maandag 14 april 2014

Jesus Christ Superstar ... even een vlekje wegwerken


Afgelopen donderdag vertelde Peter, onze dirigent, tussen neus en lippen door, dat hij met het Westlands Projectkoor op zaterdag een optreden zou geven van nummers uit Jesus Christ Superstar. Wie interesse had kon het gratis bijwonen. Jan had die avond toch een bestuursetentje van Hermes, dus ik ben samen met Ine (nog een koorlid) met Pauline en haar man Rob meegereden naar de Christus Koningkerk in Den Haag. Een beetje typische kerk. Groot, vierkant, kaal. Maar wel prima voor dit soort optredens. Het koor bestond uit ongeveer 35 vrouwen, er waren 4 solisten, een gitarist, een bas en een drummer. Peter speelde op de piano en op een synthesizer. Geen idee eigenlijk wat ons nou te wachten stond. Alleen een aantal nummers uit de musical?? Maar nee, hoor. De eerste tonen klonken en het was alsof je naar de soundtrack van de film zat te luisteren. Gaaf! De hele musical werd compleet gezongen. Drie van de solisten zijn of waren lid van Inspirited. Tom speelde Jezus en Marco en Arjen namen onderling ook een aantal rollen op zich. Carmen, ook een soliste, kende ik niet. Maar wat een stem! Ik geloof dat het projectkoor maar 10 repetities gebruiken om iets in te studeren. Dus als dat met deze musical ook zo was dan neem ik mijn petje voor ze af! Goed gedaan! Ze hebben ons een leuke avond bezorgd...

Gistermiddag vierde mijn zwager René alvast zijn verjaardag. Dus wij togen (in onze kraakheldere super spic en spanne Opeltje) naar Montfoort. Jan had hem zomaar door de wasstraat gereden! Was ook wel nodig. Er zat een laag vuil op, een laag mos, een laag vogelstront, een laag Saharazand en een laag dingetjes die van de bomen afvallen. Zelfs IK begon me er een beetje voor te schamen. :-) Het scheen een hele uitdaging voor het bedenkelijk kijkende mannetje van de wasstraat te zijn! *Gniffel*
Op René's verjaardag hebben we de foto's zitten bekijken van Johan en Kasia. Zij zijn pas geleden naar Costa Rica geweest. Ach, en hun kleine Daniel, zo schattig.... altijd wel een pet, muts of hoedje op! Het staat hem zo lief! En dan zie je die foto. En dan wil je die scrappen. Dus vandaar bovenstaande scrap. Vers van de pers!


zaterdag 12 april 2014

Spirit of the Dance...

Dat was nog eens een aangename show, gisteravond in het stadstheater! We hebben ervan genoten!
Ondanks dat het heel anders was dan we vantevoren gedacht hadden. We verwachtten een ierse dansshow à la Michael Flatley. Vol met ierse muziek en ierse muziek en ierse kleding. Alles iers, zeg maar.
Maar in deze show kwam echt zowat alles aan bod. En nog in een rap tempo ook. Ierse en schotse muziek en dans, tapdans, burlesque, streetdance, flamengo, muziek en dans à la 'Stomp'. Echt van alles wat!
Tussendoor werd het aan elkaar gezongen door de Celtic Ladies. Zij zongen prachtige ballads, maar ook nummers van Adele en Queen. Intussen konden de 15 dansers en danseressen dan een beetje op adem komen. Wat een tempo, wat een uithoudingsvermogen! Petje af, hoor!
En ze wilden zo graag dat we allemaal meeklapten.... Ja, jeetje, eventjes is leuk. Maar dat de hele avond volhouden is wat minder! :-) En elke keer als we dachten dat een nummer klaar was en wij als publiek in klappen uitbarstten, gingen ze nog eventjes verder. Zaten we weer voor noppes te klappen! Pfff.
Maar niets dan lof, hoor. Ze hebben hun best gedaan om ons te vermaken en dat is ze prima gelukt!
Op een gegeven moment kwamen ze met z'n allen op het randje van het podium zitten en gaven daar een nummertje weg met alleen hun handen. Nou, zeg, dat was geweldig! Erg leuk en heel verrassend!
Ik heb een piepklein stukje op YouTube gevonden....

Maar goed. Ik vind dit soort shows toch het leukst om naartoe te gaan. Muziek, dans, zang...allemaal ingredienten voor een prettige avond! Daarom denk ik dat de dinnershow ook wel iets voor mij zou zijn.
Dat heeft ook alles! En nog met eten ook! Wat wil je nog meer? Wie gaat er mee? ;-)

dinsdag 8 april 2014

Verzopen katje en theaterbezoekjes....

