maandag 20 oktober 2014

Zo stoned als een garnaal....?



Via de rijinstructeur van Alex, via Alex zelf en daarna via Mariska, ben ik in bezit gekomen van een verkoudheidsvirusje. Nou, in bezit geKomen...in bezit geNomen kan ik beter zeggen! Donderdagmiddag begon het al met keelpijn. Vrijdagavond heb ik nog kunnen dansen o.i.v. paracetamollen. En vanaf zaterdag, de WARMSTE 18 oktober sinds 1921!, lag ik dus zieligjes op de bank te hangen met een druipneus, hoofdpijn en wat verhoging. Lekker dan! De verkoudheid zelf is inmiddels overgegaan in een irritant kriebelhoestje. Maar dat slijt wel weer... En omdat ik nu gelabeld ben met diabetes viel laatst ook nog een oproep voor het halen van de griepprik in de bus. Nou, dat gaat hem niet worden, hoor. Dat vind ik echt niet nodig!
Ik heb vanmorgen wel zo'n fundusfoto van mijn ogen laten maken. Voor de eerste keer in mijn leven. :-) Snotverdorie, wat is dat nou weer voor ongein? Omdat ik niet wist hoe slecht ik erna zou zien heb ik gevraagd of Jan mee wilde gaan om me na afloop weer als blinde-geleidehond naar huis te begeleiden. Ja, jeetje, wist ik veel? Ik heb van mezelf al slecht zicht, en met extra druppels erin dacht ik minstens dat ik dan helemaal niks meer zou zien. Nou, dat viel achteraf dus wel mee. Ik had wel wat last van het (zon)licht, maar als ik naar beneden keek viel het reuze mee. De foto's maken op zich vond ik vervelender. Jeetje, wat een lichtflitsen, zeg! Doordat je pupillen helemaal openstaan word je er echt even helemaal door verblind. Dat kan toch niet goed voor je ogen zijn?? Nou ja, het is weer gebeurd... Ik begin al weer een beetje normaal te zien. Ik zag er wel zo stoned als een garnaal uit, zeg! :-) Alsof ik een weekendje los was gegaan op één of ander dancefestival!

Bovenstaand weer een scrap van Kasia en Patryk. Ik heb een hele serie prachtige foto's gehad!  



donderdag 16 oktober 2014

Jubileumtijdschrift perikelen....


Nu is hij ECHT af! Het jubileumtijdschrift van Enjoy! De laatste 'foutjes' en 'oneffenheidjes' zijn eruit gehaald. (voor zover we kunnen zien). Ook hebben we een verslag van het jubileumconcert erin gezet. Compleet met foto's en weer een link naar een slideshow met NOG meer foto's met op de achtergrond 3 koornummers: Do Re Mi, I Know Him So Well en The Windmills Of My Mind. (met dank aan Carolien voor de filmpjes)
Tjonge, dat heeft nogal wat voetjes in de aarde gehad om de muziek van de filmpjes te rippen. Ben er een avond en een ochtend mee bezig geweest. Virtual Dub had een codec nodig om de MP4/WMV filmbestanden te rippen. Ok, codec opzoeken en installeren dan maar. Ben je weer even mee bezig. Daarna kreeg ik weer een andere melding. Ging me niet lukken. Ok, dan maar het filmbestand converteren met Format Factory tot AVI. Daar moest ie wel mee om kunnen gaan. Mooi niet!
Toen dacht ik slim te zijn om de bestanden even naar YouTube upteloaden en dan mijn YouTube naar MP3 converter erop los te laten. Mooi niet. Weer een melding dat het niet ging. En dan ben je al wat uurtjes verder! De filmpjes weer van YouTube gehaald. Gegoogled voor een andere oplossing. Uiteindelijk ben ik terecht gekomen bij Apowersoft Video naar MP3 Converter. Eindelijk, dat werkte! De filmpjes had ik nu extra als mp3's. Maar ja, in het ene filmpje zat ook nog een hoop gepraat. Dat moest er tussenuit geknipt worden! Plus het hele zooitje moest daarna aan elkaar geplakt worden als 1 bestand. Maar daar had ik zelf wel een programma voor: Audacity. Dat werkt als een tierelier. Ware het niet dat ik daarvoor eerst nog wel weer even een andere encoder moest downloaden: Lame. Maar dan heb je ook wel wat! (naast hoofdpijn en frustraties!)
Ok, alles was geplakt en opgeslagen. Ik kon aan de slideshow beginnen. Dat heb ik nu voor het eerst gedaan met Picasa. Voordeel van Picasa boven MovieMaker is dat Picasa zelf de foto's inpast in de audio. Heb je 8 minuten audio dan zorgt Picasa ervoor dat het tonen van alle foto's ook 8 minuten duurt. Handig!! (Ik had alleen geen puf en zin meer om alle foto's op de juiste volgorde te zetten.)
Zo, dat was klaar. De slideshow inclusief muziek op YouTube gezet. Een bit.ly code van de link gemaakt. Met de bit.ly code een QR Code gemaakt en voila: het staat nu in het jubileumtijdschrift!
Bovenstaand verslag is voor de lezers van dit blog totaal niet van belang. Ik weet dat het jullie ongetwijfeld geen jota interesseert hoe zoiets tot stand komt. :-) Maar ik heb het toch maar even beschreven. Voor mezelf dus!! Zodat, als ik zoiets OOIT nog een keertje  moet doen, ik dan even kan nazoeken HOE ik het TOEN gedaan heb. Snappie? Anders moet ik het de volgende keer WEER allemaal eerst uitzoeken!......

