Over zingen, Koningsdag en scharnieren....

credits hier 

Jeetje, wat gaat de tijd toch snel. En als je dan je blog niet netjes bijhoudt dan heb je eigenlijk op een gegeven moment TE veel te vertellen om dat in ene keer te doen. Dan zou het maar chaotisch worden en loopt het zooitje niet meer chronologisch. En dat moeten we niet hebben!

Dus vandaag maar even over een paar dingetjes. 

Zondag hadden we met Enjoy een optreden in 'die Buytenweye' in Delft. We hadden daar nog nooit gezongen. Het bleek een behoorlijk groot verzorgingshuis te zijn, midden in een multiculti wijk.

Ze hadden een ruim podium, (vaak sta je hutje mutje), het was er prima van temperatuur (vaak bloedjeheet), en de verzorging voor onze dorstige kelen was uitstekend! Zoveel keus hadden we nog nooit gehad! En er werd ook nog eens een paar keer gevraagd of we wel genoeg hadden... De pauze brachtten we door in een  creabeazaaltje. Tjonge, alles was voorradig: wanden vol wol, wanden met lint, knopen, borduurgaren, schildersspul. Geweldig! Ik denk dat ik me maar vast in ga schrijven daar! We hebben er prettig gezongen. De mensen waren enthousiast. Ze verlangden zelfs nog een toegift. Leuk! Ik hoop dat we er vaker mogen zingen.

Koningsdag is ook weer voorbij. De oranje tompoucen zijn weer door ons maag-darmkanaal gegaan.. Ik vond de uitzending op tv hier en daar een tikkie langdradig. Maar ach, die prinsesjes met hun 'Elsa uit Frozen' haar...zo schattig! Mijn achternichtjes hebben ook van alles uit die film. En wat droeg Maxima een mooie frambooskleurige outfit, zeg! Prachtige kleur!

Dat koningsdagconcert dat 's avonds op tv kwam vond ik 3x niks. Ik had het als achtergrondje aan tijdens het scrappen, maar ik werd er bloednerveus van. Mij een beetje TE experimentele muziek......

Vandaag zijn Mariska en ik vanaf 10.30 bezig geweest met het in elkaar schroeven en timmeren van een paar nieuwe badkamermeubelen. Ging aan het begin hartstikke goed. Mariska heeft engelengeduld, ik wat minder. Ok, ik had de scharnieren op de verkeerde plek geschroefd, zodat de deurtjes de verkeerde kant opengingen, (mea culpa). Dat was zo opgelost. :-) Maar toen we een van de laatste deurtjes erin wilden hangen kwamen we in de problemen. Het lukte maar niet en het lukte maar niet. Grrrrr. Wat bleek nou: één van de scharnieren bleek van een andere soort dan de rest! Tja. Dan ging het natuurlijk nooit passen! Morgen maar eens even terug naar de winkel om mijn gram èn hopelijk een andere scharnier te halen.....

En als je de hele dag zoveel schroeven en spijkertjes door je handen laat gaan, doet dat je ineens aan het volgende liedje denken.... Kennen jullie um nog?

April, kikker in je bil.....(zei mijn oma altijd)

Had mijn oma nog geleefd (zie bovenstaande scrap) dan had de burgemeester bij haar op de stoep gestaan met een bosje blommen. Precies vandaag zou ze namelijk 100 jaar geworden zijn. Maar ja, helaas is ze in 1988 al overleden. Maris heeft haar dus niet eens gekend, bedenk ik me nu.

Mariska heeft vandaag het eerste vrijgezellenfeestje van haar leven. Haar vriendin Cindy stapt volgende maand in het huwelijksbootje en dat gaat vandaag in Utrecht gevierd worden. Ik heb al het een en ander gehoord wat er gaat gebeuren, hihi. De arme Cindy is verteld dat ze tussen 5.00 en 13.00 uur klaar moet staan. Terwijl de groep pas om 11 uur bij elkaar komt. Zij is dus al ERG vroeg wakker en op! Vanmiddag wordt er een workshop 'naaktmodel schilderen' gedaan. Ik neem zo maar aan dat er een appetijtelijk exemplaar van het andere geslacht zal staan. (ben benieuwd naar het resultaat!).