Zo is het droog, en zo miezert het een beetje. Zal ik op de fiets gaan of met de auto.... vroeg ik me vanmorgen af toen ik op het punt stond om naar de Zumba te vertrekken. Ik was in een optimistische en sportieve bui dus ik pakte de fiets. Ik was nog maar net op weg toen ik zowat van mijn stalen ros gereden werd door een rood busje dat uit een woonerf kwam. Ik werd op een haartje na geraakt. Blijkbaar zag hij me niet. De sukkel. Halverwege begon het te regenen. Aj. En nog een beetje harder, en nog een beetje harder. Straalverzopen kwam ik aan. Mascara op mijn wangen. Bril beslagen, rode kop van het fietsen... Bleek de zumba niet door te gaan! Er was lekkage in de gymzaal en dat zouden ze gaan repareren. Ach ja. Ut kan verkeren, hè? Maar ik ben nu wel lekker wakker!

Ons theaterbezoekseizoen is weer begonnen. Vorige week zijn we met zijn viertjes naar Guido Weijers geweest. Hij had wel leuke herkenbare dingetjes. Over keukenlaatjes waarin een lepel net even verkeerd ligt waardoor hij niet meer open gaat. En dat je dan extra hard gaat trekken terwijl je best weet dat dat niet gaat helpen enzo. Precies wat ik altijd doe! Hij deed deze keer ook een typetje na in zijn show. Gerrie, een stotteraar. Mwwhaaa, vond ik wat minder. Moeilijker te verstaan ook.

Gisteravond zijn we, samen met Mariska, naar de Koninklijke Schouwburg geweest. Mariska en ik kwamen er voor het eerst, Jan was er vroeger ooit geweest. Mooie theaterzaal, mooi plafonnetje, mooie balkons (deed me aan de Muppetsshow denken) maar alles was toch kleiner dan ik dacht. Heeeeuuuuulll ander publiek ook. Hoog kouwe kakgehalte! LaDiDa! Maar dat geeft niet. We kwamen voor de voorstelling: Liefde Half Om Half. Een soort blijspel. Jan had gratis kaartjes gekregen, dus zonde om die niet te gebruiken. Het was best een aardig stuk, hoor. En hier en daar hebben we ook best wel kunnen lachen. Het kwam alleen een beetje langzaam op gang. Het werd pas leuk toen er nog een stel mee ging doen. En die knul die leek me toch sprekend op Hans Teeuwen in zijn uiterlijk en zijn doen en laten!  Ik dacht eventjes dat hij het echt was...:-) Maar goed, weer een leuk avondje uit achter de rug. Op naar het volgende!

woensdag 2 april 2014

Er zit een steekje los.... en Clarks are made for walking!


Ik heb twee broeken die niet lekker zitten. Ze zakken af. En ik heb een grote hekel aan een riem dragen dus ik dacht: laat ik ze even innemen. Naaien an sich is geen grote hobby van mij. Ik heb er geen aanleg voor. Meestal wordt het bij mij een bloederige aangelegenheid zodra ik een naald in mijn hand heb. Dus als ik zoiets uit kan stellen zal ik dat niet nalaten. Op de hand naaien is sowieso niet echt te doen met broeken. Op de naad komt veel te veel spanning te staan als mijn achterwerk erin geperst is. De naaimachine moest dus van stal en onder het stof vandaan gehaald worden. Ik had alles netjes klaargezet. Ingeplugd. Bijpassend kleurtje draad erbij gezocht (ja, mam, dat moet met BIJPASSEND kleur draad!). Spoeltje opgewonden. Ik was er helemaal klaar voor. Spoeltje erin. Goh, wat zit dat los.... En waarom komt dat spoelhulsje nou helemaal omhoog? Hé, waarom breekt mijn naald nou weer? En waarom staat dat spoelhulsje nu zowat vertikaal in de machine? Is toch niet goed?? Maar even uit elkaar gehaald. Blijkt de spoelhuls afgebroken waardoor hij niet meer klemt. Oh jaaaaaa, da's waar ook, dat was de vorige keer ook al zo. Tig jaar geleden! Pffff. De hele zooi maar weer ingepakt en terug gezet. Gaat hem niet worden vandaag! Maar ik heb nu wel even via het internet een nieuw spoelhulsje besteld!  Kan ik over een paar jaar weer eens een poging wagen!
Als het goed is komt vandaag mijn bestelling van een paar dagen geleden door de brievenbus vallen. Ik heb een zwart/wit vestje en dat wil ik bij de mouwen opleuken met zwart/witte knoopjes. Heel Zoetermeer afgelopen voor dat soort knoopjes in de goeie maat. Niet kunnen vinden. Op het internet kwam ik ze wel tegen, dus daar een paar soorten van besteld. Nu maar kijken welke het leukste staan. Moet ik alsnog naaien..... pleisters in de aanslagggg!

