maandag 25 april 2016

An Apple a day......

De rust is een beetje wedergekeerd nu Jan dagelijks op en neer tjoekt tussen Zoetermeer en Eindhoven. Eindelijk heeft hij een treinabonnement aangeschaft. Had hij dus al een paar maanden eerder moeten doen, hè. Het blijft sowieso nog een rot eind heen en weer reizen, maar het is in ieder geval wel een stuk relaxter. Hij kan intussen nog wat voor zijn werk doen of een boek lezen. Fijne oplossing! Ook voor mij want ik heb de groene auto weer tot mijn beschikking. Ik hoor wel weer een vreemd fluttertje. In juni moet ie weer voor een beurt, dus ik hoop dat ie het zo lang nog blijft doen.
Ook het probleem der vieze gore auto's wordt in de herfst opgelost. We kregen een brief van de gemeente dat de grote bomen op het parkeerterrein flink gesnoeid gaan worden! Dat is de afgelopen 21 jaar nooit gebeurd. Ze worden overbevolkt door duiven en andere schijtlijsters. De bijna zeven meter brede haagbeuken gaan ze nu tot mooie slanke dennen terugsnoeien. Als ze nu maar niet in een identiteitscrisis terecht komen! :-)

Afgelopen zaterdag zijn we naar de Apple store in Den Haag geweest. Daar 'even' een nieuwe telefoon en een nieuwe Ipad Air 2 aangeschaft. Het was druk! We hadden alvast doorgegeven wat we wilden hebben, dus er werd alvast gekeken of het voorradig was. De telefoon was een twijfelgevalletje. *schrik*. Ik had net die ochtend de oude al onklaar gemaakt. Gebackup'd, 'Zoek mijn iPhone' uitgezet, gereset, hoesje eraf gehaald, simkaart eruit gehaald. (Ja, Mariska had een lijstje gemaakt met wat ik vantevoren moest doen)  Gelukkig bleek hij, toen we uiteindelijk aan de beurt waren, toch voorradig. Poeh. Het inruilen van de oude nam nog de meeste tijd in beslag. Dat moest eerst digitaal waarbij ze je het hemd van het lijf vroegen. Daarna moest het nog eens op een papieren formulier ingevuld worden. Met exact dezelfde gegevens. Dubbel werk! Een beetje on-apple's vond ik dat. Dat de spullen dan weer door een ander worden gebracht en de uitgeprinte bonnen van onder het tafelblad kwamen vind ik dan wel weer leuk. :-)

Inmiddels heb ik al twee hoesjes besteld via AliExpress. Eentje met pauwenkleuren en eentje met een afbeelding erop van mijn ALLEReerste camera: Olympus Trip 35. Nostalgie! Kost daar allemaal een drol. En nog zonder verzendkosten ook! Ik kwam nog een gaaf hoesje tegen, maar die heb ik toch maar niet besteld. Was een echt kunstwerkje. Ook wel erg kitcherig, maar stiekem vind ik dat toch leuk. Maar veel te duur en veel te onpraktisch met al die kralen eraan.
En nu maar wachten tot mijn spulletjes (nog wat extra sieraden) arriveren. Ik las dat al die pakketjes van al die firma's met een container naar Europa komen. Die wordt eens per maand verstuurd. Zit jouw pakketje als een van de laatste erin dan duurt het niet zo lang voor je het thuis krijgt.
Tot nog toe is alles wat ik ooit besteld heb keurig aangekomen. Het duurde wel gemiddeld zo'n 30 dagen. Maar voor dit soort zaakjes heb ik dan weer wèl geduld. ;-)

vrijdag 15 april 2016

Oma weet raad..


