Een middagje zingen...

credits hier

De middag heb ik doorgebracht in het verzorgingshuis 'De Prinsenhof' in Leidschendam. We hadden daar een optreden met het koor. We hebben ons best gedaan, maar hebben hier en daar wel een steekje laten vallen. Oeps. En dat gold voornamelijk voor de tweede helft na de pauze. Af en toe een verkeerde inzet of zelfs eventjes helemaal geen inzet. :-) Ook 'mijn opa' ging weer helemaal niet goed. Als het aan mij ligt gaat dat nummer eruit. Wat een onding! :-)
We zongen ook een medley van Disney musicals, deze keer compleet met bijpassende attributen en armbewegingen. Op zich ging dat wel goed, geloof ik. Het zal er misschien nog wel wat onwennig uit hebben gezien, dat zou kunnen...
Dit was het laatste optreden van dit seizoen. In september hebben we weer een optreden op de Uitmarkt hier in Zoetermeer. Komt allen kijken! En luisteren natuurlijk!

En terwijl ik vanmiddag stond te zingen zat Mariska gebogen over haar scheikunde examen. Volgens de berichten ging dat goed. Het was alleen te lang, ze kreeg het net niet af. Dus ze heeft weer een klacht ingediend bij Laks. Net als gisteren over haar wiskunde-B examen. Ook te lang! Tja. Ut zijn wel spannende tijden, hoor!

De knul op bovenstaande scrap is Kodi, een amerikaans chatvriendje van Mariska. Hij knipt zijn haar zelf. In ieder geval de voorkant! Niet gek als je dat kunt! Toch?

Even een lijk wegwerken.....

credits hier

Ik heb het eerste lijk alweer uit de tuin kunnen halen. Kiwi is weer op vogeljacht geweest. Zo'n klein poesje, maar zo'n moordwijf! Er zit een eksternest in de dakgoot en de kleintjes 'vliegen' sinds vandaag uit. Volgens mij laten ze zich gewoon naar beneden vallen en zitten dan verscholen in de borders te wachten tot ze ECHT sterk genoeg zijn om te kunnen vliegen. Vader en moeder krijsen hun longen uit hun lijf als ze maar iets of iemand in de tuin zien en maken duikvluchten rond je oren. Ik word er helemaal zenuwachtig van. Ik probeer Kiwi wel binnen te houden, maar ze glipt steeds langs me heen. Haar ware natuur komt naar boven. Volgens mij stamt ze rechtstreeks van een tijger af. Ze is voor niks of niemand bang. Net zat ze nog hoog in de Magnolia te loeren naar de eksters. Kon ik haar weer naar beneden lokken met voer...
Was ze maar net als gezapige Cloris. Die is juist bang voor alles. Als ie maar iets hoort dan wil hij al naar binnen. Daar heb je geen omkijken naar. En daar hoef je ook nooit lijken voor weg te werken. :-/

Ik heb nog wel in de gauwigheid, schichtig om me heen kijkend of ik niet aangevallen zou worden door woedende vogels, een bosje lelietjes van dalen kunnen plukken. Ze staan nu in een vaasje. Die ruiken zo lekker. De geur doet me altijd denken aan mijn oma van vaders kant. Zij rook altijd naar lelietjes. Ze had vroeger zo'n doosje met parfumcrème en als ik dan kwam dan mocht ik dat altijd achter mijn oren smeren zodat ik net als zij rook. Fijne herinneringen! :-)

Pingelen op de gitaren....

Dat gebeurt niet vaak: neef en nicht die samen iets doen! Maar gisteren dus wel. Thierry en Mariska hebben beiden geoefend met gitaarspelen. Mariska heeft jaren geleden eens een elektrische gitaar gekocht. Ze heeft er een beetje op gepingeld, hier en daar een lesje op het internet gevolgd, maar verder niks. Tja, haar lange nagels zaten ook steeds zo in de weg! Ze is toen maar overgestapt op keybord spelen.
Sinds Thierry op zichzelf woont, heeft hij zich aan laten steken door zijn gitaarspelende buurman. Een akoestische gitaar was daarna al snel gekocht. ( mooie klank zit er in trouwens) En ook hij is druk bezig met het aanleren van alle grepen. Gisteren hebben ze bij oma thuis samen zitten spelen. Heel handig met YouTube binnen handbereik. Daar kan je blijkbaar ook allerlei lesjes op vinden.
Geen idee of ze dit vaker gaan doen, maar ze hebben het wel leuk gehad, hoorde ik. Mocht het een eenmalig iets geweest zijn, dan heb ik in ieder geval de foto's nog! :-)
Morgen heeft Maris weer examen. Wiskunde B. Daar ziet ze niet tegen op. Het laatste half jaar hebben ze op school niks anders gedaan dan oude examenopgaves maken. En dat lukt haar wel. Ze verwacht wel weer een voldoende. Laten we ut hopen! Het blijft spannend. Vind ik wel. :-/

Zon, strand, zee!

credits: paper...Shabbymissjenny/elements and tube...Cajoline




Gisteren stuurde Roxanne een paar foto's door van Josephientje op het strand. Ik denk dat ze op het Noord-AA genomen zijn, zo te zien. Heerlijk toch om in het zonnetje een beetje zand te scheppen en lekker te spelen! Ik weet nog hoe Mariska op die leeftijd was. Het duurde vrij lang voor zij met haar voeten in het zand wilde. Met haar handen was geen probleem, maar die voetjes. Op zich was het wel handig, want op die manier had ik geen omkijken naar haar. Ze bleef rustig een paar uur op haar handdoekje zitten spelen. Goh, wat heb ik het vroeger toch makkelijk gehad met haar. Ze is eigenlijk nooit moeilijk geweest. En de puberteit zal inmiddels ook wel zo'n beetje achter de rug zijn, dus daar verwacht ik ook geen problemen meer van. Maar zeg nooit nooit! :-)
In ieder geval schreeuwden de strandfoto's van Josephientje om gescrapt te worden, dus dat heb ik vanmorgen zitten doen. Ik vind hem wel leuk geworden. Toch?

