woensdag 12 juli 2017

55 en 86...

Wat een triest weer vandaag. Het komt met bakken uit de hemel! Wat heb ik het dan getroffen met het weer op mijn verjaardag! Het was iets van 23 graden en het zonnetje scheen. Nu heb ik niet zoveel zon in de tuin vanwege de grote bomen in de buurt en mijn eigen gigantische Magnolia. De bomen in de buurt stonden op de nominatie om gesnoeid te worden. Daar heb ik anderhalf jaar op zitten wachten. Toen maar eens een email gestuurd aan de gemeente. Een vrij boze email eigenlijk wel. Ik kreeg als antwoord dat de plannen gewijzigd zijn: ze worden nu gekapt en er komt een ander soort bomen voor in de plaats. De kapvergunning is inmiddels aangevraagd. Tja, dat kan ook weer jaren duren als er weer mensen dwars gaan liggen. We wachten maar weer af....
In ieder geval zaten we lekker in mijn tuintje. Nou, zitten... ik heb eigenlijk amper gezeten. Je bent toch bezig met het laven en voeden van het publiek. En zo rustig als ik van te voren alles gepland en uitgevoerd heb wat betreft de hapjes enzo, zo druk ben je toch op de dag zelf. Ik vraag me af hoeveel kilometer ik heb gelopen!
Zo'n themafeestje vind ik wel leuk om mee bezig te zijn. Dit keer was het Spaans: Sangria (vierenenenhalve liter is er doorheen gegaan!), Gazpacho, Tortilla, gevulde kastangechampignons, Tapasschotels, Empanada's, Paëlla (door Mariska gemaakt), spaanse Flan.... Ik had nog amandelen gebrand met kruiden. Helemaal vergeten op tafel te zetten!
De volgende keer, wel over minimaaaaaal 5 jaar, wordt het misschien wel een Iers of een Arabisch thema. Ik ga er alvast over nadenken! :-)
Ik vond het een leuke verjaardag in ieder geval. Iedereen BEDANKT die aan me gedacht heeft d.m.v. telefoontjes, kaarten, facebookberichtjes, komst en kadootjes, bloemen en planten. Lief!

En na een verjaardag ga je de volgende dag naar de uitvaart van je oom. Zo is het leven. En dan denk je dat je de route naar het uitvaartcentrum van Capelle aan den IJssel goed in je hoofd hebt. Uh, nee, dus. Na twee maal verkeerd gereden te zijn kwamen we gelukkig nog wel op tijd aan. Volgende keer (ik hoop voorlopig niet natuurlijk) toch maar de GPS aan....
Het was een mooie zaal, grijs met lime groen. Fris van kleur. En na een korte dienst, waarin een schoonzoon namens de familie het woord nam om het een en ander over mijn oom te vertellen, (dingen die ik wist en dingen die ik niet wist), hebben we afscheid genomen van oom Ad....

vrijdag 7 juli 2017

De ene kaart is de andere niet.....

Bijna jarig.... En dan liggen er al wat felicitatiekaarten op de mat. Maar ook een envelop met een rouwrandje. Wat voelt dat tegenstrijdig: feest en een afscheid.
Oom Ad is overleden. De man van mijn tante Tiny, mijn moeder's zus. Niet volkomen onverwachts overleden trouwens. Hij was al een tijdje ziek. Wel sneller dan ik verwachtte. Een mooie kaart ook. Met daarop een paar schaakstukken en de tekst: Ik heb mijn laatste zet gezet. Deze partij kon ik niet meer winnen.
Hij hield erg van schaken. Hij hield ook van lekker eten. Het liefst met lekkere uitgebakken spekjes. Voor hem hoefde het allemaal niet zo magertjes. En hij bleef er nog slank bij ook!
Hij had ook een bepaald soort humor. Dat ligt je of dat ligt je niet. :-) Mij lag dat wel. Je wist nooit of je zijn kwinkslagen nou serieus moest nemen of niet.
Dit kaarsje brand ik voor hem....Gegroet, oom Ad!

maandag 3 juli 2017

Over feestjes....

