan de rest van de groep. Ik vind het gewoon onhandig om met 36 man op een terras neer te strijken. Het duurt te lang. Ik wil nog graag wat zien in de omgeving. Dus hebben we heerlijk gegeten met een fles sangria erbij. Was wel uit te houden, hoor... ;-)

Granada.... Een wat oudere stad, een ander sfeertje ook. Daar hebben we het Alhambra bezocht. Op zich mooi. Maar ik vond het erg op het Alcazar in Sevilla lijken. Wel hele mooie tuinen en uitzichten erbij. Ook weer voldoende vrije tijd gehad. Na afloop met de groep naar beneden gelopen. En verder nog wat door Granada gebanjerd. 's Avonds werden we met minibusjes naar de zigeunerwijk Santa Cruz vervoerd. Racend door kleine straatjes waar de busjes maar net doorheen konden. We werden afgezet bij een grot waar er een echte Flamenco optreden zou zijn. Wow! Geweldig! Puur, rauw, emotioneel. Dat had ik echt niet willen missen. Na afloop weer in de busjes om naar een andere wijk te rijden, de moorse wijk Albaicin. Hier hadden we weer een lokale gids die het een en ander verteld heeft. Tevens een mooi uitzicht over het nu verlichte Alhambra. (13,4 km gelopen)

Pampaneira en Trevelez..... Vandaag met de bus richting de uitlopers van de Sierra Nevada, de Alpujarres. Mooie bergtocht met mooie uitzichten. Pampaneira is een schattig stadje met nauwe straatjes. Daar op een terrasje gezeten en een beetje rondgehobbeld. Onderweg naar Trevelez hebben we nog een watervalletje bezocht. Oeps, zo'n 65 treden naar beneden, die je in de hitte ook weer naar boven moest klimmen! Oh, wat was ik blij met mijn waaier! In Trevelez hebben we een hamdrogerij bezocht. Het aroma kwam je al tegemoet toen de deuren van de koelcel opengingen. Gatverdegatver. Na wat uitleg over de procedure van het drogen ben ik maar snel buiten een luchtje gaan scheppen. Op een terras, waar ik Iberico ham met meloen had besteld, was het beter toeven!
's Avonds na het avondmaal zijn we nog even Granada in geweest. We zagen allemaal vrouwen in klederdracht lopen. Opgedirkt met kammen en bloemen in het haar. Waar gingen die allemaal naartoe? Er maar eens achteraan slenteren dus... Aha, het was feest in de stad! Een podium met optredens. Leuk! Pikken we toch weer even mee....(6,6 km gelopen)

Malaga/ La Cala de Mijas/ Malaga....Onderweg naar ons relaxhotel in La Cala de Mijas hebben we in Malaga een groepje van 5 personen afgezet. Die hadden een avondvlucht terug naar Nederland. De rest wilde nog wel lekker uitrusten in het hotel bij het strand. De laatste dagen hebben we heerlijk geluierd en hebben we langs de kust gewandeld en zijn we ook nog een dagje naar Malaga geweest. Ook een leuke stad, dat Malaga. We gingen met de bus naar Fuengirola (massatoerisme, daar moet je niet willen zitten) en van daaruit met de metro naar Malaga. Malaga heeft eigenlijk alles. Strand, gezellige haven met terrasjes, mooie parken, mooie oud centrum en leuke winkeltjes. Ik denk dat ik daar ook nog wel eens terugkom. ;-) (14,2 km gelopen)
's Avonds hadden we nog eenmaal een afscheidsdiner met de groep in het hotel. Het was trouwens een leuke groep. Geen klagers, geen telaatkomers, geen schreeuwers. Ik hoorde dat dat nogal eens anders is.
Het is ons goed bevallen, zo'n groepsreis. Niet om elk jaar te doen, dat ook weer niet. Maar zo af en toe is het wel handig. Er wordt je veel geregel uit handen genomen. Het is wel relaxed. En je ziet echt een boel. Een mooie reis dus met nu goede herinneringen! Olé!