Wat doe je als je net een sloot kokend hete thee hebt gemorst op je houten tafel en er grote lelijke witte uitgeslagen plekken tevoorschijn komen? Oeeh, dan baal je eerst even. En dan griep je even wat. Je gaat er verwoed met een doekje overheen. Je poetst nog even wat. Je bekijkt het resultaat: nog steeds die grote witte lelijke plekken! Tafel naar de gallemiezen? Balen!
Plaats delict: bij moeder thuis. Verdachte: moeder zelf. Wapen: hevig lekkende theepot. Slachtoffer: mooie kersenhouten tafel zonder eerdere kringen en butsen. Wat nu?
En dan duik je het internet op. Oma weet raad! Een remedie was om de föhn er op te zetten. Nou, dat werkte dus niet. We bliezen de krullen uit de tafel, maar de vlekken zaten er nog steeds. Dan maar de volgende tip geprobeerd: de tafel strijken. Stoel aan de kant. Strijkbout ingeplugd. Wel eerst even een theedoek erover gelegd. En warempel.... de vlekken verdwenen als sneeuw voor de zon! Onder luid gejuich van de hele famielje. Je kunt maar lol ergens over hebben...:-) Handig toch, die tips op het internet.

Ik zit nog steeds met een pijnlijke nek. Tenminste, zodra ik achter de pc kruip. Ik had gehoopt dat het al wat beter zou gaan, maar nee. Ik heb juist zo'n zin om weer eens wat meer scraps te maken. Ik heb weer hartstikke leuke nieuwe (voor mij nieuw) photoshop actions gedownload die ik graag wil uitproberen. En op facebook zie ik allemaal leuke familiefoto's voorbij komen die ik er goed voor gebruiken kan. Maar ja, scrappen gaat nog maar mondjesmaat. Bovenstaande scrap is een oude foto van kleine Joséphine. Daar heb ik een 'sparkle' action op los gelaten. Wat een schattige baby was ze toch. Goh, is ook al weer 7 jaar geleden!

Met breien heb ik geen last van mijn nek. Mijn omslagdoek is ook al af. Vind hem erg leuk geworden. Mooie warme kleurtjes. Ik heb inmiddels weer nieuwe wol gekocht. Perfect passend bij mijn opalen sieradensetje uit Kreta. Dat moet maar een vest worden. Eerst maar eens een proeflapje breien. Mijn stekenverhouding is altijd totaal anders dan wat er op de wikkel staat. Een dunnere naald gebruiken helpt dan ook niet want dan klopt het aantal toeren weer niet. Er zal wel gewoon een steekje bij me los zitten. Maar ik kan er mee leven, hoor! :-)

dinsdag 5 april 2016

Van alles wat....


Leuk, hoor, om eens bij je dochter en schoonzoon thuis te eten. Dat hebben we afgelopen zaterdagavond ondervonden. Op het menu stond nasi met pindasaus, gebakken uitjes en cassave chipjes. De nasi was met 'bloed, zweet en tranen' door Mariska klaar gemaakt. Ondanks die, ietwat vreemde, ingrediënten smaakte het allemaal prima! Voor het toetje ging Alex de keuken in. Dat was zijn expertise. Het kon even duren, want het moest nog helemaal afgemaakt worden. Komt ie in twee tellen terug met een zooi Magnums. Geintjuhhh. We hebben het ons wel laten smaken.....

En toen, zondagavond.....tijd voor ons 'Sound of the Sixties' concert! Sinds eind januari hebben we daarvoor geoefend. En oh, wat ging het goed en oh, wat was het leuk en oh, wat was het warm! Het ging heus niet perfect, maar toch, over het geheel genomen hebben we goed gezongen. En heel relaxed ook. Ik heb geen idee hoeveel man publiek er zat, maar zo te zien was de Patio goed gevuld. De koorleden hadden hun best gedaan om gekleed in een sixties outfitje voor de dag te komen. Zag er leuk uit. Bovenstaande foto's heb ik her en der van facebook geplukt en er even snel een scrapje van gemaakt....
Er was, voor in de pauze, ook weer genoeg lekkers gebakken voor bij de koffie. Ik heb maar een koekje van eigen deeg genomen: citroencake. Die rook thuis al zo lekker en ik wilde eigenlijk stiekem 's middags al een plakje nemen. Maar ik heb me vermand!
En nu is het concert alweer achter de rug. 21 mei hebben we nog een optreden in Schipluiden en na de zomervakantie staat er weer iets anders op stapel: meedoen met een korengala in Gouda. Ik heb er zin in!

