donderdag 17 september 2015

Bezoek aan Suzanne in Yorkshire....

Ik ben weer thuis! Nou ja, sinds zondagavond al, hoor, maar ik was er nog niet aan toe gekomen mijn blog te updaten. Het was weer leuk in Engeland! Wat hebben we zoal gedaan? Ik zal het jullie vertellen!
Na aankomst zijn Suzanne en ik naar Skipton gereden. Daar hebben we allereerst een bezoekje gebracht aan de Keelham Farm Shop. Een mooi ingerichte verkoophal met netjes gerangschikte lokale producten. Erboven zat een tearoom waar we natuurlijk eerst koffie met wat lekkers erbij nuttigden. Daarna zijn we naar het centrum van Skipton gereden waar ze een parkeerplekje zocht voor de auto. Ze blijkt daarvoor een truckje te hebben: Andrew Dean. Dat is de naam van een oudcollega van haar. Hij zocht op die manier altijd een plekje voor zijn auto en zij doet het nu ook. En echt, het werkt! Gewoon een paar keer Andrew Dean zeggen en je vindt de mooiste plekken! Of het ook met je eigen naam werkt weet ik niet, ik zal het eens uitproberen....;-)
In Skipton hebben we wat rondgewandeld en gewinkeld tot het tijd was om aan boord van onze rondvaartboot te gaan. Die boot zou ons een andere kant van het Skipton Castle laten zien. Dat klopte ook: we zagen alleen de onderkant! :-) De rest van de tocht ging door een kanaal met aan weerszijden alleen maar groen! Maar het was wel lekker relaxed, dat boottochtje.
De tweede dag begon al vroeg, heel vroeg. Suzanne doet in oktober mee met een marathon om geld op te halen voor een goed doel in Haiti. Daarvoor moet ze natuurlijk wel wat aan conditietraining doen. Daarom zouden we 's ochtendsvroeg, heel sportief!, een half uurtje gaan zwemmen in Ampleforth, op een half uurtje rijden vanaf haar huis. Maar aangezien ze ook nog, hoewel ze vrij was, een paar gehandicapte bewoners van één van de huizen die onder haar beheer staan, op tijd naar de dagopvang moest brengen, zorgden we dat we om 7 uur bij het zwembad waren. En die bleek net die week pas om half 8 open te gaan. Helaas, dat gingen we niet redden, dus terug naar haar woonplaats om de bewoners op te halen en weg te brengen. Daarna zijn we zelf ook weer op pad gegaan.
Die dag gingen we naar Chatsworth House om haar dochter en kleinzoon te ontmoeten die ook die kant op zouden komen. En we rijden daar de oprijlaan op en ik zie dat huis daar zo liggen.. Verrek, dat leek dat huis wel uit Pride and Prejudice! Dat bleek ook zo te zijn! De filmopnames uit 2005 zijn daar gemaakt. Wat een verrassing! Leuk!! Ik had het idee dat Mr. Darcy zo aan zou komen lopen! En wat een mooie tuinen erom heen! Inmiddels was Becci en kleine Max ook gearriveerd. Wat een scheetje is Max! Daar kun je toch uren naar kijken. Tussen de flesjes door hebben we de tuinen bekeken. En toen Becci weer naar huis ging hebben Suzanne en ik de binnenkant van het huis nog bekeken. Een mooie dag!
