Op pad met de Popeye-mobiel....

credits hier

De groene Opel is nog steeds kaduuk, dus vanmorgen moest ik wel met de rode Opel naar de markt. Nouuu, rode.... Hij ZOU best rood kunnen zijn onder die laag stof die erop ligt. Ik weet eigenlijk niet meer zo goed welke kleur ie heeft. ;-)
Er groeit namelijk een moslaagje langs alle ramen. En tesamen met de geur van schimmel die je gewaar wordt zodra je een deur opent, doet het je denken aan een auto die al in vergaande staat van ontbinding is. Zou ook best wel eens kunnen want per slot van rekening dateert ie uit het ongetwijfeld voortreffelijke bouwjaar 1993.
Een bijna echte klassieker dus! Maar het motortje draait prima en hij trekt ook lekker snel op. Maar ja, GEEN stuurbekrachtiging! En dat valt zo tegen! Je voelt je echt Popeye als je de bochten om moet. Daar heb je pure lijfkracht voor nodig! Spierballen kweken dus! Spinazie eten! Ik moet wel zeggen: hoe harder je rijdt, des te lichter stuurt ie.... Dus.... Het ZOU kunnen dat ik binnenkort meerdere bonnen op de mat heb liggen. :-) Pech! :-P
Voor mijn boodschappenkarretje was alleen nog maar plaats op de bijrijdersstoel. Achterbak en achterbank en vloeren liggen nog steeds vol met troep. *zucht*
Maar ja, ik mag niet klagen. Op dit moment is het toch wel fijn om een reserve auto te hebben. Hoe beschamend, vies, rommelig en stinkend ie ook is......:-/

ABBA filmpjes!

Ik heb het heet, dan weer koud. Mijn hoofd zit vol met ongemak, zoals mijn schoonmoeder gezegd zou hebben had ze nog geleefd. Hoofdpijn. Keelpijn. De klieren in mijn hals zijn opgezet. Maar gelukkig loopt het water inmiddels niet meer mijn neus uit. Dus deze verkoudheid is weer op zijn retour! Ach, alles gaat uiteindelijk wel weer over, nietwaar? Als je maar lang genoeg wacht. :-)

Ik heb nog twee filmpjes voor jullie om te kijken. Het zijn opnames die gemaakt zijn tijdens ons ABBA concert. Het zijn geen eigen filmpjes, maar Lenie heeft ze op Youtube gezet en daar pluk ik ze nu weer vanaf.



Altijd leuk om even te kijken, toch?



Vanavond gaat Mariska samen met nog 10 anderen naar de bioscoop. Alice in Wonderland in 3D. En aangezien ze al vroeg in het stadshart moet zijn eet ze vanavond niet mee. Wat een pech! (voor haar!) Want dat betekent dat Jan en ik vanavond weer een lekkere ovenschotel kunnen eten. Prei/kerrie/gehakt/ui/aardappel. Heerlijk. Gek toch, dat Mariska daar niet van houdt! Maar dat is iets psychisch, hoor. Als alle ingrediënten apart naast elkaar op haar bord liggen, dan eet ze het wel. Maar komt het uit een ovenschaal dan lust ze het niet.... Typisch, toch?? :-)

Knipperdeknip.....

credits hier

Zo hee. Het was geen straf om vandaag buiten te zijn! Hebben jullie ook zo genoten van het zonnetje en de strak blauwe lucht? Ik wel.
Vanmorgen ben ik de stad ingeweest. De HEMA had stapelkorting, dus ik heb gelijk een paar pakken printpapier ingeslagen. Ik ben daar altijd zo snel doorheen. Maar de combinatie van onze printer samen met het HEMA papier is goed. Tot nog toe het beste van wat ik allemaal uitgeprobeerd heb. En de printer doet het nog steeds! (Even afkloppen.) Hij doet het al langer dan onze vorige het heeft volgehouden. Ik denk toch dat het ligt aan het feit dat we deze keer alleen de originele Canon inkt gebruiken...
Vanmiddag ben ik als Edward Scissorhands tekeer gegaan in de tuin. Knip, knip, knip! Alle Hortensia's zijn onthoofd,tjak tjak, de klimop is gekortwiekt, knip, knip, de Fuchsia is teruggesnoeid, snoei snoei, en de Hibiscussen zijn weer in model....
T'is dat de groene bak nu weer vol zit, anders had ik nog even doorgegaan.
Normaal rond deze tijd heeft de bloemenwinkel bij ons in de wijk van die grote bakken met viooltjes te koop. Maar nu nog niets van dat al. Je kunt echt merken dat de lente een beetje achter loopt. Ja, bij de tuincentra hebben ze ze wel natuurlijk, maar daar betaal je je blauw. Ik moet gewoon nog een beetje geduld hebben....
En dat heb ik eigenlijk niet!