En vandaag kwam ie dan....de iPhone SE die Mariska had besteld. Ik heb er zelf ook een oogje op.
Ik heb nog steeds Mariska's oude aftandse, compleet met een knop die je met grof geweld (nu overdrijf ik) in moet drukken om hem te laten werken. Gewoon een smartphone die niet zo smart meer is. Haar telefoon heeft ze verkocht, dus die 'druppelt' niet naar beneden. :-/ Tja, en wat moet je dan? :-) Ik heb al flink wat reviews gelezen van de SE en het bevalt me wel wat ik lees.
En ik wil gewoon graag een telefoon waar ook een goeie camera op zit. Zodat ik mijn gewone fotocamera niet mee hoef te slepen. Dus ja, ik ben om! En volgens mij ben ik binnenkort jarig. (Nu overdrijf ik weer) Ja, toch? Niet, dan? En het ouwetje kan ik inruilen....krijg ik nog korting ook.
Ik ga maar alvast op Aliexpress op zoek naar een leuk hoesje.......:-P
Oh, en weet je wat ook leuk is: hij maakt ' live' foto's.....
Raak de onderstaande foto maar eens aan met je vinger! Geinig, toch? Maar ik denk dat dat alleen op iPhones en iPads werkt. Nou ja, het idee is leuk in ieder geval.....



dinsdag 29 maart 2016

Vrolijk Pasen....


De paasdagen zijn ook weer achter de rug. De versierselen zijn weer opgeborgen. De etensrestjes zijn bijna op. Zo dan, die bokkepootjestaart! Erg gemakkelijk te maken. En met die, speciaal voor de gelegenheid aangeschafte fles, advocaat erin was hij niet te versmaden. Mooi dat ik nog een halve fles over heb, DUS zal ik de taart nogmaals moeten maken. Jammer, zeg! Maar dat is geen straf kan ik je wel vertellen! Daar kijk ik nu al naar uit....
Eerste paasdag was gezellig. We hebben weer eitjes gezocht. Binnen EN buiten, deze keer. Met het oog op regen en wind heb ik ze maar snel overal even verstopt. Maar ja, als je dat 'eventjes snel' tussendoor doet, met je gedachten bij je recepten, dan onthou je niet hoeveel en waar je de handel hebt gedropt. Het zou dus kunnen dat ik komende tijd nog eitjes tegenkom.
Nieuw op de paasbrunch was een recept van een broodtaart met zalm en komkommer dat ik op Pinterest tegenkwam. En mijn moeder heeft een recept gemaakt van gehakt met een jasje van bacon met een mosterd/honing sausje erover heen. Daarvan kwam een filmpje op Facebook voorbij. Ook erg lekker. Mariska heeft zich geworpen op een kaneelbreekbrood. Dat recept kwam, dacht ik, uit een boekje van de Hoogvliet.
Ik vind het altijd wel weer leuk om weer eens wat anders te proberen. De voorpret is bij mij eigenlijk al het verzamelen van recepten.
Tweede paasdag was een rustdag. Toen zijn we alleen even, door weer en storm, naar het Woonhart gelopen. Op zoek naar een wasmand en wat andere manden. Nog niet geslaagd.... Kan zijn dat ik een beetje te kritisch ben over het materiaal en de kleur. ;-) Komt goed...
Ik hoop ook dat het weer goed komt met Jan. De dagelijkse afstand Zoetermeer/Eindhoven begint hem nu toch wel op te breken. Er beginnen ook wat lichamelijke ongemakken te ontstaan. Ik heb het idee dat hij inmiddels op zijn wenkbrauwen loopt en dat is niet goed. We beginnen ons een beetje zorgen te maken.....:-/ Wordt vervolgd....

zaterdag 26 maart 2016

Wol in een bol.....