Op de derde dag lagen we inderdaad netjes om half 8 in het zwembad. Daar hebben we onze baantjes getrokken. Ik was best tevreden over mijn eigen conditie. Ik hield het goed vol. Is de zumba toch nog ergens goed voor, blijkt maar weer! :-) We gingen naar Pateley Bridge, een leuk stadje in Nidderdale. Daar hebben we rondgekeken, koffie gedronken, langs het kanaal gewandeld en geluncht tot het tijd was voor onze volgende activiteit: Lama Trekking! Ja, je leest het goed: lama trekking! Dat hadden wij beiden nog nooit gedaan, dus dat moest er maar eens van komen! :-) We hebben eerst een uur uitleg gekregen over het wel en wee van lama's. En ook over de verschillende karaktertjes die ze blijken te hebben. Wij kregen Noodle onder ons gezag. Noodle was een luie puber. En dat klopt ook wel. Hij lag als een zandzak in het hok en verrekte geen spier. Ja, toen er een andere lama tegen hem aan liep reageerde meneer zo getergd dat hij het jasje van één van onze medetrekkers onderspoog. Lekker dan. Lama's blijken alleen in die omstandigheden te spugen. En ook als je ze uit de hand voert en ze veel te veel knuffelt. Dit waren gewoon netjes opgevoede lamaatjes. We gingen met een groep op pad, anderhalf uur wandelen over weilanden en smalle paadjes. Samen met de lama's en ook nog een schattige Alpaca. Die smalle paadjes waren het leukst. Liep je daar met een lama in je kielzog. Je voelde zijn warme adem in je nek en als je opzij keek, keek je in zijn lieve oogjes. Cute!
Weer op de boerderij aangekomen viel Noodle als een plumpudding weer op de grond. Hij moest even bijkomen van zoveel activiteit! Luie donder!
De vierde dag zijn we weer wezen zwemmen. Daarna hebben we taarten weggebracht naar weer een ander huis waar weer een andere liefdadigheidsactie werd gehouden. En 's middags hebben we lekker gewinkeld in Vangarde en Monks Cross winkelcentra. Precies op de enige middag dat het regende. Kwam mooi uit. Daarna boodschappen gedaan bij een grote Tesco's want 's avonds kwamen Carl (assistent van Suzanne) en zijn vriendin Bianca eten. We hebben Nasi Goreng gegeten, naar recept van Rick Stein. Was lekker!
De laatste dag zijn we naar Shipley gereden om daar Salts Mill te bezoeken. Een groot tentoonstelling-, winkel- en restaurantcomplex. Er was op dit moment een tentoonstelling van David Hockney. Verder was er een enorme boekenafdeling, een afdeling met moderne sieraden, een afdeling met designer keukenspul en ook nog een afdeling met antiquiteiten. Oh, oh, wat een leuke art deco spulletjes zag ik daar! (ik moet toch nog een keertje terug, denk ik!) Na afloop hebben we Saltaire bezocht, het aangelegen stadje. In het park hebben we nog lekker in het zonnetje kunnen zitten. En na de lunch en nog een bezoekje aan een creabea marktje heeft Suzanne me afgezet bij Leeds Bradford Airport. Hup, weer in de cityhopper en weer terug naar Nederland. Op Schiphol wist ik dat mijn achternicht Loes en haar man Menno ook binnen 20 minuten zouden arriveren vanuit Cork/Ierland. Jan was inmiddels ook aangekomen om mij optehalen, dus we hebben ook nog even op Loes en Menno gewacht. Tesamen hebben we nog een kopje koffie gedronken met (weer) wat lekkers uit Ierland erbij! Gezellig!
En zo waren de 5 dagen ook weer voorbij. En wat een leuke dagen waren het! Bedankt, Suzanne! Het was me weer een waar genoegen!
Hier is nog een filmpje/slideshow:

dinsdag 8 september 2015

Let it goooooo....


Nog even een check-up gehad bij de huisarts... Bloedsuikers prima in orde, 2 kilo extra gewichtverlies, bloeddruk 130/95. Iedereen tevreden! Ik kan weer even vooruit.
Met mijn oog gaat het ook goed. Na oranje is hij nu een beetje geel nog. Zie je, alles komt goed!

Gisteren heb ik, samen met mijn zus, onze moeder en Jan de buurman, uitgezwaaid op Rotterdam Airport. Er was nog even geharrewar met het slot op haar koffer. De code kwam niet overeen met wat ze dacht. Dus hij ging wel dicht, maar niet meer open. Tot Jan de buurman een code opperde, en ja, hoor...open. Pffff, opluchting!
Inmiddels zijn ze in het Bio Suites Hotel in Rethymnon gearriveerd. En ja, hoor, ook zij moesten een nacht in een kamer in de kelder doorbrengen! Is dat hun beleid ofzo als je laat aankomt?? Ik maak hier maar even een notitie van. Mochten we er ooit weer heen gaan, dan boek ik het allergoedkoopste 1 kamerappartement. Zeker als je de volgende morgen toch geupgrade wordt naar een duurder tweekamerappartement. Dat risico wil ik voortaan dus wel nemen!
Mijn moeder was ook al weer gevallen, maar heel ernstig was het niet. Een dikke voet. Nou ja, we horen nog wel hoe het verder allemaal gaat lopen. In ieder geval hebben ze toch weer voor drie dagen een auto gehuurd. :-/ Ben er niet blij mee, met die huurauto, maar ik moet dat maar loslaten. Let it gooo, let it gooo. (Frozen)
En wat ik ook moet loslaten ----> Hoe het hier in huis gaat lopen de vijf dagen die ik in Engeland ben. Ik lijk wel niet wijs om te denken dat ze zich hier niet redden zonder mij. :-) Let it goooo, let it goooo. Ik voel me veel te verantwoordelijk voor iedereen om me heen. Weet je wat: Ik trek morgen de deur dicht en laat het achter me. :-)
Maar dat is morgenochtend vroeg. Nu eerst maar eens mijn koffer inpakken. Wat moet er mee, wat moet er mee...?
Het weer wordt beter, maar daarna ook weer slechter. Overdag een graad of 19, maar 's avonds weer frisser. In het weekend regen. Ik ga maar eens een poosje voor mijn kledingkast staan.
Tot binnenkort allemaal! :-)

dinsdag 1 september 2015

Over bloeddoorlopen ogen, flatjes en tripjes...


Is het al Halloween?? Ja?? Ja?? Of loop ik voor Jan Joker rond als Dracula met mijn bloeddoorlopen oog? Er is weer eens een ader(tje) gesprongen! Ik werd er zaterdag mee wakker. Je schrikt dan wel even als je in de spiegel kijkt. Erger dan normaal in ieder geval. :-)
Het doet geen pijn gelukkig. Ik heb alleen een heel moe gevoel erin. De zumba heb ik ook maar een weekje laten schieten. Weet niet of al dat gespring kwalijk is of niet.... Het is trouwens niet de eerste keer dat ik dit heb. Volgens mijn blog (wat een handig geheugensteuntje is dat toch!) had ik in 2007 ook al zo'n oog. Ach, het gaat wel weer over. Kan wel weer even duren volgens de informatie van het internet. :-/

Intussen heeft schoonzoon Alex een leuk tweekamerflatje in Den Haag op de kop kunnen tikken. En er hoeft amper wat in te gebeuren kwa opknappen. Er moet alleen 'even' een vloer gelegd worden. Afgelopen zaterdag hebben ze de auto geleend en zijn ze verschillende winkels afgegaan op zoek naar laminaat. Uiteindelijk zijn ze geslaagd bij Ikea. Ze moesten wel even twee maal heen en weer rijden want ze durfden niet zomaar 300 kg in de auto mee te nemen. Tja, je weet niet of de as dat nog wel zou houden, hè? En al die pakken moesten natuurlijk ook nog naar boven gesleept worden. Uiteraard naar de allerbovenste verdieping! Zucht, steun...Volgend weekend gaan ze aan de slag. Daarna kan het inrichten beginnen. Wij moeten in huis nog ergens een vierpitsgasstelletje hebben liggen. Kan hij goed gebruiken.  Maar waar ligt dat ding?? Erg frustrerend als je niet weet waar je het moet zoeken tussen de rotzooi boven. Mooie taak voor Jan, de veroorzaker van alle troep!

Mijn tripje naar Engeland laat ook niet lang meer op zich wachten. Ik heb er zin in! Suzanne heeft al een aantal leuke opties gegeven. Skipton staat al gelijk de eerste dag op het programma. Bolton Abbey en Chatworth House gaan we ook bezoeken. Ik vind alles best. Voor mij is toch alles nieuw!
Maar eerst ga ik volgende week maandag mijn moeder nog uitzwaaien. Voor haar gaat het nu ook opschieten, haar vakantie naar Kreta. Ik ben zo benieuwd of ze het voor elkaar krijgt om op de wifi van het hotel te komen. We zullen zien.... ;-)
Bovenstaand is een scrap van Matala. Ja, was een mooie excursie die dag. Goeie herinneringen! :-)


dinsdag 25 augustus 2015

Indisch buffet, lekkages.....