Er wordt door Utrecht gebanjerd, er wordt geborreld. Er wordt italiaans gegeten en ze dwalen ook nog af naar een karaokebar. En nu maar hopen dat ze af en toe even een fotootje doorstuurt... :-)

In mijn tijd hadden we nog niet echt vrijgezellenfeestjes. Zelf ben ik voor mijn trouwen heel braaf met mijn moeder en zus naar de chinees geweest. Dat was mijn uitje. Het enige vrijgezellenfeestje dat ik echt heb meegemaakt was dat van Els in 1996. En ook dat was best braaf. Ergens aan de haven in Rotterdam, terrasje, wat eten in een café en daarna ook naar een karaokebar. Weet je nog, Els? ;-) Wat waren we allemaal nog jeugdig. Jeetje, dat is ook alweer 19 jaar geleden! Man, man, wat kraakt het leven voort.....

Zelden zoiets gezien...

'Zelden zoiets gezien' is de nieuwe show van Bert Visscher waar we gisteren naartoe zijn geweest. 

Inderdaad: zelden zo'n druk mannetje gezien. Het is al vermoeiend om naar hem te kijken en om hem rond te zien springen op het podium. Laat staan om naar hem te luisteren. De grappen rolden als een lawine uit zijn mond. Wat een druktemaker. Maar wel een hilarische! We hebben ons (Alex en Mariska waren er ook bij) weer flink vermaakt. Altijd leuk zo'n avondje.

Volgende maand nog één voorstelling en dan zit het theaterseizoen er al weer op. Ik weet niet hoe het volgende seizoen gaat verlopen. Ik las dat ze het weer anders gaan aanpakken: je zult nu 'StadstheaterVrienden' moeten worden (á 30 euro extra per seizoen en zelfs 50 euro met partner!..kassa!) wil je vroeg kaartjes willen bestellen en de beste plaatsen hebben. Mwahh, ik zie dit echt als een verkapte prijsverhoging. Ik wil daar niet aan mee doen, dus ik kijk eerst het volgend seizoen nog even de kat uit de boom. Kan ik dan alleen nog maar baggerplekken bemachtigen, dan hou ik het voor gezien. Maar misschien valt het mee. We zullen zien, we zullen zien.

Over 'zelden zoiets gezien' te hebben.... nog zoiets. Ik had bij de Action twee solar hanglampjes voor in de tuin gekocht. Kostten een drol. Leuke ouderwetse (ik ben nou eenmaal niet strak en hip) lantaarntjes voor aan de muur. En inderdaad, Jan heeft ze al opgehangen en ze staan leuk. Branden zodra de schemer losbarst mooi in wit. Helemaal goed.

Kom ik bij de Wibra hetzelfde lantaarnmodel tegen, maar dan hangend aan een haak voor in de grond. Kostte ook maar een schijntje. Alle 7 heb ik ze in elkaar gezet en uitgezet in de tuin. Staat leuk! Tot het begon te schemeren....Vol verwachting klopte mijn hartje. De eerste ging aan: blauw licht! Huh?? De tweede ging aan: groen licht! Pardon?? Rood licht! Geel licht! Geen wit licht te bekennen! Krijg nou de tandjes! En het erge is: ze veranderen elke paar sekonden ook nog eens van kleur! Hahahaha, ik heb een kermistuin! Een kitscherige tokkie tuin! Nee, ik zeg het verkeerd: een FEESTELIJKE tuin! :-)

Stiekem vind ik het nog leuk ook...... ;-)

de paaslunch...