dinsdag 14 oktober 2014

Blauw oog, afscheid en natte voeten....


En zo kwam mijn moeder dus terug vanuit Rhodos met een blauw oog, een blauwe wang, spierpijn overal EN een lichte hersenschudding! Ja ja, het kan verkeren op zo'n vakantie. Ze was gestruikeld. Kwam met een klap tegen een marmeren plaat en een winkelruit aan. Gelukkig ging ze er niet helemaal doorheen en heeft ze verder niets gebroken. Ze hebben ter controle nog wel een scan gemaakt in het ziekenhuis op Rhodos maar daar kwam niets verontrustends uit. Wel wat spieren verrekt en een hersenschudding dus.
Al met al had het erger kunnen zijn, maar de schrik zit er wel goed in natuurlijk. Ze heeft een paar dagen de bibberitus gehad. Logisch ook.
Nu maar hopen dat ze zich de komende tijd een beetje rustig houdt! :-/

Jan heeft zijn laatste werkdag achter de rug. Compleet met een lunch met zijn naaste afdeling en een afscheidsdiner met de overkoepelende afdeling. De mensen uit India nemen nu hun werk over. Een raar gevoel, hoor. En het zijn nog zulke aardige mensen ook. Eentje ervan heeft zelfs nog kruiden uit India voor me meegenomen! Tja, je kunt het hen ook niet kwalijk nemen, natuurlijk. Zij doen ook maar wat hun opgedragen wordt. Maar goed, Jan en nog 20 anderen staan nu wel op straat... :-/
Zijn vakantiedagen zijn nu ingegaan. Vanaf 1 november gaat hij het reintegratietraject in. Maar helemaal klaar is hij nog niet. Er komt nog een examen aan van een cursus die hij intussen nog even gedaan heeft en waarvoor hij nog steeds aan het leren is. Er komt nog een avond aan van een teamactiviteit waar hij nog gewoon aan meedoet. (per slot van rekening is hij 1 augustus 2015 pas echt uit dienst). Verder is er nog een trainingsdag in Utrecht. En krijgt hij nog gewoon een functioneringsgesprek..... HUH??? Ja! Om het netjes af te ronden! :-)
Al met al: we hebben nog niet eens tijd om er op korte termijn weer een paar daagjes tussenuit te gaan! En hij heeft nog wel van die mooie nieuwe wandelschoenen gekocht waarvan we al elke keer zeiden dat we die echt nodig hadden. Menig zompig paadje in Ierland hebben we vervloekt als het drek door onze schoennaden heensijpelde! Nu heeft hij eindelijk waterdichte! Maatje 46!
Ikzelf ben nog niet geslaagd. De hoge ANWB dameswandelschoenen die nu in de aanbieding zijn blijken geen label 'waterdicht' te hebben. Volgens de juffer achter de kassa zijn ze allemààl waterdicht maar helaas geloof ik haar niet op haar mooie bruine ogen! Ik had namelijk ook de recensies gelezen! Natte voeten alom! Ik heb wel alvast een paar andere, waterdichte met (voor mij belangrijk) losse inlegzool aangepast. Die zaten prima, dus die hou ik nu in het oog tot ze afgeprijsd zijn. Ik heb geduld, hoor! *soms* ;-)

