Einde episode...

credits hier

Weer een episode afgesloten: mijn schoonmoeders flat is nu helemaal leeg. De huur is opgezegd en de sleutels worden vrijdag ingeleverd. En aangezien er nog geen nieuwe bewoners zijn moest al de vloerbedekking, een balk met verlichting en de ingebouwde keramische kookplaat met oven er uit gesloopt worden. Zonde, hoor, t'was allemaal goed spul. Maar ja, het komt toch wel terecht want het is naar mijn neef Thierry gegaan. Hij en Jessica hebben kans op een nieuwbouw woning waarvoor ze eerst uitgeloot waren. ( ze stonden op de reservelijst) Vrijdag horen ze meer, dus da's best spannend voor ze. Ik hoop dat ze de hypotheek rond kunnen krijgen.
De rest van mijn schoonmoeders meubelen is verdeeld onder degenen die het konden gebruiken. Er hoefde alleen maar een boekenkast met boeken op Marktplaats gezet worden en die was binnen een half uur weg!
Mijn schoonmoeder zelf heeft al helemaal geen herinnering meer aan deze flat. Ze heeft het idee dat ze rechtstreeks uit haar eerste huis in Amsterdam naar het verzorgingstehuis waar ze nu verblijft is verhuisd. Haar gedachten lopen erg door elkaar. Maar op zich is ze goed te spreken. En ook niet zo somber. Hoewel ze wel altijd zegt dat het voor haar allemaal niet meer hoeft. En dat kan ik me best voorstellen. Het valt ook allemaal niet mee als je zo oud bent.
Zij is aan het eind van haar leven en Joséphine is nog zo aan het begin. En het is zo'n schatje! Gisteren heb ik zowat 3 kwartier met haar op mijn arm gezeten. Ze lag heerlijk te slapen. En dan zit ik almaar naar haar te kijken. Naar haar haartjes, naar haar oogjes en wenkbrauwtjes. Zo mooi. Echt een beeld van een meisje. Ik heb nu WEER spierpijn in mijn ene elleboog, waarschijnlijk van het in één houding zitten! :-) Maar dat had ik er graag voor over.

Els en Antoine zijn gisteren ook nog geweest. De details voor de uitnodigingen voor hun 12½ huwelijksfeestje zijn nu ook doorgesproken. Ik heb al een aantal dingen ingescand die ik voor het ontwerp kan gebruiken. Dus daar ga ik binnenkort ook mee aan de slag. Ik vind het toch altijd weer moeilijk om iets voor een ander te maken. Maar ja, ik doe mijn best :-) Ik heb in ieder geval al een idee, dat scheelt.

Gisteravond is een neefje van Sean, m'n vriend uit Noord-Ierland, verongelukt. Op slag dood! Vreselijk toch? Ciaran was pas 17 jaar en had nog maar net een paar weken zijn rijbewijs. Hij had nog twee andere jongens in de auto waarvan eentje er slecht aan toe is. De ander overleeft het wel. Ze weten nog niet precies hoe het gebeurd is, het onderzoek loopt nog.
Het lijkt me je reinste nachtmerrie als dat je als ouders overkomt. Ik moet er niet aan denken!
Ik ga maar eens een kopje thee zetten. Als jullie nog de weg op moeten: kijk goed uit, hè?

Hij komt wel, hij komt niet....

credits hier

Ben vandaag weer naar het koor 'Enjoy' geweest na 2 weken kerstvakantie. Ik had er echt weer zin in! Het kerstrepertoire had ik netjes opgeborgen en in mijn map zaten weer de nummers die dirigent Michael samen met ons had uitgezocht om eens goed door te zingen en om ze nog eens goed in te studeren. We zaten allen vol verwachting klaar, de rek- en strekoefeningen al gedaan, de stem al losgemaakt. Kwart voor tien: geen Michael. Tien uur: geen Michael. Tja, dan maar alvast koffie drinken, hopend dat hij intussen wel binnen komt waaien. En intussen hebben ze hem geprobeerd te bereiken op zijn mobiel, maar geen respons. Ook de voicemail stond uit. :-/ Wat moet je daar nu mee? Na de pauze, (een aantal leden waren alweer naar huis gegaan), hebben we zo goed en kwaad als het ging nog een aantal nummers doorgezongen. Gelukkig hebben we Moniek die piano kan spelen en die dan bijspringt. Maar toch is dat niet de bedoeling! Liever zie ik een dirigent waar je van op aan kunt. Eentje waarvan je je niet elke donderdag afvraagt: komt ie wel of komt ie niet? Of in ieder geval eentje die dan tenminste op tijd afzegt, zodat je een vervanger kunt regelen...
En wat mij betreft mag dat een permanente vervanger zijn...:-/