Inmiddels zitten we al weer in juli. De tijd vliegt. Mijn achternichtje Géneviève is jarig geweest. Ook al weer 7 jaartjes jong. Al een hele jongedame. Eentje die het leuk vindt (en ook wel verwacht!) dat de visite haar toezingt. Wat we natuurlijk uitgebreid hebben gedaan: Hoera!! :-)
En ja, nu zit mijn eigen verjaardag er ook aan te komen. 55 jaar, schoon aan de haak, zal ik worden.....
Dit jaar maar eens wat
uitgebreider vieren. En wel met een Spaans thema! Wat een geslaagde vakantie al niet kan doen, hè? ;-)
Spaanse hapjes en gerechten (de ter plaatse gekochte tapasworsten stonken zowat mijn koffer uit!), Spaanse drankjes (uiteraard Sangria), Spaanse versiersels, Spaanse muziek (lang leve YouTube)! Ik heb nog net niet zo'n Spaanse jurk met ruches om aan te trekken. Jammer, gemiste kans! :-p
Ik ben er verder al druk mee bezig geweest. Het feestje zit al in mijn hoofd, nu de uitvoering nog. Boodschappen heb ik al bijna allemaal in huis. Heb een schema gemaakt van wat ik wanneer moet maken. Vrijdagochtend nog de allerlaatste boodschappen op de markt halen en vanaf 's middags zal ik in de keuken te vinden zijn. Heb er zin in! Het grootste probleem zal zijn hoe ik alles in de koelkast moet proppen. En ook of het weer een beetje meezit. Of we misschien wel in de tuin kunnen zitten. Zou mooi zijn! Nou ja, we zien wel. Voorlopig weer even druk, druk, druk.
Olé!

zaterdag 24 juni 2017

Komt een vrouw bij de dokter...

Donderdagmiddag....
Op de, tot nog toe, heetste dag van 2017 was het tijd voor mijn tweejaarlijkse mammografie. Gelukkig gewoon in het ziekenhuis en niet in die tietenbus. Jee, wat zal het daar tropisch warm geweest zijn.
In het ziekenhuis was het trouwens deze keer ook vrij druk. Maar mijn dames zijn weer op de kiek geweest. Helaas mocht ik na afloop nog niet naar huis. Er was een knobbeltje geconstateerd waar de radioloog nog even verder naar wilde kijken d.m.v. een echo. En dan duurt wachten lang kan ik je vertellen. Elke minuut dat je daar op de gang zit te wachten duurt voor je gevoel uren. En dan heb je eigenlijk nog geluk dat zo'n echo ook daar gemaakt kan worden. Dat je niet nog eens extra een afspraak ervoor moet maken.
Uit de echo bleek dat het een keurig rond afgebakende knobbel is. Een cyste dus. Pfff, dat was wel even een opluchting. Er hoeft verder niets aan te gebeuren. Kan geen kwaad. Zei ie....Hmmm.
Toen ik me weer aan stond te kleden vroeg ik de assistente of zij kon zien hoe groot ie nou eigenlijk was. Was ik vergeten te vragen.... 4,3 cm. Vind ik toch best een flinkerd! Op de foto (heb ik nog even genomen) leek ie zo klein. En ook gek dat ik er niets van voel.
Maar goed, de uitslag zou nog naar de huisarts gestuurd worden. Voor verdere vragen kan ik daar terecht. Ware het niet dat de praktijk tot 4 juli gesloten is. Vakantie.... Ut zal eens niet! :-)

woensdag 21 juni 2017

Y Viva España!



Zoooooooooo. GoedeMOOOOORgen!
Met die woorden werden we elke ochtend door de reisleidster begroet in de bus op weg naar weer een nieuwe bestemming om te verkennen. Wat een mooie reis hebben we achter de rug. Andalusië! Prachtig! Ik kan niet anders zeggen.
Wat is me zoal opgevallen aan Spanje? De vele zwaluwen! Spaanse vrouwen die ECHT met waaiers wapperen. De vrij gladde bestratingen. (zorg voor schoenen met profielzolen!) De heerlijke geur van bloesem van bomen en struiken waar ik de naam niet van ken. De vele (werkende!) fonteinen overal. De mooi aangelegde en netjes onderhouden parken en tuinen. Geldt ook voor de gebouwen. Het zag er allemaal heel verzorgd uit. De vele bruiden! We hebben er 7 gespot. De brede boulevards met palmbomen.....
Wat hebben we verder zoal gezien...