Nou, van dat filmmiddagje is afgelopen zaterdag niets gekomen. En dat terwijl er toch echt een grote stapel DVD's lag te wachten. Maar ja, zes vrouwen bij elkaar, hè? Klets, klets, en nog eens klets.
Maar dat gaf niets, het was weer gezellig. En dat alles onder het genot van koffie/thee met een punt zelfgebakken appeltaart erbij. ( Paulien was intussen jarig geweest)
We hadden allemaal wel wat voor het buffet gemaakt. Dus op het laatste moment werd er nog gewokt en gingen diverse schalen nog de magnetron in om opgepiept te worden. Gelukkig heeft Hennie een enorme uitschuiftafel waar alle lekkernijen uitgestald konden worden.
Rendang van rundvlees, indisch gehakt, een kipschotel, een varkensschotel, rijst, bami, atjar ketimoen, indische eieren, gewokte spitskool, kroepoek, gebakken uitjes, kokos. Mjammie! En het toetje was ook niet misselijk: vanille ijs, fruitsalade, slagroom, warme chocoladesaus, tiramisu...
Ut kon niet op! Letterlijk....want we hadden weer veel te veel.
's Avonds hebben we nog een kopje koffie in de tuin gedronken. Moe en voldaan gingen we daarna weer huiswaarts.

Maandagmiddag ben ik weer behang af gaan krabben bij Patricia. Ik was druk doende om behang achter een paar buizen weg te krijgen. Het stoomapparaat kon daar niet goed bij, dus de plantenspuit kwam erbij. Intussen ging Patricia even naar haar oude huis want er zouden verhuisdozen geleverd worden. Tringggg, de bel ging. De buurvrouw van beneden stond voor de deur. Ze had getik en gehonk gehoord in de hoek bij de verwarmingsbuizen, maar haar behang werd een beetje nat! Of de verwarming misschien lek was? Oeps. Heb ik weer! Helemaal niet bij stil gestaan dat dat misschien door zou kunnen sijpelen naar benee. Ben maar niet op die plek doorgegaan. Kan het even drogen. Ik hoop dat de schade meevalt. Anders ben ik WA verzekerd, hoor, Patricia! :-/

Vanmorgen is de Zumba weer van start gegaan. Oh hemeltje, kon wel voelen dat ik 6 weken zowat geen lichaamsbeweging heb gehad. Ik heb zelfs mijn fietsbanden weer op moeten pompen. Die waren helemaal zacht door het vele staan en niet rijden. Hopelijk komt mijn conditie nu weer snel een beetje op peil. Goh, wat verlies je die toch snel als je even niet oplet!

zaterdag 22 augustus 2015

Dromen zijn bedrog...


Ik was vannacht in een grote balzaal. We waren met zijn viertjes aan het behangen. (ik zag alleen Paulien) Ieder was bezig aan zijn eigen stuk, maar niet op aparte muren. Ik werd er een beetje ongerust door. Het gaat zo niet kloppen, het gaat zo niet kloppen. Er moest nog een rare reep behang tussen ook. Waarom nou toch? We zouden zo niet uitkomen met de banen. Intussen kwamen er steeds meer mensen binnen. Allemaal voor het feest. De muziek begon. (Dj Patricia zat achter een paar draaitafels plaatjes te draaien) Ik vond het behang heel mooi. Prachtige kwaliteit met zo'n mooie glans erover! Ook de kleuren vond ik mooi. De grote patronen wat minder, maar toch vond ik het prachtig. Alleen jammer dat het zo lelijk op de muren en de ramen zat. 'Tja, dat komt omdat jullie het verkeerde behangplaksel hebben gebruikt', zei een klein kaal mannetje. ' Kijk, elke baan komt al naar beneden'. Gelukkig kwam de catering voorbij met een hapje in een glaasje. Het glaasje mocht ook opgegeten worden en dat deed ik dus ook. Het feestje verplaatste zich naar het bovendek van een boot. Oh, leuk, varen! Maar waarom mochten we nou niet naar het benedendek van die vrouw die als een cipier bij de deur stond? Ik wilde naar beneden! Goh, wat gaan we lekker snel door de kanalen heen! Oh, kijk, er fietst een fietser voor de boot uit. Ohhhh, dit is zo'n supersonische boot die ook over de weg kan! Handig, zeg!
Gaaf dat ik erin zit! .....