Bovenstaand scrapje is van een paar schoentjes die mijn schoonouders in 1981 voor mijn neef Sander heeft meegenomen uit Schotland. Die schoentjes zijn door hem gedragen, door zijn broer Johan en nu heeft zelfs Daniel ze aangehad. Weer een nieuwe generatie! Schattig toch? IJzersterk en slijtvast zijn die Clarksjes!

maandag 31 maart 2014

Over precisiepoeperds en tripjes....

Man, man, man, wat een mooie lente hebben we toch! Zonnetje, heerlijke temperaturen, alles groeit en bloeit! Ik kom weer een beetje bij :-) Ik zit weer wat lekkerder in mijn (niet meer zo strakke) velletje.
Ik veeg me de laatste dagen wel het apelazarus hier in de tuin. Het 'regent' momenteel Magnolia blaadjes. En het is zulk ondankbaar werk ook, hè? Je veegt de boel aan, draait je om en er ligt weer een hele zooi. Volstrekt nutteloos werk dus. Nog zoiets zinloos: vorige week is de glazenwasser geweest voor de ramen op één hoog. Zelf had ik de rest al gedaan. Word ik laatst wakker. Is mijn hele slaapkamerraam ondergescheten!  Kom ik beneden. Zit de hele deur naar de tuin met vogelstrontspetters. Komt Mariska haar bed uit. ' Mam, op mijn raam zit een vogelpoepplakkaat!' ... Ik weet niet wat er langs is geweest, hoor! Waarschijnlijk een schijtlijster met diarree die net boven ons huis een U-bocht heeft gemaakt en zijn keutel heeft gelanceerd. Hatseflats! Pak aan! Het was wel een precisiepoeperd om drie etages tegelijk te raken. Toch wel knap eigenlijk als je erover nadenkt! ;-)

Ik heb vorige week Dublin geboekt! Mariska en ik gaan daar weer voor 5 daagjes in Juli naartoe. Check! Jemig, het meenemen van een koffer wordt bij Aer Lingus hoe langer hoe duurder, zeg! Vroeger was het gratis, toen werd het 15 euro, 16 euro en nu betaal je 20 euro en als je na juni vliegt 25 euro!  Nog even en het ticket voor je koffer is duurder dan je stoel! Maar ja, zonder koffers kunnen we helaas niet....:-/

Heel anders was dat bij de KLM. Vanmorgen boekte ik daar een retourticket voor mezelf naar Leeds. (Ik ga in mei 3 daagjes een vriendin opzoeken in Yorkshire). Als je lid bent/wordt van 'Flying Blue' (=gratis) kost je koffer noppes! Zo mag ik het horen. Voor mij wordt het nu de allereerste keer dat ik alleen ga vliegen. En nog met een klein cityhoppertje ook. Daar stap je niet in, die trek je aan! :-)

Bovenstaand scrapje is van achternichtje Ilena. Ik heb weer een hoop leuke foto's gehad, dus ik kan weer aan de slag.


dinsdag 25 maart 2014

Over mooie Magnolia's en irritaties....



Jeetje, wat heeft onze Magnolia weer mooi gebloeid dit jaar! Het is toch wel een toppertje! Helaas duurt de weelderige pracht maar eventjes. Hij laat alweer volop zijn bloemblaadjes vallen waardoor het spekglad is in de tuin en de brandgang. Binnenkort maar weer even vegen. Maar niet nu.
Ik zit te wachten op de koerier. Vandaag wordt mijn nieuwe tuintafeltje geleverd. Mag ook wel, heeft lang genoeg geduurd! Het ding had ik al op 9 maart besteld, notabene. Kreeg pas veeeel later een berichtje dat de container met staalmeubelen vertraging had opgelopen en dat het in week 14 binnen zou zijn. En nu kreeg ik gister ineens bericht dat het vandaag geleverd zal worden. Geen track and trace, ook zo onhandig! Nou ja, zeg! Ik ben het gewoon niet gewend dat bestellingen er zo lang over doen! 
Zelf ben ik ook langzamer aan het worden in mijn doen en laten. Dat heb je wel eens, zo'n periode. :-) Het schiet niet op met me. Ik schuif alles op de lange baan. Ik kan moeilijk de simpelste beslissingen maken. Dan sta ik in de supermarkt met broccoli en bloemkool in mijn handen. Dan sta ik te dubben en te dubben. En dan koop ik geen van twee. Terwijl ik het alletwee lekker vind. Slaat helemaal nergens op! En ik raak zo snel geirriteerd.  Mensen voor me die niet opschieten. Winkelkarretjes waar ik mijn muntje niet snel genoeg uitgepeuterd krijg. Die karretjes krijgen een gooi en een trap na! Pfff, ik word soms zo moe van mezelf. Nog moeier dan ik mezelf al voel soms. Gaap! Is het voorjaarsmoeheid? Of slaat de overgang weer toe? Nou ja, ik weet dat het maar periodes zijn. Daarna ben ik weer mijn eigen ikje. Daar kan ik beter mee overweg! :-) En de rest van de wereld ook!.......