dinsdag 6 juni 2017

Bellen..met mobieltje nummer 5

Is het nou bijna zomer of toch nog herfst? Ik woei net zowat vanzelf naar huis. Dat zijn toch wel de echte Hollandsche weersomstandigheden. Zo zit je te bakken in de tuin en zo vriezen je tenen er weer bijna af. Ach, we nemen het maar voor lief.
Mijn moeder heeft weer een nieuw mobieltje. Huh, zul je zeggen.... ze had er toch pas nog eentje nieuw gekocht? Klopt. Maar die voldeed niet. Die DEED het sowieso niet. Net als al die andere mobieltjes die ze in haar la heeft liggen.... Nee, als je hem niet oplaadt... of als je het beltegoed laat verlopen...( ze werken allemaal nog)
Nee, deze, die ze NU heeft, is het helemaal! Een Fysic fma-5000. (link naar de handleiding, mam) Speciaal eentje voor oude mensjes. Voor oudjes van dagen. Voor senioren. Helemaal eentje voor haar. Ja, daar zou ze vast wel mee overweg kunnen! Ze wilde zo graag foto's met een mobieltje maken voor als ze op vakantie gaat. En ik moet zeggen: het is een leuk ding. Grote pictogrammen, best een redelijke camera.
Dus ik heb alles weer ingesteld. Alle nummers er weer in. Je kent het wel. Ik denk voor de vijfde keer nu, hè? Weer een nieuw nummer. Dus ook wij zelf moeten haar nummer weer in onze eigen telefoon veranderen. Beltegoed erop gezet. Nog geen extra beltegoed, want dat had ze nog niet gekocht. Het is een uitgebreid telefoontje waarmee je ook op het internet kunt. In haar geval dan liever via de wifi. Anders trekt ie dat kaartje weer leeg. (ze wil geen goedkoop abonnementje) Maar ja, dan moet ze op haar vakantieadres de wifi van het hotel instellen. Ja, nou, dat kon ze niet, hoor. Ze neemt de ipad wel mee. Ja, maar daar moet je toch ook de wifi op instellen? Oh, maar dat kan ze wel! (lees: dat laat ze door iemand anders doen) :-)
Dus ik weet niet of we binnenkort nou wel of niet vakantiefoto's via facebook kunnen zien. We wachten af!
We hebben nog wel lol gehad met die camera die erop zit. Daar zit ook een lachdetectie op. Grappig! Hij neemt vanzelf een foto als je lacht. Kijk je chagrijnig, dan moet je zelf op ut knopje drukken.
Dat hebben we natuurlijk even uitgetest. En warempel. Het werkt. Vraag me niet hoe.

Ik heb weer een nieuwe sjaal af. Een vrij dunne. Eentje voor de sier. Voor op een trui ofzo. Ik vind hem mooi geworden. Wat zal ik nu eens gaan maken? Dit is gebreid. Dus nu weer wat haken?

De scrap hierboven zijn foto's van schoonzus Karin die marshmallow ijs met de kleinkinders heeft gemaakt. Lijkt me lekker! Zoet!!!

maandag 29 mei 2017

Onze allerlaatste dansavond....

De foto's hiernaast zijn gemaakt tijdens de laatste 'vrijdans'avond op de dansschool. En afgelopen zaterdagavond was onze aller, aller, allerlaatste 'Laat zien dat je danst' avond. We hadden het al warm toen we er naartoe gingen. De hele dag was het al zo'n graadje of 30 geweest. En dan 'moet' je nog dansen ook.... Toch hebben we dat met plezier gedaan. Jan was aan het begin een beetje zenuwachtig. Hij was gehaast en gespannen. Later had hij er geen last meer van. Zelf ging ik volledig de mist in bij de Paso Doble. Zo raar: een bepaalde variatie, die ik juist hartstikke leuk vind en die normaliter goed gaat, was ik helemaal vergeten! Weg! Kwijt! Eventjes maar, hoor. Bij de tweede poging had ik hem weer. De Paso Doble is voor mij toch een chaotische dans. Zo ziet het er niet uit, maar zo voelt het wel. De ene keer moet ik in de looprichting, dan weer achteruit of opzij. Dat kunnen mijn hersentjes bijna niet meer bijbenen, joh.
Voor de rest ging het eigenlijk wel goed. Het was leuk om naar Mariska en Alex te kijken. Die zoefden lichtvoetig door de zaal. Zij hebben in de loop van de tijd zoveel geleerd! Een mooi paar.
Aan het eind van de avond hebben Fons en Willy op aandringen van het publiek nog een paar dansen gedaan. Zo mooi! Zo hoort het eigenlijk, hihihi. Soepel, gracieus, sierlijk, lichtvoetig, op elkaar ingespeeld. Het was wel een gek idee dat het hun allerlaatste dansen waren. Nou ja, op de dansschool dan, hè? Voor hen breekt er nu een andere tijd aan. Lekker genieten van hun pensioen! Het ga ze goed!
Onderstaand nog een impressie van de avond....

woensdag 24 mei 2017

Vlindertuin en Wol....