Ik heb weer een nieuw speledingetje! Een wolwinder! Want de wolletjes van tegenwoordig zijn allemaal zo losjes opgewonden... Gedurende het breien vielen er hele bundels van de bol en uiteraard raakte dat dan helemaal in de knoop. En dan was ik weer tijden gefrustreerd bezig om dat weer te ontrafelen. En ik heb al zo weinig geduld! Grrrr. Dat moest anders!! Er moest een wolwinder komen! 'Oh, zo eentje die oma vroeger had', zei Mariska gelijk. Als kind blijkt ze enorm gefascineerd te zijn geweest hoe de cone van het apparaatje heen en weer ging tijdens het opwinden. Nooit geweten!
Inmiddels zijn we weer, met een boodschappenlijstje (we hadden nog meer spulletjes nodig), naar Pera en Pasha gegaan. Wat is het toch een fijne winkel. Ze hebben eigenlijk alles wat je nodig hebt. En meer! ;-) Toch heb ik me onlangs weer laten verleiden om bij de Wibra mooie wol te kopen. Weer met een mooi kleurverloop en nu ook nog met een glitterdraadje erin. En niet duur! Dat wordt vast een mooie sjaal of omslagdoek,....


En ik moet zeggen.... doordat de wol van tegenwoordig zo veel mooier is dan vroeger, en omdat het materiaal (zoals een goed merk rondbreinaalden) ook stukken beter werkt dan vroeger is het ook stukken leuker om bezig te blijven met breien en haken. Echt, hoor. Gebruik alsjeblieft nooit rondbreinaalden van Zeeman en dergelijke. Probeer eens een Knit Pro of een Addi. Je zult versteld staan van het verschil. Je wilt niet anders meer...
Tot nog toe heb ik zelfs alle breisels en haaksels, waar ik aan begonnen ben, ook echt afgemaakt! Vind ik best wel knap van mezelf. Ik kwam laatst nog twee onafgemaakte truien van iets van 30 jaar terug tegen in mijn voorraad wol. Gaat nu niet meer gebeuren. Ook het aanbod van patronen op het internet is bijna onuitputtelijk. En het feit dat je via Ravelry precies bij kunt houden hoeveel wol je nog van welke soort hebt en wat je er dan nog mee kunt doen, is allemaal heel prettig en efficient. Mogelijkheden te over!
Ik kan hier niet alles laten zien wat ik heb gebreid, ook niet wat ik nog van plan ben te gaan maken. Sommige dingetjes moeten nog kado gegeven worden. Dus..... ;-)
Maar mijn gehaakte vest is in ieder geval gelukt. Ik was van plan hem aan te doen op ons 'Sound of the Sixties' concert van Enjoy. Maar ik vrees dat hij toch, ondanks de gaten, te warm is. Toch maar op zoek naar andere sixties kleding. Wie heeft er nog wat in zijn kast hangen??

Morgen is het pasen! En ik zit hier maar! Tijd om de keuken in te duiken om alvast heel wat voor te bereiden voor de jaarlijkse paasbrunch van morgen. Ik ben heeeeel benieuwd hoe de ' bokkepootjestaart' gaat smaken.  Deze ziet er in ieder geval lekker uit. Afwachten hoe de mijne wordt!
Fijne pasen allemaal!

vrijdag 18 maart 2016

The Road Not Taken....