Bovenstaande scrap toont de broertjes Daniel en Patryk, onze achterneefjes...

zondag 12 oktober 2014

Kinderoppas....

credits hier

Mijn zus en zwager zijn de hort op (geweest) dus werd ik gevraagd of ik hun kleinkinderen-oppas-honneurs wilde waarnemen. Ja, hoor, leuk! Dus ik stond vrijdag bij school te wachten op het grut. Eerst kwam Joséphine. ' Heb je alles? vroeg ik. Oeps, ze was een tasje met Loom elastiekjes vergeten, dus zij weer naar binnen. Géneviève kwam naar buiten. 'Waar is je jas?' vroeg ik. Oeps, vergeten, dus zij weer naar binnen... Eén voor één kwamen ze weer opdraven.  'Moeten we héééélemaaaaal naar je huis lopen??' vroeg juffertje-liever-lui-dan-moe Géneviève. (Ik woon 5 minuutjes van school!). Thuis gekomen eerst maar eens thee gedronken met een zakje chips erbij. Joséphine heeft me geleerd hoe je een loomarmbandje maakt op je vingers. Géneviève speelde met de zak speelgoed die ik nog uit Mariska's kindertijd had. De zakjes chips waren al snel op. 'Mag ik nog een zakje chips?' vroeg Géneviève toen ze nog op het laatste chipje zat te knagen. ' Nee, je heb net gehad' ... 'Maar ik wil het wel, hoor!' ' Ja, dat zal best, maar toch maar niet!' 'Ja, maar ik wil het ECHT heeeel graag, hoor!', probeerde Géneviève weer. 'Alsjeblieeeeeft??' 
En dan moet je je voorstellen hoe ze je dan aankijkt met die schattige als-je-niet-oppast-dan-wind-ik-je-om-mijn-vinger oogjes van d'r! Pffff. Moeilijk om niet toe te geven. :-) Maar ik heb mijn poot stijf gehouden! 'Mag ik dan een kiebie?' Een kiebie? Wat is nu weer een kiebie?, vroeg ik me af. Oh, een kiwiiiiii..... Die groene harige dingen had ik niet in huis. Dan maar een banaan. Ook lekker, toch?!
Verder hebben ze een beetje gespeeld en 'het Zandkasteel'  gekeken. Om kwart over vijf kwam Roxanne ze ophalen. ' Mag ik nog een zakje chips voor onderweg uitzoeken?? Vooruit dan maar. Voor onderweg, hè?. Allebei graaien in de zak. En ritssss! Ik had me nog niet omgedraaid of de zakjes waren al open! Hihihi. Jaja, voor onderweg! ;-)) 

Als het goed is zit mijn moeder nu in het vliegtuig vanuit Rhodos richting huis. Ook zij was op vakantie. Afgelopen week een belletje en een  haast niet te verstaan computergesproken smsje van haar gehad. Ze hadden een mooi hotel en prachtig weer in ieder geval.  Haar zebravinkje heeft bij ons gelogeerd. Wat een schreeuwerd is dat, zeg! Hij maakt lawaai voor vier! 