En toen werd ik wakker.

In het ECHTE leven heb ik de laatste dagen behang af staan krabben in de nieuwe flat van Patricia.
Poeh, hee, in de woonkamer zit er behang op de muren die je er vrij moeilijk afkrijgt. Met zo'n afwasbaar plastic laagje erover waar bijna geen water van het stoomapparaat doorheen gaat. Het behang in de gang gaat stukken makkelijker. Toen ik gister kwam was het middenstuk al afgekrabd. De boven en onderkanten nog niet. (vandaar de ongerustheid over het niet systematisch aanpakken van een klus in mijn droom)
We hebben het gehad over de piano die ze mee gaat verhuizen (muziek) en over champagne zodra ze verhuisd is. (glazen, feestje). Ook heeft ze het behang en het laminaat laten zien. :-)
Ik kan alleen het kale mannetje en de boot niet plaatsen. Nou ja, het was maar een droom. :-)

Vanmiddag/vanavond hebben we (6 vrouwen van het koor) film en indisch buffet bij Hennie thuis. Een ieder maakt het een en ander. De Telor Boemboe Bali en de Atjar Ketimoen staan al klaar. Alleen de vruchtensalade voor bij het toetje ga ik dalijk nog maken. De kroepoek ligt klaar, de gebakken uitjes ook. Ik heb er zin in en ik krijg nu al trek!


woensdag 19 augustus 2015

Creatief met gordijn....

Soms krijg ik ergens zomaar ineens genoeg van! Ook al heb ik me er nooit echt aan gestoord. Tenminste, dat denk ik dan. Of ik ben me er nooit echt van bewust geweest. Of ik ergerde me soms een beetje, maar niet genoeg om er wat aan te doen. Kortom, er moest ineens iets gebeuren en wel nu!
En dan heb ik het over mijn twee jaar geleden in de slaapkamer opgehangen nieuwe overgordijnen.
Ze waren een heel stuk te lang en ik had toen ook wel gelijk van dat luiewijvenplakbandspul gekocht om ze (ooit) korter te maken. Dat wilde ik toen niet gelijk doen want ze zouden nog kunnen krimpen als ze gewassen zouden worden. Intussen hingen ze dus al twee jaar lang over de grond te dweilen. Ik ging er wel steeds met de stofzuiger overheen, maar ideaal was het niet. Esthetisch gezien had ik geen moeite met die twee dweilen. Maar ja, dat stof steeds....
In de wasmachine ermee. Netjes gestreken, jaja. (wat een goeie huisvrouw ben ik, hè?) ;-P
En weer opgehangen. En toen was daar ineens hèt moment van grote afkeer! Ik heb de centimeter gepakt, de schaar ter hand genomen, het band erop gestreken en heb ze weer opgehangen. Netjes, zeg!
Maar wat moest ik nou weer met al die lappen stof? Zonde om weg te gooien. Kussens heb ik genoeg, dus geen overtrekjes nodig. Ben toch geen ster in naaien....
En toen kwam ik op het idee van wand decoraties maken! Ik had nog wel een stuk muur waar 'iets' opgehangen kon worden. Lang leve de Action voor inspiratie! Heb er twee van die canvasdoeken gekocht. Heb de stof eroverheen gespannen en vast gezet met punaises. Met een nietmachine had dat ongetwijfeld makkelijker geweest, maar op dat moment had ik er geen eentje. Uiteraard kwam ik gistermiddag pas, op zoek naar iets totaal anders, een spiksplinternieuwe nietmachine tegen in de gangkast..... Maar goed, punaises erin juinen met een hamer ging ook makkelijk.
Ik had toevallig nog bronze spuitverf staan en heb er bij de Action ook nog zilveren spuitverf bijgekocht. Ook kwam ik daar houten vlindertjes tegen en met de losse gekleurde vlinders die ik her en der nog in huis had liggen kwam ik al een heel eind. Wat een meur heeft die spuitverf, zeg! Dat kan niet goed voor de gezondheid zijn! Na het drogen moesten ze op het velours geplakt worden. Het enige wat ik in huis had en wat tegenwoordig nog in supermarkten te koop is, is van die 1-2-3 sekondenlijm. En sekondenlijm en ik gaat ook al niet goed samen! Ik ben waarschijnlijk veel te hardhandig. Knijp bij het openmaken al te hard in het tubetje waardoor de lijm er al uitgutst voor ik de te lijmen oppervlakken ermee in kan smeren. Zodoende is de eettafel ook al voorzien van 'er niet meer aftekrijgen' lijmresten. En ik denk heus wel: ik zou eigenlijk de boel eerst even moeten afdekken. Maar ik denk ook: nahhh, ik heb nu de tube al in mijn handen... ik zal heeeel voorzichtig zijn! Dopje eraf, guts, guts, plak, plak, knoei, knoei.... Je kent het misschien wel? En dan moet ik nog oppassen dat ik mijn vingers niet voorgoed aan elkaar plak. 