Eerste paasdag...prachtig weer! Zonnetje! Maar oh, wat waren mijn ramen vies. En tweede paasdag zou bij ons de traditionele paaslunch zijn, dus.... ook nog maar even met een emmertje sop de tuin in om de ramen te lappen. Achteraf helemaal voor Jan Doedel want tweede paasdag was het grijs en frisjes. Zo jammer!
De paaslunch was weer gezellig. De door Jan strategisch in de tuin verstopte eitjes werden weer gevonden. Victories werden weer gevierd. :-)
Mariska en Alex hebben dit jaar voor het eerst een Key Lime Pie gemaakt. Was erg lekker! Lekker fris met al die limoenen. Verder stond de tafel weer vol met lekkernijen. En weer veel te veel...
Gisteren hebben we dus maar een restjesdag gehouden. Het kan maar op zijn, toch?
Onderstaand nog een filmpje met wat foto's. Geen idee wat er met de camera is...ik krijg er bijna geen mooie foto's meer uit. :-/

Afscheid en kijkavond...

credits hier

Nooit leuk, een begrafenis.....maar helaas hoort het bij het leven. Afgelopen donderdag hebben we afscheid genomen van de moeder van twee vriendinnen van me, Thea en Els, die ik al sinds mijn 15e ken. Hun moeder was zo'n aardig mens, rustig en bescheiden. Ze had een vrij zachte stem. Ik had altijd een beetje moeite om haar te verstaan. :-)
De kerkdienst voorafgaand aan de begrafenis werd gehouden in een zaal in verzorgingshuis Tabitha waar ze al sinds 2011 verbleef. Een mooie dienst was het. Ik heb menig traantje weg moeten pinken. Gaf niks, ik had toch een snotlap bij me vanwege mijn verkoudheid! Na de dienst werd er beneden een soort van menselijke erehaag gevormd om haar uitgeleide te doen. Vond ik mooi.
Daarna was de bijzetting in het familiegraf op Oud Eik en Duinen. Na afloop daarvan, tijdens de koffie met suikerbrood (ze kwam uit Friesland!), kwamen we nog een paar kennissen tegen van bijna 20 jaar geleden. Leuk! Weer even bijgepraat....

Gisteravond was het 'kijkavond' op de dansschool. Iedereen mocht publiek meenemen om eens te laten zien wat je zoal allemaal leert tijdens de les en hoe zo'n les überhaupt in elkaar steekt. Hennie, Marianne, Patricia, Mariska en Alex waren van de partij. (leuk dat jullie er waren!) Ook Rob en Pauline, die klaar waren met hun (veel verder gevorderde) dansles in de andere zaal, hebben nog even ons gestuntel kunnen aanschouwen. Hier en daar ging het niet helemaal jofeltjes nog. Zeker niet bij onze 'hielturn, stap, HOP, stap HOP, stap, sluit, opzij, HOP, lockstep, lockstep, achter, zij, sluit gedeelte in de Quickstep. :-) Het voelt nog steeds een beetje onwennig om als paashaasjes HOPsend over de dansvloer te gaan! Komt goed, komt goed.... ooit......

Over Lente-concerten en snotneusjes....

Zo zo, wat een stormachtige lentedag! Het lijkt wel herfst! Ik had vanmorgen eigenlijk naar de Zumba gemoeten, maar mijn hoofd werkt niet mee. Eindelijk heeft het verkoudheidvirus me gevonden. Het water drupt mijn neus uit en m'n ogen trekken mijn, met hoofdpijn geteisterde, kop uit. Ach, het zat er al aan te komen... dat voelde ik al. En gelukkig pas sinds gisteren.

Afgelopen weekend was behoorlijk muzikaal. Zaterdagavond ben ik met Carolien en Ine naar het lenteconcert van Inspirited geweest, in 'Op den Hodenpijl' in Schipluiden. Een schattig, mooi beschilderd, kerkje met leuke ramen. Aangezien er beperkt parkeren is stonden er parkeerwachters aanwijzingen te geven. Maar ja, achteruit inparkeren kan ik alleen vanaf één bepaalde kant. En toevallig ging dat deze keer niet in ene keer. Ik zag de goede man alweer fronsen: daar heb je weer zo'n vrouwtje achter het stuur... Hij vond dat hij me aanwijzingen moest geven. Tsss. Grote hilariteit in de auto natuurlijk. 

Het concert zelf was geweldig goed! Wat een koorklank. Zo mooi! De choreografie zag er ook gelikt uit, want het oog wil ook wat. Mijn favoriete nummers waren toch wel: 'In This Heart' van Sinéad O'Connor, ' And So It Goes' van Billy Joel, 'Drink With Me en Empty Chairs' uit Les Misérables en nog wat oude spirituals die ze weer eens van stal gehaald hebben. We hebben echt genoten!