Eureka!

credits hier

Jawel, hoor! Ben best wel weer eventjes een beetje trots op mezelf! Kijk maar eens: ik heb zelf de achtergrond ontworpen en hier achter geplakt. Ik had het mezelf ook makkelijk kunnen maken door een kant en klaar achtergrondje te downloaden. Er bestaan speciale sites waar je die gratis kunt downloaden. Dan heb je er wel eentje die menigeen heeft en dat wil ik niet. Een achtergrondje maken is sowieso geen probleem. Ja, het formaat, dat was het enige struikelblok. Maar dat was een kwestie van uitproberen. En hoe voeg je dat hier bij Blogger in? Bij de achtergrondjessites gaat dat automatisch, maar daar heb ik in dit geval niets aan. Ik zal het zelf moeten doen. Dus ik ben eens even gaan spioneren bij andere scrapsites die ook zelf van die mooie achtergronden hebben gemaakt. Via 'view source' kom je dan in de html-opbouw van die pagina, en daar ben ik gaan zoeken. Op die manier kwam ik erachter dat je eerst je ontwerp moet uploaden naar het internet. Eureka! Nooit geweten! Dan komt er een 'direct link' aan tehangen, welke je weer naar je html moet kopieren. Dan moet je ook nog commando's geven HOE je je achtergrond wilt hebben: vast of herhalen, links, rechts of in het midden....Een hele uitzoekerij en uitprobeerderij. (Huh? Is dat wel een woord?) En vergeet maar geen ) of een ;, want dan slaat je hele Blogger op tilt. Maar het is gelukt! Ik ben er wel sinds gisteravond mee bezig geweest. Wel met tussenpozen, hoor! Heb ook nog heel het huis gestofzuigd, was gedraaid, badkamer schoongemaakt, kattenbakken schoongemaakt, boodschappen gedaan, een 'glas-in-lood' raam ingekleurd, gekookt (hutspot!, lekker!).
Ben ook al aan het nadenken over de 'Inspirited' koorsite....hoe ik die in een moderner jasje kan steken.
Aanstaande zondag komen Els en Antoine. Dan gaan we het eens hebben over het ontwerp van de uitnodigingen voor hun 12½ jarig huwelijksfeestje. Werk aan de winkel!
Ik kom niet eens toe aan de wedstrijden op de ScrapbookFlairsite. Af en toe doe ik nog eens mee, maar tegenwoordig vaker niet dan wel. :-/ Kunnen er niet meer uren in een dag??

De beste wensen voor 2009!

credits hier

Hebben jullie het allemaal zonder kleerscheuren overleefd, de oudjaarsviering? Er werd hier bij ons achter heel veel vuurwerk afgestoken. Mooi vuurwerk! Zoals je dat op Scheveningen ook ziet. En temidden van al die uiteenspattende kleuren en dat dondergeweld zag ik 3 kleine wenslampionnetjes overdrijven. Ik had ze al eens bij Groenrijk gezien. Papieren lampionnen met een soort brandertje erin. Je kon er een kaartje met je wens voor 2009 eraan hangen. Heel aandoenlijk als je dat langzaam over ziet komen. Volgend jaar wil ik er ook een. Als ik het al weer niet vergeten ben.....:-)

Gisteren zijn we eerst op visite geweest bij Joke. Dat is een tante van me, ze werd 59. We schelen maar 12 jaar, dus tante zeg ik niet tegen haar. Grappig dat je in één gezin tegen twee mensen WEL oom en tante zegt, en tegen 2 leden niet. En hoe dat zo gekomen is...? Joost zal het weten. Voor inlichtingen kunt u dus bij hem terecht. ;-)

Gisteravond was het weer zover: Mariska moest afdansen! De derde cursus alweer! Ze vragen me wel eens: 'Heeft ze brons, heeft ze zilver'? Maar zo rekenen ze daar niet. Als ik kwa tijd reken dan zou ze nu dus half zilver hebben. En eind mei of begin juni dus helemaal zilver. Ze danst ook tweemaal per seizoen af. Volgens mij was dat vroeger ook maar 1 keer, toch? In ieder geval ging ze vol goede moed en ook vol spanning, in haar feestjurk MET haar nieuwe lakschoenen, naar de dansschool. Maar een paar stappen op de dansvloer deden haar al besluiten om haar nieuwe glibberhakken omtewisselen voor haar stroevere platte peppertjes. Jammer de bammer! Ze stonden zo leuk! Maar ja, het ging natuurlijk om het dansen! En dat deden zij en Theo prima. Zie hier wat fotootjes:







Ik heb helaas weinig foto's waar Mariska van voren op staat. Er zit nu eenmaal wat tijd tussen de flits en het echte maken van de foto waardoor zij alweer weggedraaid is. :-/
Misschien moet ik toch maar gaan denken aan een fototoestel met 2 processoren erin.:-) Die zijn wellicht wat sneller... Ik zal maar weer eens gaan buurten op de 'Kieskeurig' site.