Met de vlam in de pijp!

credits hier

Ik stond gisteren met m'n auto bij het stoplicht hoor ik ineens PLOK! Ik schrok me een hoed. Ik dacht dat er iemand tegen me aanreed. Maar de auto achter me stond netjes een halve meter achter me. Nou ja, wat dat nou geweest is....
Maar ik reed verder en bij elke drempel hoorde ik weer PLOK. Wat IS dat nou toch??? Ik vermoedde dat er in de achterbak iets aan het verschuiven was. Er ligt een oude buggy in waar Mariska nog in heeft gezeten als kind. Die doet dienst als boodschappenwagentje. Heel handig om alle tassen met boodschappen het huis in te rijden! Dat ding heeft zijn geld dus wel opgebracht, dacht ik zo. Misschien was dat ding gaan schuiven....
Maar goed, verder niet meer aan dat rare geluid gedacht.
Maar later op de terugweg bij de eerste de beste drempel, weer PLOK!! En ineens hoorde ik ook nog eens een knorrend geluid als ik optrok in zijn één. Oh hemel! Mijn uitlaat dus!! En dan rij je niet lekker meer, hoor, als je elk moment verwacht dat ie eronder uit valt of dat je hem minstens meesleept een spoor van vonken achter je aan trekkend! En dan valt het pas op hoeveel van die !$^&^$# drempels Zoetermeer rijk is! Met klotsende oksels ben ik toch nog thuis gekomen gelukkig. Maar ermee rijden doe ik nu niet meer. Voor geen goud. Fijn, hoor, om auto's te hebben uit de vorige eeuw....:-/ Hij valt gewoon uit elkaar waar je bij staat! :-)

Had ik al verteld dat het met mijn zebravinkje weer helemaal goed gekomen is? Ben ik zo blij mee! Ze is echt een dag of 6 ziek geweest. Ze heeft hele dagen als een opgeblazen bolletje op een stokje doorgebracht. Haar echtgenoot is wel lief voor haar geweest. Ze maken meestal best wel veel 'ruzie' maar de afgelopen week zat hij heel rustigjes naast haar en viel haar niet lastig. Hij zette nog net geen kopje thee voor haar, zeg maar. Maar gelukkig, ze is weer opgeknapt en het is weer rumoerig in de kooi. En zo hoort het ook!

Thank you for the music!

Om een uur moesten we er uiterlijk zijn, in het CKC hier in Zoetermeer. Ons ABBA optreden stond gepland van 13.15 tot 13.45. Het merendeel van de koorleden was er al eerder. Vooral degenen die zich nog moesten omkleden in glittertops en glimbroeken.
En daar stonden we dan, hutje mutje, met z'n allen in een smal kleedkamertje. Voor de vorm hebben we nog wel wat stemoefeningen gedaan, maar dat ging nou niet echt geconcentreerd. :-) Daarna was het wachten. En wachten. En nog eens wachten. Het programma bleek uitgelopen te zijn. Eindelijk waren we aan de beurt. Het was in de theaterzaal en die zat vol. Er was een groot podium en het publiek zat op een oplopende tribune. Ze hadden dus allemaal een goed zicht op onze uitdossingen.
En ik weet niet of dat in eerste instantie een beetje intimiderend was om zo in de kijkerd te staan, maar de eerste twee nummers gingen nou niet echt zoals ze horen te gaan. 'Waterloo' en 'Dancing Queen'. Nummers die we normaal prima uit ons hoofd kunnen zingen. Maar deze keer maakten we er een rommeltje van. Tenminste dat vond ik. Ik schoot in de lach en ik kon niet meer ophouden. De slappe lach! Oei. Vanaf het derde nummer ging het weer prima. We kwamen er eindelijk goed in.' Lay all your love on me' en 'Super Trouper' zijn alletwee leuke nummers om te zingen. Intussen werd er achter onze hoofden een slideshow getoond op een groot scherm. Daarop, nog groter dan levensgroot, foto's van alle koorleden tijdens de repetitites en oude foto's van de zeventiger jaren. We hebben af en toe wel even omgekeken want we hadden de slideshow zelf nog niet gezien.
'I know him so well' uit de musical Chess, met de muziek gechreven door Benny en Bjorn, is ook zo'n mooi ingetogen nummer. En 'Money, money, money' is juist weer zo'n lekkere meezinger!
Halverwege ons optreden gingen er een paar mensen weg. Oh jee! Toch niet omdat ze het zo'n vreselijk optreden vonden, hè?? Nee, dat kan haast niet. Zo erg was het niet! Ik neem maar aan dat ze ergens anders nog een afspraak hadden staan. Ja, dat zal het de reden zijn! ;-)
We gingen verder met 'The winner takes it all', toch wel een beetje triest nummertje eigenlijk en 'Does your mother know', een echte disco stamper!
En eindigen deden we uiteraard met 'Thank you for the music'!
Achteraf kregen we genoeg complimenten. Ook de slideshow was in goede aarde gevallen. Dus wie weet. Misschien komt er ooit nog een nieuw ABBA optreden!