Vandaag viel het mee...Aangezien ik mezelf ken heb ik doodgewone ouderwetse Velpon gekocht. En warempel (wat een mooi woord is dat eigenlijk!).... alles netjes gelijmd, zonder gedoe!
Ik vind het best leuk geworden. Als het droog is ga ik ze ophangen. Weer even een paar spijkers in de muur jassen. Ik leg de hamer vast klaar....




dinsdag 18 augustus 2015

Moeders op de iPad....

credits hier

We waren laatst na terugkomst van onze vakantie op Kreta behoorlijk enthousiast over het Bio Suites Hotel. Dichtbij het strand, winkels, havens en binnenstad, mooie kamers, vriendelijk personeel, wifi op de kamer (!), prima eten....Wie wil dat nou niet?
Mijn moeder wilde dat ook! Dus nu hebben zij en buurman Jan geboekt voor september. Gaan zij daar ook eens kijken. Maar ja, wat heb je aan de wifi als je geen smartphone of tablet bij je hebt?
Dat wilde ze oookkk. Ze was al van plan om een iPad te gaan kopen en om in september een cursus te gaan doen om met zo'n ding om te gaan. Want oh, wat leek haar dat toch handig allemaal!
Nou ja, beetje kortdag voor hun vakantie, dus ze mag nu eerst een ouwetje van ons lenen. Om te oefenen en om te kijken of ze er überhaupt mee overweg zou kunnen.
Zondag was het zover. Ik had haar email en haar facebook al overgezet. Ze was 'in de lucht'. Alles laten zien, heel veel laten proberen. Nog een beetje onwennig zat ze op het scherm te prikken met haar nagel. Nee, mam, met je vingertop! We gingen apps afsluiten.... Daar moest ze bij swipen. Nou, dat vond ze wel wat. Ze swipet met verve. Het lijkt bij haar de Hitlergroet wel! Ze swipet een halve meter de lucht in! :-) Ook hebben we skype uitgeprobeerd. Ik in de slaapkamer, zij in de keuken. Grote hilariteit.
Inmiddels zijn we een paar daagjes verder en het gaat steeds beter met de iPad. Er verschijnen overal berichtjes (ze weet nog niet goed wat privé is en wat niet, maar dat komt nog wel), ze neemt foto's en kan ze al plaatsen. Af en toe krijg ik ook een telefoontje. Dan is ze een beetje wanhopig en weet niet meer hoe of wat. Moeilijk om dan te helpen, want ik zie niet wat ze voor zich ziet en vaak ook niet wat ze precies bedoelt... :-) Maar al met al ben ik toch wel heel trots op mijn bijna 80 jarige moeder!
Ze doet het toch maar!