Het witte goud....

Asperges...ze zijn er weer! Nou zijn ze er natuurlijk elk jaar wel maar ikzelf had nog nooit VERSE asperges verorberd, laat staan ze zelf gekocht en klaar gemaakt. De enige asperges die ik ooit heb gegeten waren die slungelige natslijmerige slierten uit blik die je vroeger (misschien hedentendage nog steeds?)op je bord vond bij vreetschuur 'van der Valk'. Als bijgerechtje, net zoals de appelmoes met kers.
Maar iedereen roept tegenwoordig dat verse zo lekker zijn, dus ik dacht: laat ik het er eens op wagen! Ik had al gelezen dat je ze beslist goed moest schillen. En voordat je dat deed moesten ze ook nog een half uurtje in het water liggen. Tenminste, het stond me bij dat ik dat ooit gelezen had...het waarom weet ik niet. Dus ik heb ze maar even laten zwemmen. Na hun badje heb ik met uiterste precisie hun buitenste velletje eraf gesloopt. Daarna in de pan met water, zout, suiker en boter.
Even laten koken. Niet te lang, want ze moesten ook nog in hun eigen sop nagaren.
Met wat kookwater heb ik een zakje aspergesaus aangelengd. Nog wat extra peper, wat extra peterselie en wat gesnipperde ham erdoor gedaan. Gebakken aardappeltjes en wat kippenpootjes erbij. En voila, wederom een heerlijke maaltijd op tafel gezet.
En LEKKER dat we het vonden!! We zijn helemaal om! Dat gaan we zeker nog vaker eten!

Georgia on my mind...

Vanmorgen heb ik mijn engels weer eens kunnen oefenen! Aart en Renee hebben met het vliegtuig vanuit Georgia/ Amerika de aswolk kunnen omzeilen en zijn nu bezig met een welverdiende vakantie. Ze zijn eerst op bezoek geweest bij vrienden in Zweden en nu 'doen' ze Nederland. T'is alweer een jaar of drie geleden dat ik ze zag, dus ik vond het erg leuk dat ze ook bij mij langs kwamen! Aart voelt zich een beetje ontheemd. Hij woont al 8 jaar in Amerika en begint zich nu voor het eerst een toerist in Holland te voelen. Oh oh, als ie maar niet gaat 'veramerikaniseren'! In ieder geval doet ie zich de laatste dagen te goed aan onze lekkernijen: bruine boterhammen, oude kaas, rosbief, haring, frikandellen....Die dingen mist hij wel in Amerika. Terwijl Renee juist weer onze zaanse mayonaise helemaal lekker vindt.
Ik denk dat ze nog wel flink boodschappen gaan doen voor ze volgende week weer naar huis vliegen...Eerst staan er nog een aantal familiebezoeken op de planning.
Anderhalve week in Nederland is ook maar zo kort! Ik hoor naderhand wel van Aart wat ze nog hebben gedaan in een van onze regelmatige chatsessies. Kan ik gelijk de foto's bekijken die ze gemaakt hebben....:-)
Aart en Renee: Bedankt voor jullie bezoek, t'was leuk, en ik wens jullie nog een prettige week toe!

De kop is eraf!

credits:
kit: sunny spring by bellisae designs
wings...SOE

De eerste examendag zit erop voor Maris. En het was ook gelijk de zwaarste dag. Nederlands vindt ze niet leuk vanwege de maatschappelijke teksten die ze tijdens examens gebruiken. Het waren twee teksten. Eentje met vragen en eentje die ze moest samenvatten. Dat ging voor haar gevoel wel goed. 's Middags heeft ze zitten ploeteren op het door haar waarlijk gehate biologie. Maar toch, ook daar heeft ze het gevoel wel iets van gebakken te hebben. Ze hoopt in ieder geval op een voldoende. Het examen achteraf nakijken wil en doet ze niet. Ze wil niet weten wat ze goed of fout heeft gedaan. De antwoorden vergelijken met een van haar medescholieren wil ze ook niet. Ze heeft het gemaakt en daarmee uit! Tegen de rest van de examenvakken ziet ze niet op. Gelukkig maar. Ze heeft nu een aantal dagen lekker vrij. Vrijdag is het de beurt aan natuurkunde. Geen probleem volgens haar. Nou, dat moeten we dan maar aannemen. :-)
Het afgelopen weekend heb ik wel rondgelopen met hoofdpijn. Het zal wel weer spanningshoofdpijn zijn geweest. Ik vraag me af wie er meer last had van zenuwen. Zij of ik! Maar ik heb nu geen last meer sinds dat biologie achter de rug is. Ik weet inmiddels wel dat er dwarsgestreepte spieren bestaan! En ik weet ook alles over hemoglobine! Ze heeft me er zaterdagmiddag alles over verteld tijdens het boodschappen doen bij AH. :-) Maar onthouden kan ik dat toch nooit...
Zij waarschijnlijk ook niet.