We zijn in Ronda geweest. Een leuk stadje aan weerszijden van een diepe kloof. Na een korte rondleiding kregen we hier voldoende tijd om op eigen gelegenheid het stadje verder te verkennen. Er liggen drie mooie bruggen en je kunt ook nog helemaal naar beneden de kloof in wandelen als je dat leuk vindt. Dat leek ons wel wat, maar ja....het was nogal heet. En wat je naar benee loopt moet je ook weer naar boven....hijg hijg.
Na Ronda zijn we naar Jerez de la Frontera gegaan. Hier hebben we een sherry bodega bezocht. Zo, dat rook wel even sterk naar alcohol in die opslagruimtes vol gevulde vaten! Ik werd al bijna teut van de lucht! Een gids heeft ons van alles uitgelegd over de sherry. En uiteindelijk hebben we nog drie soorten kunnen proeven.
Vervolgens gingen we op weg naar Sevilla. Langs velden met zonnebloemen en billboards met stieren en van die 'Sandeman' mannetjes. (die dag totaal 7,3 km gelopen)

Sevilla.... Wat een heerlijke stad! (heb al besloten dat ik ZEKER nog een keer terug ga) In de ochtend, onder begeleiding van een locale gids een rondwandeling gedaan door de joodse wijk 'Santa Cruz'. Aansluitend gingen we een bezoek brengen aan het paleis "Alcazar". Ook hier weer onder begeleiding van een lokale gids. Wel handig dat je tegenwoordig zo'n zendertje met oortje in krijgt. Zo hoeft de gids niet te schreeuwen en kun je hem altijd goed verstaan. Na afloop kregen we weer genoeg vrije tijd. We hebben nogmaals het paleis doorgelopen, hebben ergens geluncht en hebben de kathedraal in Sevilla bezocht. Wat een knoepert is dat! Ondanks de hitte hebben we de klokkentoren beklommen. Dat ging eigenlijk vrij makkelijk omdat het geen trappen zijn maar hellingen. 34 stuks! Mensen konden elkaar passeren, dus benauwd was het ook niet. Boven in de toren heb je een mooi overzicht over de stad.
's Avonds hebben we het Plaza de España bezocht. Schitterend!! Mijn favoriete plek in Sevilla. Ik was helemaal onder de indruk. Een halvemaanvormig plein met Andalusische tegeltjes, bruggen en midden op het plein een fontein als middelpunt.
Daarna hebben we met de groep (met z'n 36'en) tapas gegeten in La Rabida. Was erg lekker. (14,2 km gelopen)

Cordoba.... Onderweg naar deze stad hebben we nog een bezoekje gebracht aan een arena. Leuk om dat eens te zien. Cordoba zelf is ook een mooie stad. Daar hebben we eerst zelf (genoeg) gelegenheid gehad om rond te kijken/lunchen voor we weer met een gids door de joodse wijk werden begeleid. Na het bezoeken van de synagoge hebben we het Mezquita bezocht. Dat is toch wel zoiets raars.... een kitscherige katholieke kerk die gebouwd is midden in een enorme moskee. Niet te bevatten. :-) Maar wel weer prachtig en indrukwekkend. (8,6 km gelopen)

Ubeda.... Met de bus door een glooiend landschap vol olijfbomen. Leuk stadje om rond te lopen. Daarna door naar Baeza. Hier hebben we, samen met nog een stel, geluncht bij een ander restaurantje dan de rest van de groep. Ik vind het gewoon onhandig om met 36 man op een terras neer te strijken. Het duurt te lang. Ik wil nog graag wat zien in de omgeving. Dus hebben we heerlijk gegeten met een fles sangria erbij. Was wel uit te houden, hoor... ;-)