En zo zien haar nieuwe schoenen eruit:



En om jullie nog even van de straat te houden plaats ik hier ook nog even een filmpje. Ik heb gisteravond laat nog alle filmpjes aan elkaar zitten plakken.



Zo, ik ga weer eens even wat doen. Iedereen slaapt nog. Jan heeft een kop als een kanon, is vreselijk verkouden en zijn stem kwijt. Ikzelf heb ook hoofdpijn. Ik hoop maar dat er sneeuw in de lucht zit en niet dat Jan me aangestoken heeft.
Groetjes allemaal!

Prettige oud en nieuw allemaal!!

credits hier


credits hier

Wat een vrieskou, hè? Het was -4 toen we vanochtend naar DenHaag reden. Eerst hebben we in het Omniversum de film 'De Grand Canyon' gezien. Mwahhhh. Mooie plaatjes, maar een beetje saai. Denk aan een bootje dobberend op een rustig stukje van de Colorado rivier en datzelfde bootje bijna omslaand op een wild kolkend stuk van dezelfde rivier. En dat moet je je dan in gedachte tig keer voorstellen.... ja, saaaaaiiiiii!
Ik veerde nog even kortstondig op toen ze een stukje van Las Vegas lieten zien. DAT zag er wel gelikt uit trouwens! Maar helaas dat was maar van korte duur....
Tot nog toe vond ik de imax films van 'Shackleton' en 'The magic of flight' het boeiendst en indrukwekkendst. Die films heb ik naderhand dan ook van het internet gehaald.
Daarna was het tijd voor het inslaan van oliebollen en appelflappen op de Frederik Hendriklaan. Toch altijd weer een gezellige winkelstraat met prachtige panden in de omgeving.

Mariska was nog op zoek naar nieuwe feestschoenen voor onder één van haar baljurken.(Aanstaande zaterdag gaat ze namelijk weer afdansen en gaan wij ook
weer kijken natuurlijk.)
En laat ze nu hartstikke goed geslaagd zijn bij Dungelmann! En nog afgeprijsd ook! De meest sexy schoenen ever!! Zwart lakleer, hoge hakken. IK kan er niet op lopen. Maar ik pas ze wel...;-)

Dan rest mij nog jullie allemaal een gezellige oudjaarsavond te wensen. Eet niet teveel oliebollen en appelflappen, drink niet teveel en kijk alsjeblieft uit met vuurwerk! Op naar 2009! Gelukkig Nieuwjaar allemaaaaaal!!

Kerst voorbij, op naar het nieuwe jaar!

Ik hoop dat jullie allemaal een gezellige kerst hebben gehad. Bij ons is dat het geval geweest. Eerste kerstdag vierde mijn schoonmoeder haar 85e verjaardag en dat deden we bij neef Sander en nicht Nathalie thuis. We hebben allerlei lekkere chinese gerechten verorberd met als afsluiting een gigantisch chocoladetoetjes buffet. Dat komt onze lijn natuurlijk absoluut niet ten goede, maar we hebben ook weer een aantal calorieën kunnen verbranden met wat spelletjes op de Wii die neef Johan op mijn verzoek had meegenomen. Zowel Mariska als ik hebben nu vreselijke spierpijn in de binnenkant van onze ellebogen! We zijn ook niks gewend, hè? :-) Maar het was wel leuk. Hier is nog even een filmpje van Mariska en Jan die aan het Wii-en zijn:



Tweede kerstdag hebben we doorgebracht bij mijn moeder. Ook daar weer het nodige gegeten natuurlijk! Ikzelf had voor de voorgerechtjes gezorgd. Een gevuld tomaatje met garnalen, een stukje wildpaté met gelakte rauwe ham, en een rucola salade met roquefort, druiven, cashewnootjes en honig-mosterd saus. Mijn moeder zorgde voor het hoofdgerecht: Gevulde rollade, gemengde groente, gebakken aardappeltorentjes. En Mariska zorgde voor het nagerecht: Perziken met een bolletje kaneelijs met een sausje van wijn,creme fraiche, kaneel en pure chocolade, afgetopt met een oerhollandse kletskop. Allemaal heel smakelijk. Na het eten was het tijd voor de kadootjes. Ik heb Sinterklaas per ongeluk veelvuldig bedankt, want ik kan er maar niet aan wennen om met kerst kadootjes uittepakken. Volgend jaar weer gewoon als vanouds Sint vieren!