woensdag 8 oktober 2014

Gelabeld en verzonden....

credits hier

Even een vrolijk zonnig zomers scrapje van de achternichtjes tussendoor, hoor! Als tegenwicht voor deze druilerige sombere herfstachtige woensdag. Jakkes!
Vanmorgen had ik een afspraak bij de praktijkondersteuning i.v.m. mijn diabetes en mijn hoge bloeddruk. Zij gaat me nu iedere 3 maanden controleren. Officieel heb ik nu de plakker 'diabetes 2' gekregen. Ook al zit ik NET op het randje van wellus/nietus. Ik kan nog volkomen pilloos door het leven. Mijn cholesterolwaardes zijn PRIMA voor een 'niet diabeticus', maar omdat ik nu dat labeltje heb zijn ze ineens NET te hoog. Pffff. Mijn broek zakt daarvan af! Echt, hoor, hij zit al wat losser! Maarrrrr.... toen ik bij haar op de weegschaal ging staan woog ik ineens 89 kilo! Dan zou ik sinds de laatste keer 3 kilo aangekomen zijn! :-) Ach, gewicht blijkt een relatief iets te zijn! En weegschalen onderling blijken ook niet gelijk. Ik was ook ineens een centimeter langer dan anders. Mooi. Dan heb ik ook meer ruimte om mijn gewicht te verdelen! :-P
Bloeddruk in beide armen is gemeten. Rechts 135/85, links 130/90. IK zou zeggen: keurig! Zo netjes is het in tijden niet geweest. Maar ja, nee, hoor. Ut moet weer perse 80 onderdruk zijn. Ik WIL helemaal niet in een stramien passen! Ik ben ik. Ik hoef niet zo nodig binnen alle geijkte kaders te vallen! Ik heb het gevoel dat ik een eenheidsworst moet zijn....*zucht*. Maar goed, ik zal netjes naar mijn afspraken gaan. Ik zal netjes proberen aftevallen. Ik zal netjes een fundus oogonderzoek ondergaan. En ik zal netjes een (lees één) afspraak met een diëtiste maken..... Ik doe mijn best. :-P

Vind je het ook zo leuk om pakjes uit het buitenland te krijgen? Ik wel! Ik heb nu Aliexpress en Light In The Box ontdekt. Wat handig! Wat goedkoop! Wat langzaam, dat dan weer wel! Maar als je geen haast hebt met iets is het goed te doen. Inmiddels al een paar spotgoedkope kettingen  voor Maris en mij binnen. En inmiddels is er een bestelling voor nog een paar kettinkjes en een stropdas en vlinderdasje voor Jan de deur uit. Een stropdas/vlinderdasje die bij een okergele rok van mij moeten passen. Keuze genoeg daar! Ga die kleur maar eens zoeken in de stad. Ga je niet vinden! Je mag al blij zijn als er nog een winkel open is hier in Zoetermeer. Een hoop leegstand! Hoe langer, hoe meer. Het wordt er niet gezelliger op, helaas. :-/

dinsdag 7 oktober 2014

Een geslaagd jublieumconcert!