Trouwens...de foto's zijn gemaakt door mijn moeder. Zij was er natuurlijk ook weer als echte fan van Enjoy! Bedankt mam!

Let the sunshine in!

credits hier

De zon schijnt al een paar dagen en zowel Kiwi als ik hebben ons al in haar, toch al, warme stralen ondergedompeld! Achter het glas weliswaar, maar toch... Heerlijk!
Ik zit dan op de bank een boek te lezen,(Jane Harris/ de Observaties)( leest lekker, was zo uit!) en Kiwi zorgt dat ze elk straaltje absorbeert. Ze moet zich daarvoor wel van de ene stoel naar de andere hijsen, maar dat heeft ze er wel voor over. We komen weer helemaal bij, zij en ik! Nog even en we kunnen de tuin weer in!
De kleding voor het Abba-gedoe heb ik inmiddels ook bijelkaar gescharreld. Ik bleek nog een jasje te hebben met een gouden gloed. Ooit eens gekocht om over een sjieke jurk te dragen, maar bleek totaal vergeten ergens in een kast te hangen met het prijskaartje er nog aan. Komt nu mooi van pas! Uit een koffer heb ik nog een spijkerbroek opgediept met wijde pijpen. En ik pas hem nog ook! Ik moet alleen nog op zoek naar accessoires. Kettingen of een leuke sjaal ofzo. Morgen maar eens buurten bij mijn moeder! Zij bewaart dat soort dingen altijd. Dan zaterdag mijn haar nog naar buiten föhnen, mijn ogen à la seventies opmaken en klaar!
Vanmorgen op het koor de laatste puntjes op de i gezet. We zijn in groepjes ingedeeld, in het kader van het oog wil ook weer wat. Voor elk belangrijk optreden wordt daar een poging toe gedaan, maar het lijkt wel of we niet in groepjes KUNNEN staan. Na een half nummer is er van de leuke groepopstelling al niks meer te merken. Groepjes worden kluitjes, kluitjes worden rommeltjes, ik weet niet hoe dat komt....:-) Laat ik nu toevallig in mijn groepje als enige sopraan tussen allemaal mezzo's staan! Vind ik niet erg, hoor. Ik laat me niet snel afleiden. Ik denk dat de anderen in het groepje er meer moeite mee zullen hebben. :-)

Vanaf morgen rimpelvrij???

credits hier

Het moest er eens van komen: antirimpelcreme! Dankzij een actie van de Kruidvat heb ik mijn eerste van ongetwijfeld vele toekomstige potten aangeschafd. Als je een eigen potje crème inleverde dan kreeg je Olaz Total Effects voor de helft van de prijs. En de belofte was: Het vermindert zichtbaar rimpels en lijntjes, maakt oneffenheden en poriën minder zichtbaar, hydrateert, egaliseert, verheldert en houdt vocht vast. Daar had ik wel oren naar. Nou heb ik altijd al een grondige hekel aan cremetjes, smeerseltjes en/of bodylotion gehad. Ik heb er niks mee. Ik hou niet van dat geplak. Ik heb het idee dat mijn huid er juist droger van wordt. Dat merkte ik sowieso al als ik een tijdje een handcrème had gebruikt. De vellen hingen er daarna bij, terwijl ik als ik het spulletje NIET gebruik nergens last van heb. De la ligt dan ook vol met oude potten, tubes en proefmonstertjes. Ik gebruik het één keer en daarna niet meer.
Maar goed, kijkend in de spiegel, het licht van buiten vallend op mijn gezicht, bracht me toch wel aan het denken. De rimpeltjes rond mijn ogen zijn inmiddels groeven geworden.
En in mijn fantasie zijn ze zo diep dat ik elk moment sneeuw op de toppen kan zien liggen… Hier moet dus wat aan gedaan worden. Botox en andere rotzooi wil ik niet. Ik wil wel gracefully oud worden. Op een natuurlijke manier. Maar alleen niet zo snellllllll. :-) Dus ik heb nu mijn hoop gevestigd op mijn nieuwe potje. Die moet alles recht strijken wat nu krom is. Misschien bevalt het me wel. Misschien ook niet. We zien wel weer.
Ik ga nu eten koken. Ik smeer hem dus! Groetjessss