vrijdag 21 maart 2014

De paden op, de lanen in!



Wat zijn we weer sportief bezig geweest, afgelopen woensdagmiddag! Om twee uur verzamelden we ons bij Hennie thuis. En met 'we' bedoel ik Hennie, Marianne, Marjan, Bea, Paulien, Patricia, Lenie met dochter Marissa en ik. Hennie woont aan de rand van Zoetermeer dus dat was een mooi punt om de natuur in te trekken. Het weer was goed. Het zonnetje scheen, de wind blies hard. Ons doel: het restaurant AA-zicht. Via de Benthuizerplassen, langs het Noord-AA. Wandelpaden genoeg! Op een gegeven moment zagen we een bord met afstanden. Het zou ongeveer vanaf dat punt nog 3,3 km zijn. Eitje! Van de omgeving hebben we eigenlijk niet echt veel gezien. Het was lopen, lopen, lopen en kleppen, kleppen, kleppen. In het restaurant hebben we ons te goed gedaan aan koffie/thee/chocomel met wat lekkers (appeltaart, kersenvlaai, brownie, hazelina) erbij. Dat was goed uitrusten op die manier. Het was weer tijd om op te stappen. Laten we terug een andere route nemen, bedacht Lenie. Dat zou wat naderbij zijn. Over de dijk! Tja, dat moet je eigenlijk niet doen als het bijna spitstijd is. Want over die dijk rijden fietsers en auto's. En die fietsers rijden snel!! Toen we net op de dijk liepen liepen we nog een beetje als kippen zonder kop. Een paar aan de ene kant, een paar aan de andere kant. Een paar voor, een paar achter. En net toen Patricia bedacht om netjes aan de goede kant van de dijk te gaan lopen en alvast overstak, werd ze bijna van haar sokken gereden door een strakbehelmde wielrenner. Die maakte door haar bijna een doodklap en ontstak in grote woede! :-) Nee, die had geen goeie dag meer! Ik hoop dat hij zijn stress er verder nog uit heeft kunnen peddelen. Ach, hij moet gewoon even gas terugnemen als ie zoveel vrouwen bij elkaar ziet. Hij had het kunnen weten, dus eigen schuld.
Maar goed, op die dijk liepen we niet echt lekker. Constant oplettend of we niet geschept zouden worden door auto's enzo. Dat doen we dus niet meer!
Op de Zegwaartse weg, nog zo'n smal en druk stuk, liepen we in ganse pas. Allemaal achter elkaar. Ik hoorde ineens een grote bons achter me! Oei, dat klonk niet goed! Marjan was gestruikeld en lag op de grond. Helemaal uit haar doen. Tja, wat nu? We waren al een flink eind richting Hennies huis, dus zij ging de auto maar halen om Marjan aftevoeren. Lenie en Marissa gingen ook alvast weg. De rest is zolang bij Marjan blijven wachten op Hennie's ambulance. Gelukkig had ze niks gebroken of gekneusd. Daar kwam Hennie al met haar Opeltje: Marjan erin, Marianne erin, Paulien erin en zij reden weg. Bea, Patricia en ik hebben ook het laatste gedeelte van de wandeling afgemaakt. Inmiddels was het toch al een stukje frisser geworden.
Maar zo'n wandeling is wel voor herhaling vatbaar. Gezellig en goed voor de lijn. We hebben nog ideetjes zat. Eerst nog wandelingen in het Balijbos en het Westerpark. In mei is de Japanse tuin in Clingendael leuk. Of een wandeling door de duinen. Genoeg te lopen!
Hier nog een slideshowtje. Ook Patricia's foto's staan er tussen....