credit: Nell v.d. Bosch

Ik denk dat we toch wel iets van 150 mensen hebben mogen verwelkomen bij ons jubileumconcert! Waaronder een groot aantal oudleden.
Niet slecht! En ik heb het idee dat wijzelf als koor ook niet slecht waren! Na afloop en zelfs ook nog dagen erna kregen we leuke reakties. Het publiek heeft genoten en wij ook. 
De Oude Kerk heeft een goede akoestiek. Dat zingt zo fijn. Er zit een lekkere galm in. ;-) De avond werd op ludieke wijze aan elkaar gepraat door Kees Klaas Klokhuis en Miss Metamorphosa. In de tussentijd konden we dan weer van opstelling wisselen. Ook dat verliep op de avond zelf best gladjes. Dat is tijdens de repetities wel eens anders geweest. ;-) 
De intermezzo's werden verzorgd door jongleurs van circus Never Mind. Dan konden wij even op adem komen. (Had ik nou maar een flesje water meegenomen, dan had ik niet zo'n droge strot gehad!)
Vlak voor de pauze zongen we 'We Will Rock You'. Samen met het publiek die op de grond stampten en in hun handen klapten. Het dak ging eraf! Gaaf!
In de pauze heb ik kennis gemaakt met Loes, een 2e nicht van mij (volgens mijn stamboom). Haar oma en mijn oma waren zussen. Ik ben ook met haar in contact gekomen doordat ik die stamboom gemaakt heb. Ik had haar nog nooit gezien, dus ik vond het erg leuk dat ze de moeite heeft genomen om samen met haar man vanuit Zaandam naar ons concert te komen! Ze heeft samen met mijn moeder herinneringen van vroeger opgehaald.
Na de pauze heeft Peter, de dirigent, het publiek een canon van twee nummers (Swing Low Sweet Chariot en When The Saints Go Marching In) laten zingen. Ja, laat het publiek ook maar eens wat doen! 
'Het Dorp' en de canon 'Carillon' vielen ook in goede aarde bij het publiek. De laatste hebben we zelfs als toegift gedaan. Maar niet voor we Peter nog hebben toegezongen! We hadden als koor wekennnn geoefend op een toepasselijk lied op rijm! Uiteraard op de melodie van 'Ja, dat is Peter' uit 1960. En hij kreeg dan ook een rode, door alle koorleden, in zo'n dertig verschillende steken gebreidde sjaal aangeboden!  Dat was een grote verrassing voor hem, waar hij behoorlijk verlegen van werd! :-)
Het was een leuke, gezellige, geslaagde avond waar we met tevredenheid op kunnen terugkijken!
Vijfentwintig jaar Enjoy! Op naar een volgend jubileum!


vrijdag 3 oktober 2014

Verjaarde Jan...


En zo vierde Jan gisteren zijn 56e verjaardag. Zomaar op een doordeweekse dag want het weekend wordt druk met andere zaken. Geeft niks, zo'n kleine verjaardag ertussendoor. En ook niet erg om het 's avonds te vieren. Hoef je ook niet zoveel hapjes klaar te maken! De visite heeft dan net hun avonddis achter de kiezen dus die zitten dan ook niet te springen om grote stukken taart en kalorierijke versnaperingen. Ik had natuurlijk wel wat gemaakt: onze lievelinghap 'Bladerdeeg gevuld met geitenkaas/rode uienchutney/pijnboompitjes' en nieuw vanaf pinterest: komkommerschuitjes gevuld met kruidenkaas en een half snoeptomaatje. Eenvoudig, snel en lekker licht verteerbaar!
Want mijn motto is nu.... IK aan de lijn, jullie ook aan de lijn! :-)
Ik was nog van plan om 'Gijs Bakker' balletjes te maken. (is vriend van mijn engelse vriendin Suzanne). Maar helaas had ik er geen tijd meer voor. Hij had op haar afscheidsfeestje in januari, toen ze terug naar Yorkshire ging, deze balletjes gemaakt. Waren ERG lekker! Ik zal het recept hier ook even plakken.
Dat is trouwens wel wat voor Mariska's verjaardag aan het einde van de maand.
Dan wordt ze alweer 24 jaar. Jeetje, wat gaat de tijd toch snel! Mijmer, mijmer. Wie weet is het wel haar laatste verjaardag thuis. Eens of eens gaat ze toch de deur uit om met Alex samen te gaan wonen, nietwaar? Maar het valt nog niet mee om een leuke en vooral betaalbare flat te vinden. Heeft iemand nog wat leeg staan? In de driehoek DenHaag/Delft/Zoetermeer?
Maar goed, zover is het nog niet. Eerst haar verjaardag nog maar eens uitgebreid vieren! Maar dat duurt nog een paar weken.
EERST morgen eens even met de andere koorleden een spetterend jubileumconcert neerzetten! We gaan ervoor! Er zijn nog kaartennnnn! :-)