Mochten jullie denken: Nou, zeg, die Ineke schrijft ook niet veel meer op haar blog en we zien ook niet veel scraps meer van haar....dan klopt dat. Niet dat ik mijn interesse heb verloren, niet omdat mijn inspiratie is opgedroogd... ik heb alleen last van mijn nek. En hoe langer ik achter deze computer zit (die ik dus voor bloggen en scrappen enzo gebruik) hoe meer last ik krijg. Deze stoel is gewoon niet ergonomisch verantwoord. :-) Ik denk ook dat het komt van het maken van mijn moeders fotoboek. Toen heb ik wel heel vaak en heel lang in dezelfde houding gezeten. Waarschijnlijk heb ik de boel een beetje geforceerd. Vandaar dat ik mijn nekkie even tot rust laat komen. Komt wel weer goed!
Waar was ik gebleven met bloggen....
Ach ja, vorige zaterdag was dus de crematie van mijn overleden achterneef in Zaandam. Wat was het druk! Ik schat dat er wel zo iets van 160 mensen waren. Zoveel mensen ken ik niet eens. Loes heeft ook het woord nog even genomen. Ik vind dat altijd zo knap. Ik geloof niet dat ik dat zou kunnen in zo'n situatie. Hoe dichter bij het hart, hoe moeilijker (of zelfs onmogelijk) ik dat zou vinden. 
Menno's zus las nog een mooi gedicht voor. The Road Not Taken  geschreven door Robert Frost. Dat heb ik gebruikt voor bovenstaande scrap. 
Wat ik ook heel apart vond aan de afscheidsdienst is dat er een Arabisch muziekstuk afgespeeld werd. Dit had natuurlijk te maken met Menno's liefde voor de Arabische taal. Ook een oud-collega hield nog een toespraak. Al met al een mooie dienst. 
Maar dat neemt niet weg hoe raar het leven kan lopen. Zo ben je er. Zo ben je weg.
Net als gisteren. Toen overleed, nota bene op St. Patrick's Day, een goeie vriend van Sean, mijn Noord Ierse vriend. Hij kende hem 49 jaar. Overleden binnen een week aan het H1N1 virus (varkensgriep/mexicaanse griep) ..
Ik dacht dat dat virus allang de wereld uit was. Of in ieder geval onder controle....
Mooi niet dus. Dus mensen, leef je leven. Maak je niet druk om onbenulligheden. Ga naar buiten. Snuif op die lucht! Eet dat extra plakje cake ook al ben je op dieet! ;-) (ik heb gisteren lekkere kokosmakronen gemaakt!) Doe je ding in ieder geval. Nu het nog kan! :-)

dinsdag 8 maart 2016

Muse!


Het bestellen van de kaartjes voor een concert van Muse was al een hele uitdaging! Alex en Mariska zaten al klaar met diverse laptops, computers en ipads om zo snel mogelijk te proberen in te loggen. Maar ja, wel samen met nog duizenden anderen. Binnen een poep en een scheet waren de eerste twee concerten uitverkocht. Gelukkig hebben ze nog kaartjes kunnen krijgen voor het extra georganiseerde concert. We zaten in vak 107. En dat was gisteren....
Op naar het uitverkochte ZiggoDome! De auto heeft Alex geparkeerd onder de Arena, P1. Ik was nog nooit in het ZiggoDome geweest. Spannend! We kwamen aan toen net het voorprogramma begon: Nothing But Thieves. Wat een bak herrie! De zware bassen lieten mijn hart met hetzelfde tempo vibreren! Hmmm. Dat voelde niet zo prettig. Zou dat de hele avond zo zijn?
Ik was zo benieuwd naar Muse.Ik hou al sinds het nummer 'Knights of Cydonia' van ze. Ben gek op die snelle gitaarriedel van hoog naar laag. Heet dat geen rif? Geloof het wel. Vooral de eerste CD's liggen bij mij goed in het gehoor. Ik wilde in 2013 al mee met Mariska en Alex naar het concert in de Arena, maar ik dacht dat dat raar zou staan: zo'n oud wijf in het publiek. Maar nu zag ik dat dat reuze meeviel. Er waren een hoop mensen van mijn generatie.
De verwachtingen waren hoog. Het concert ging bijna beginnen. Je voelde de spanning in de hele zaal hangen. En dan de ontlading toen het eindelijk zo ver was! Indrukwekkend! Licht! Muziek! Rondzwevende drones! Prachtige projecties op dunne doorzichtige panelen. Zo gaaf gedaan! Je kwam oren en ogen te kort! Een echte HiTech show. Pure entertainment.
Ze speelden tot kwart over 11. Daarna was het dringen bij de toiletten. Dringen bij de garderobe. En vooral dringen en in de file staan in de parkeergarage! We hebben er alleen al drie kwartier over gedaan om die garage uit te komen! Stond helemaal vast. Er was daar ook nog wel een vorm van entertainment. :-) Twee lichtelijk dronken gasten 'hielpen' op hun manier de file op te lossen. Op een leuke manier, gelukkig.
Om half twee waren we pas thuis. En 's ochtends vroeg liep Jan's wekker alweer af......
Maar het was het allemaal waard! Een heel gaaf concert!
Hier zijn nog wat beelden die ik van YouTube heb afgehaald. Oordeel zelf....