Granada.... Een wat oudere stad, een ander sfeertje ook. Daar hebben we het Alhambra bezocht. Op zich mooi. Maar ik vond het erg op het Alcazar in Sevilla lijken. Wel hele mooie tuinen en uitzichten erbij. Ook weer voldoende vrije tijd gehad. Na afloop met de groep naar beneden gelopen. En verder nog wat door Granada gebanjerd. 's Avonds werden we met minibusjes naar de zigeunerwijk Santa Cruz vervoerd. Racend door kleine straatjes waar de busjes maar net doorheen konden. We werden afgezet bij een grot waar er een echte Flamenco optreden zou zijn. Wow! Geweldig! Puur, rauw, emotioneel. Dat had ik echt niet willen missen. Na afloop weer in de busjes om naar een andere wijk te rijden, de moorse wijk Albaicin. Hier hadden we weer een lokale gids die het een en ander verteld heeft. Tevens een mooi uitzicht over het nu verlichte Alhambra. (13,4 km gelopen)

Pampaneira en Trevelez..... Vandaag met de bus richting de uitlopers van de Sierra Nevada, de Alpujarres. Mooie bergtocht met mooie uitzichten. Pampaneira is een schattig stadje met nauwe straatjes. Daar op een terrasje gezeten en een beetje rondgehobbeld. Onderweg naar Trevelez hebben we nog een watervalletje bezocht. Oeps, zo'n 65 treden naar beneden, die je in de hitte ook weer naar boven moest klimmen! Oh, wat was ik blij met mijn waaier! In Trevelez hebben we een hamdrogerij bezocht. Het aroma kwam je al tegemoet toen de deuren van de koelcel opengingen. Gatverdegatver. Na wat uitleg over de procedure van het drogen ben ik maar snel buiten een luchtje gaan scheppen. Op een terras, waar ik Iberico ham met meloen had besteld, was het beter toeven!
's Avonds na het avondmaal zijn we nog even Granada in geweest. We zagen allemaal vrouwen in klederdracht lopen. Opgedirkt met kammen en bloemen in het haar. Waar gingen die allemaal naartoe? Er maar eens achteraan slenteren dus... Aha, het was feest in de stad! Een podium met optredens. Leuk! Pikken we toch weer even mee....(6,6 km gelopen)

Malaga/ La Cala de Mijas/ Malaga....Onderweg naar ons relaxhotel in La Cala de Mijas hebben we in Malaga een groepje van 5 personen afgezet. Die hadden een avondvlucht terug naar Nederland. De rest wilde nog wel lekker uitrusten in het hotel bij het strand. De laatste dagen hebben we heerlijk geluierd en hebben we langs de kust gewandeld en zijn we ook nog een dagje naar Malaga geweest. Ook een leuke stad, dat Malaga. We gingen met de bus naar Fuengirola (massatoerisme, daar moet je niet willen zitten) en van daaruit met de metro naar Malaga. Malaga heeft eigenlijk alles. Strand, gezellige haven met terrasjes, mooie parken, mooie oud centrum en leuke winkeltjes. Ik denk dat ik daar ook nog wel eens terugkom. ;-) (14,2 km gelopen)
's Avonds hadden we nog eenmaal een afscheidsdiner met de groep in het hotel. Het was trouwens een leuke groep. Geen klagers, geen telaatkomers, geen schreeuwers. Ik hoorde dat dat nogal eens anders is.
Het is ons goed bevallen, zo'n groepsreis. Niet om elk jaar te doen, dat ook weer niet. Maar zo af en toe is het wel handig. Er wordt je veel geregel uit handen genomen. Het is wel relaxed. En je ziet echt een boel. Een mooie reis dus met nu goede herinneringen! Olé!