Zondagavond waren we zelf aan de beurt met 'Enjoy' om een concert neer te zetten. De nummers uit de West Side Story workshop moesten na een week of zeven instuderen natuurlijk ten gehore gebracht worden. Aangevuld met nummers uit ons gewone repertoire. En ook dat ging eigenlijk boven verwachting goed. Ook ons publiek was er goed over te spreken. Nu luisteren de meesten toch niet echt met een kritisch oor, dus dat scheelt. ;-)  Ook weer gebeurd! 

We kunnen ons weer op andere dingen gaan concentreren. Zoals op Pasen. Tijd om lekkere hapjes te gaan bedenken, boodschappen te halen, taken te verdelen. Tegen die tijd zal mijn verkoudheid (nee, onze verkoudheid: Mariska is ook gevloerd) ook wel weer op z'n retour zijn! Snif, snuif, Hattttjiess.

Over bacillen, blommen en achternichtjes...

credits hier

Ik hoop dat het goed gaat...ik voel me al een paar dagen heel moe. Ook al slaap ik 's nachts als een roos, toch zit ik overdag te gapen en te gapen. Hoofdpijn komt, maar gaat ook weer. Hier en daar komen er wat niesjes naar de oppervlakte, maar mijn holtes blijven open. Ik voel me 'vreemd'.
Mijn moeder is al een paar dagen ziek. Griep. Vanmorgen maar eens bij haar gaan kijken hoe ze erbij zit/ligt/hangt. Het ging al weer wat beter. Ik vertrouw dat niet zo. Ik zie dan weer het scenario van 2012 voor me, waarbij ze met een longontsteking  doodziek in het ziekenhuis terecht kwam. Ik heb haar maar op het hart gedrukt om de komende tijd geen knip op de deur te doen.... Mocht het ineens slecht gaan, moet ik wel naar binnen kunnen! Maar ja, zal ze luisteren?
Omdat ik toch in de buurt was ben ik gelijk maar even doorgereden naar 'de Driesprong' om viooltjes te halen. Eigenlijk wilde ik de kleur hebben die ik de laatste jaren steeds had: paars met lila. Laten ze die nou net (nog) niet hebben.... Dan maar een zooi andere violen gekocht. En nog een mooie Dahlia 'Edge of Joy'. Nu maar wachten op een beetje beter weer om ze in potten te doen.
Vanmiddag ben ik naar mijn zus gefietst. En ook daar vlogen de verkoudheidsbacillen in het rond!
Woensdagmiddag past mijn zus altijd op mijn achternichtjes. Joséphine (zie bovenstaande scrap) was deze keer naar een verjaardagsfeestje, maar Géneviève was luid en duidelijk aanwezig! Haha, wat een portretje is dat toch...Laat mevrouw maar schuiven. Er werd een bordspel tevoorschijn gehaald: Knibbel, Knabbel, Knuisje. Wat een leuk spel! Maar waar was de dobbelsteen?? Nergens. Gelukkig bestaat er een online dobbelsteen. (Weer handig, mijn telefoontje) De bedoeling is om 4 verschillende snoepjes vanaf het huisje te verzamelen. Heel spannend, want soms komt ineens de heks naar buiten. Whhhaahhhaaaa. Grote hilariteit natuurlijk! Géneviève zou wel even uitleggen hoe het moest. De spelregels werden ter plekke verzonnen en zo het haar uitkwam in eigen voordeel uitgevoerd. Wat een heerlijk gluupje! :-) Ze was er van overtuigd dat haar spelregels ECHT in de gebruiksaanwijzing stonden. Ze liet ze me zelfs zien. ;-)  Een lekker tutje is het! Ik heb me kostelijk geamuseerd.
Helaas zal ik, en mijn zus en zwager natuurlijk ook, de achternichtjes/kleinkinderen over een paar maanden stukken minder vaak zien. Ze gaan verhuizen! Van 9 hoog op een flat in Zoetermeer naar een huisje met een tuintje in Wassenaar. Ik zal ze missen.....:-/