Vorige week donderdag was het tijd voor ons jaarlijkse uitstapje met het koor Enjoy. Na de repetitie zijn we naar 'de Bouwhof' gegaan om daar met z'n allen te lunchen. Geen verkeerde plek om te lunchen trouwens! Ruime keuze op de kaart en het was nog lekker ook! Iedereen had het prima naar de zin en waarschijnlijk wordt deze lunchplek in de toekomst vaker door ons koor aangedaan.
Niet iedereen had na de lunch de mogelijkheid om de rest van het uitje: 'Vlinders aan de Vliet', mee te maken. Uiteindelijk zijn we daar beland met z'n dertienen. Na een uitgebreid praatje over de vlinders en vlindertuin werden we daar 'losgelaten'. Wat hebben ze toch prachtige kleuren, vlinders. Mooi om te zien. Op den duur werd het toch wel erg broeierig in die kas. Dus na een paar rondjes en wat fotomomenten ben ik er maar uit gegaan en heb een ijsje genomen. Even afkoelen!
Een leuk uitje, in ieder geval!

Vrijdag ben ik met Mariska naar de Broodfabriek geweest. Daar was weer een breibeurs. Oh oh oh, aan wat een mooie wolletjes hebben we ons weer staan te vergapen. Bij sommige kramen had ik wel een matrasje willen neerleggen. Heerlijk om 's ochtends wakker te worden en zulke mooie kleuren om je heen te zien. (bv. bij de kraam van Débonnaire).
Maris en ik zijn beiden goed geslaagd voor wat we kwamen. Mariska heeft haar kleurstof om zelf wol te verven en nog een aantal paarsachtige bollen waar haar oog op viel. Zelf heb ik wol voor bij een jasje en nog twee extra bollen gekocht voor bij een eerdere streng die ik al in huis had. Nu kan ik er een vest van breien. Zulke mooie kleuren, zulke zachte wol. De kraaltjes die ik mee wil breien heb ik ook al in huis. Nu het een vest wordt misschien te weinig dus ik bestel nog maar een zooi extra.
Ik heb op de beurs ook een paar Addi kabels kunnen krijgen. Speciale SOS lifeline kabels. Ben er nu mee bezig. Ideaal!
Na de beurs kwam Alex ons met de auto ophalen en heeft mij even afgezet in de stad om weer even een nieuwe combinatie-oven te kopen. Het magnetrongedeelte was weer eens stuk. Hup, doos in de achterbak en op huis aan. Het ovengedeelte doet het nog prima, dus nu heb ik twee bakbeesten in de keuken staan. Wel fijn dat ik ze beide tegelijk kan gebruiken.

En vandaag zit ik te wachten op allerlei leveringen. Een nieuwe koffer voor Jan (die ik in ga pikken) :-p, Kattenvoer (hoef ik er niet mee te sjouwen)  en nog wat kleding/laarsjes waar ik al een tijdje een oogje op had en nu met korting heb kunnen kopen..... Kom op, Post.nl en DPD... laat me niet zo lang wachten!

maandag 15 mei 2017

Met bloed, zweet, tranen en snot....

Zo, da's een tijdje geleden dat ik hier mijn lettertjes heb gedropt. Komt allemaal door die badkamer.
Op zich ging het voorspoedig, hoor, het opknappen. Tenminste, aan het begin. Kozijnen schuren. Plafond en muren schoonmaken en witten. Leidingen verven. Met bloed, zweet en tranen (ammoniak) èn uiteindelijk snot (mijn keelpijn verplaatste zich naar mijn hoofd) werkte ik in de badkamer. Tot het even niet meer ging. Toch maar een paar dagen ziekies op de bank. En prompt ontwikkelde zich gelijk weer koorstuitslag onder mijn neus. Ut zal eens niet.
Na die dagen weer verder gegaan met de kozijnen schilderen, de radiator schilderen, de tegels blinkend schoon maken, de nieuwe doucheset ophangen, de nieuwe wc-bril monteren, de nieuwe spiegel ophangen...het werd steeds leuker.
Mariska kwam helpen met het plakken van de raamfolie en de rand met mozaïeksteentjes. Nou, kijk, daar zijn we dus geen ster in, in raamfolie plakken.... Ut zit erop, maar je moet niet vragen hoe! Misschien doe ik het nog een keertje over, want ik heb nog genoeg. Maar voorlopig wil ik het woord 'raamfolie' even niet meer horen. Ook de woorden 'scheef' en 'gebobbeld' niet! ;-)
Met de mozaïek steentjes hadden we ook geen succes (nog). Ik had mozaïeklijm gekocht bij de Action, dus wij aan de slag. Lijm erop, op de muur plakken. De volgende rits inlijmen, erop plakken en hee.... daar viel de vorige rits er alweer af. En plop, daar ging ook de andere rits. Dat ging um niet worden. Daar moet ik nog een keer eventjes echte tegellijm voor halen. Een ander keertje want ik heb nu toch wel even tabak van het hele opknappen. Ben wel extreem blij met mijn mooie Engelse licht-, stroom en ventilator trektouwtjes. Staan zo leuk! Maar voorlopig kan de badkamer er weer even een jaar of tien tegen, hoop ik.
Aangezien ik nog genoeg latex overhad heb ik gelijk de keukenmuren ook 2x geverfd. Goh, wat is dat ook opgeknapt, zeg! Nu ziet het plafond er natuurlijk niet meer uit. Maar de kamer moet sowieso ook ooit nog gedaan worden dus dat kan dan in een keer. We wachten eerst maar eens wanneer de Vestia met een nieuwe keuken over de brug komt. Binnenkort maar eens informeren.