dinsdag 6 juni 2017

Bellen..met mobieltje nummer 5

Is het nou bijna zomer of toch nog herfst? Ik woei net zowat vanzelf naar huis. Dat zijn toch wel de echte Hollandsche weersomstandigheden. Zo zit je te bakken in de tuin en zo vriezen je tenen er weer bijna af. Ach, we nemen het maar voor lief.
Mijn moeder heeft weer een nieuw mobieltje. Huh, zul je zeggen.... ze had er toch pas nog eentje nieuw gekocht? Klopt. Maar die voldeed niet. Die DEED het sowieso niet. Net als al die andere mobieltjes die ze in haar la heeft liggen.... Nee, als je hem niet oplaadt... of als je het beltegoed laat verlopen...( ze werken allemaal nog)
Nee, deze, die ze NU heeft, is het helemaal! Een Fysic fma-5000. (link naar de handleiding, mam) Speciaal eentje voor oude mensjes. Voor oudjes van dagen. Voor senioren. Helemaal eentje voor haar. Ja, daar zou ze vast wel mee overweg kunnen! Ze wilde zo graag foto's met een mobieltje maken voor als ze op vakantie gaat. En ik moet zeggen: het is een leuk ding. Grote pictogrammen, best een redelijke camera.
Dus ik heb alles weer ingesteld. Alle nummers er weer in. Je kent het wel. Ik denk voor de vijfde keer nu, hè? Weer een nieuw nummer. Dus ook wij zelf moeten haar nummer weer in onze eigen telefoon veranderen. Beltegoed erop gezet. Nog geen extra beltegoed, want dat had ze nog niet gekocht. Het is een uitgebreid telefoontje waarmee je ook op het internet kunt. In haar geval dan liever via de wifi. Anders trekt ie dat kaartje weer leeg. (ze wil geen goedkoop abonnementje) Maar ja, dan moet ze op haar vakantieadres de wifi van het hotel instellen. Ja, nou, dat kon ze niet, hoor. Ze neemt de ipad wel mee. Ja, maar daar moet je toch ook de wifi op instellen? Oh, maar dat kan ze wel! (lees: dat laat ze door iemand anders doen) :-)
Dus ik weet niet of we binnenkort nou wel of niet vakantiefoto's via facebook kunnen zien. We wachten af!
We hebben nog wel lol gehad met die camera die erop zit. Daar zit ook een lachdetectie op. Grappig! Hij neemt vanzelf een foto als je lacht. Kijk je chagrijnig, dan moet je zelf op ut knopje drukken.
Dat hebben we natuurlijk even uitgetest. En warempel. Het werkt. Vraag me niet hoe.

Ik heb weer een nieuwe sjaal af. Een vrij dunne. Eentje voor de sier. Voor op een trui ofzo. Ik vind hem mooi geworden. Wat zal ik nu eens gaan maken? Dit is gebreid. Dus nu weer wat haken?

De scrap hierboven zijn foto's van schoonzus Karin die marshmallow ijs met de kleinkinders heeft gemaakt. Lijkt me lekker! Zoet!!!

maandag 29 mei 2017

Onze allerlaatste dansavond....

De foto's hiernaast zijn gemaakt tijdens de laatste 'vrijdans'avond op de dansschool. En afgelopen zaterdagavond was onze aller, aller, allerlaatste 'Laat zien dat je danst' avond. We hadden het al warm toen we er naartoe gingen. De hele dag was het al zo'n graadje of 30 geweest. En dan 'moet' je nog dansen ook.... Toch hebben we dat met plezier gedaan. Jan was aan het begin een beetje zenuwachtig. Hij was gehaast en gespannen. Later had hij er geen last meer van. Zelf ging ik volledig de mist in bij de Paso Doble. Zo raar: een bepaalde variatie, die ik juist hartstikke leuk vind en die normaliter goed gaat, was ik helemaal vergeten! Weg! Kwijt! Eventjes maar, hoor. Bij de tweede poging had ik hem weer. De Paso Doble is voor mij toch een chaotische dans. Zo ziet het er niet uit, maar zo voelt het wel. De ene keer moet ik in de looprichting, dan weer achteruit of opzij. Dat kunnen mijn hersentjes bijna niet meer bijbenen, joh.
Voor de rest ging het eigenlijk wel goed. Het was leuk om naar Mariska en Alex te kijken. Die zoefden lichtvoetig door de zaal. Zij hebben in de loop van de tijd zoveel geleerd! Een mooi paar.
Aan het eind van de avond hebben Fons en Willy op aandringen van het publiek nog een paar dansen gedaan. Zo mooi! Zo hoort het eigenlijk, hihihi. Soepel, gracieus, sierlijk, lichtvoetig, op elkaar ingespeeld. Het was wel een gek idee dat het hun allerlaatste dansen waren. Nou ja, op de dansschool dan, hè? Voor hen breekt er nu een andere tijd aan. Lekker genieten van hun pensioen! Het ga ze goed!
Onderstaand nog een impressie van de avond....