Hier zie je de foto's van de kerstdagen:


Eén van de kadootjes was een nieuwe set telefoons! Die staan op dit moment op te laden. Dan is het eindelijk finito met het moeizaam indrukken van de toetsen met pennen, messen en andere rondslingerende voorhande zijnde en toch nuttig blijkende attributen!
Kerst is voorbij! Op naar het nieuwe jaar! Maar eerst nog onze jaarlijkse traditie: naar het Omniversum en daarna oliebollen en appelflappen kopen op de Frederik Hendriklaan!

Over mobiel, Joséphine en m'n schoonmoeder....

Send your own ElfYourself eCards

Zo, t'is alweer een tijdje geleden dat ik wat nieuws op dit blog heb gezet.
Zijn jullie allemaal klaar voor kerstmis? Ik wel. Godzijdank hoef ik vandaag geen vis te halen, want hier in het stadshart bij de visboer stonden de klanten 5 rijen dik over de gehele balie van de winkel. Vreselijk om daar tussen te moeten staan in de hoop dat ze nog garnalen hebben tegen de tijd je aan de beurt bent!
Ik was nog wel even in de T-mobile winkel. Toen ik er naar binnenstapte was mijn bui nog best. Mijn mobieltje was vanochtend kaduuk gegaan. Het aan en uit knopje wil niet meer aan en bleef dus maar uit. Dus ik dacht even een andere te kopen, maar kwam bedrogen uit. Ik heb nog een 'Orange' prepaid kaart en die past niet in een T-mobile telefoon. "Ja, duhhh," hoor ik jullie al zeggen. Maar Orange IS door T-mobile overgenomen. Ik bel dus ook via hun netwerk. Zou ik dus nu een T-mobile prepaid toestel kopen dan ben ik al mijn beltegoed kwijt. ( en juist toevallig gisteren met 20 euro opgewaardeerd!) Totaal niet klantvriendelijk! Volgens de medewerkster waren er al vaker klachten over geweest. Er is dus net ook een klachtenbrief van mij naar de firma gegaan. Of ze geven me een nieuwe prepaidkaart of ik wil 20 euro korting op een volgend toestel. Is wel zo netjes. Ik ga ervanuit dat ze een van mijn eisen inwilligen. Anders klim ik wederom in de pen. Intussen gebruik ik maar mijn oude loodzware Nokia met Jan's nummer. :-/

Met Joséphine gaat het goed. Inmiddels is ze weer aangekomen. En ze begint ook haar ene armpje te bewegen. Het sleutelbeentje geneest dus goed. Ze krijgt wel elke dag therapie om de spieren soepel te houden. Maar het is zo'n lief kindje. Met Roxanne gaat het inmiddels ook beter. Ze is al naar buiten geweest met de kinderwagen. Joséphine heeft er niets van gemerkt, zij sliep als een roos! Roxanne's zelfvertrouwen groeit ook. Het is ook eng om ineens moeder te zijn van zo'n klein humpiedumpie. Groeit het wel goed? Doe ik het wel goed?? Maar het went al aardig.

Met m'n schoonmoeder gaat het ook goed in haar nieuwe wooncentrum. T'is wel wennen natuurlijk. Teveel nieuwe dingen tegelijk kan ze eigenlijk niet aan. Haar geheugen is nu nog slechter dan voorheen. Afgelopen zondag waren we met haar naar beneden gegaan om haar post optehalen, maar 5 minuten later wist ze dat al niet meer en vroeg ze zich af waar al die kerstkaarten nou vandaan kwamen. Ook is ze haar herinnering aan haar flat hier in Zoetermeer helemaal kwijt. Volgens haar gevoel is ze rechtstreeks vanuit haar huis in DenHaag naar hier verhuisd. De herinnering aan het vorige verpleegtehuis was ook al weg, tot ze hoorde over haar chagrijnige kamergenote. Toen kwam het wel weer bovendrijven.
Wat een complex geheel zijn hersenen toch, hè? Laten we hopen dat de mijne het nog zo lang mogelijk naar behoren blijven doen. Veel vis eten helpt, hè? Maar er staat zo'n lange rij bij Simonis......:-/