Inmiddels is het einde in zicht van onze danslessen. Nog een les en dan nog 'afdansen'. En dan is het voorbij met de pret. Afgelopen zaterdag was er de allerlaatste feestelijke afscheids-vrijdans-avond. En die werd goed bezocht! Wat een drukte, zeg! Er zijn veel foto's genomen door een fotograaf. Ben er benieuwd naar. Gelukkig had ik net mijn laatste koortsuitslagkorstjes van mijn bovenlip gepeuterd  ;-) Fons en Willy hebben in ieder geval van hun avond genoten. Ze gaan nu met pensioen. En leuke dingen doen. Andere dingen. Ik wens ze alle goeds. We hebben het altijd prima naar onze zin gehad. En we hebben goed les van ze gehad.
Misschien gaan we nog op zoek naar een andere dansschool. Maar aan de andere kant wil ik eigenlijk nog even wachten tot Jan ooit weer een beetje meer in de buurt komt te werken. Het is toch allemaal nog wel hectisch, het leven. Er moet even meer rust komen. Vind ik.

zondag 23 april 2017

The Who's Tommy....


Gisteren stond onze laatste theatervoorstelling van dit seizoen gepland: The Who's Tommy. 
Ik verwachtte al dat het publiek voornamelijk uit zestigers zou bestaan en... ja, hoor. Grijze duiven en bolbuikerige mannen alom. Voor de zekerheid had ik een paar oordoppen meegenomen. Volgens de recensies zouden die goed van pas komen. Zeker waar wij zaten; vrij vooraan met op links in ons oor blèrende speakers. Oei, dat kon wel een tandje zachter allemaal. 
Tijdens de uitvoering van Tommy werd op een groot scherm beelden vertoond uit de film die ik toevallig die ochtend nog even had bekeken om te weten waar het verhaal 'Tommy' überhaupt ook alweer over ging. De beelden werden afgewisseld met van die psychodylische kaleisdoscopische kleurverlopen. Zonder stoned te zijn kan ik daar helemaal in op gaan. Als kind kon ik uren door mijn speelgoedkaleisdoscoopbuisje naar de kleurtjes kijken. Heb ik altijd al fascinerend gevonden.
Na de pauze hebben ze nog een zooi covers gespeeld. Beetje Queen, beetje Manfred Mann, beetje Deep Purple. Als publiek mochten we meezingen. Maar dat had geen zin. Je hoorde jezelf niet boven de herrie uit. Ik was mega blij met mijn oordoppies! Het was op zich een leuke voorstelling, maar HARD!

Hier nog een filmpje:


Eigenlijk zouden Mariska en ik op 6 mei nog naar 'Ticket to Bollywood' gaan, Indiase dans en muziek. Maar helaas gaat die voorstelling niet door vanwege een planningsfout van de Europese promotor. Jammer! Het leek me juist zo vrolijk en kleurrijk. Nou ja, maar kijken wat een volgend theaterseizoen ons gaat brengen....

Zo, zeg...zit ik gister in het theater... zie ik ineens dat er aan de rand van mijn mooie zijden shawl een paar steken los zitten . Draad gebroken! Jeetje. Vast ergens aan blijven hangen... Maar vanmorgen heb ik het weer netjes-zat kunnen repareren. Toch wel teer spul dat zijde...

Intussen, (ik kan niet stil op de bank zitten), heb ik nog even een babydekentje gehaakt. Schattig geworden. Maar oh, wat een saai werk! Bwlaahh. Ik ben duidelijk geen mens om een sprei of woondeken te haken.
Een beetje afwisseling moet ik hebben. Een beetje uitdaging. Alleen de rand was leuk om te doen. Ook weer een voor mij nieuwe steek. Van het internet afgehaald.


Details: Zeeman Supersoft, patroon: star stitch, rand: crochet wave fan edging, haaknaald 4,5. Aantal bollen: 5. Maat +\- 90x120 cm

Aankomende week: klussen in de badkamer! Maar eerst nog op de koffie bij Hennie...