Vrijdag de 13e?

credits hier

T'gaat weer een stukje slechter met mijn schoonmoeder. Vanmiddag werden we verzocht naar het ziekenhuis te komen. Daar hadden we een gesprek met de internist. Vanmorgen was de doorbloeding heel erg slecht. Ze had opgezette handen en voeten, helemaal blauw. Dus er was paniek in de tent. Ze hebben haar in een kamertje apart gelegd en ze krijgt nu ook extra zuurstof toegediend. Het probleem is dat ze nog steeds niet kunnen ontdekken WAAR de infecties zitten. DAT ze er zitten kunnen ze zien aan het sterk verhoogde aantal witte bloedlichaampjes in haar bloedbaan. Ze zitten niet meer in haar urinewegen en ook niet in haar longen. ( ze heeft wel vocht achter haar longen.) Ze vermoedden dat de infecties nu OF op haar metalen heupen zitten OF ( en dat is gevaarlijker) op haar hartkleppen. Op de echo die ze vanmorgen hebben gemaakt konden ze dat niet zien. Ze kunnen ook wel een onderzoek doen via de slokdarm, maar dat is veel te belastend voor haar.
Ze gaan nu de antibiotica stop zetten zodat, als ze weer koorts krijgt, ze kweken kunnen nemen om te kijken of ze het dan kunnen lokaliseren. Pas dan kunnen ze de juiste antibiotica toedienen. Maar dat betekent volgens mij dan wel, dat het mens zich NOG slechter zal gaan voelen dan dat ze nu al doet. :-/ De internist noemt de situatie zorgelijk, maar niet hopeloos.
Ze is ook erg helder op dit moment. Ze zegt dat ze een mooi lang leven heeft gehad en goede herinneringen heeft. Waarschijnlijk is dit een opleving? Dat hoor je wel vaker...Ook een verpleegster van de afdeling had het erover. Dat ze helderder was dan dat ze van haar kende. En dat ze bewust al afscheid aan het nemen was. Ze vertelde ons dat we er rekening mee moesten houden dat ze eventueel het weekend niet zou halen. Tja, je weet het niet. Afwachten maar weer. Ik ben alleen zo bang dat ze morgen weer koorts zal krijgen als ze geen antibiotica meer krijgt. Dat ze zich zoooo vreselijk ziek zal voelen. Dat zou ik zo erg vinden.
We waren eigenlijk van plan om zondag naar Eindhoven te gaan om mijn vader te bezoeken voor vaderdag. Maar ik durf niet zo ver weg. Ik weet niet hoe dit af gaat lopen. Morgen maar even bellen met hem, want hij zal nu wel voetbal zitten kijken! Net als de rest van Nederland! Behalve ik....ik zit m'n blog weer bij te werken. :-)
Groetjes, Ineke

Van dood naar bloot...

credits hier


credits hier

Eergisteren was geen leuke dag voor mijn zus en zwager. Ze hebben hun hond Macho moeten laten inslapen. Hij bleek een gezwel in zijn milt en eentje bij zijn hart te hebben en de dierenarts raadde euthanasie aan. Zo sneu! Zijn naam doet erg stoer aan en ook zijn voorkomen. Maar hij was zoooo lief! Hoewel hij een GROTE Amerikaanse bulldog was, had hij een klein hartje. Hij dacht ook altijd dat hij een schoothondje was. Als het even kon kwam hij boven op je zitten. Nou was hij, denk ik, wel een kilootje of 60, dus echt gunstig was het dan niet. Maar dan kwam hij toch gezellig op je voeten zitten en dat viel dan wel weer mee. Was trouwens lekker warm ook! Maar hij had een hart van goud en hij deed geen vlieg kwaad. Jammer!
Bovenstaande scrap heb ik gemaakt ter nagedachtenis voor Machootje.

Over scraps gesproken.....oh oh oh. Ik kreeg gisteren een emailtje van een in eerste instantie woedende Deense medescrapster. Je weet wel, degene ik in Amsterdam heb ontmoet. Ze had een email gehad van de ScrapbookFlairSite waarin stond dat ze een of meerdere scraps had geplaatst die in strijd waren met de site-regels. Het kon dan om een scrap gaan die ongepast, godlasterlijk, of naaktheid zou kunnen bevatten. Er hadden mensen geklaagd!
Of ze ze maar eraf wilde halen. Er stond niet eens bij om welke het ging. Dus ze vroeg aan mij of ik het wist. Nou, ikke niet. Er is mij nooit wat opgevallen.
Maar later hoorde ze alsnog dat het er om eentje ging waarop een foto van haar stond met een condoom op haar hoofd die ze aan het opblazen was. :-)) Geinig toch? :-))
Nou, de hele Amerikaanse goegemeente stond dus op z'n kop en is gaan klagen! OH MY GOD! Dit is toch te gek voor woorden? Stel dat ik een scrap zou maken van de 'Venus van Milo'... toch wel een zeer beroemd kunstwerk, foto's te vinden in allerlei kunstboeken, dan kan ik dat niet uploaden naar de SBF site. De Amerikanen zien dan alleen de blote borsten...OEI! NAAKT! ONGEPAST!! DENK AAN DE KINDEREN!! KLAGEN!!
Hmmmm, misschien moest ik er maar een balkje overheen scrappen! Of een BH! ;-))
Typisch volkje, hoor....

Oude lorren!

credits hier

Zo, zeg, dat was een klap! De hele roe in een van m'n kledingkasten is naar beneden gekomen. Totaal afgebroken! Gelukkig heeft Jan het alweer gemaakt. Mijn zomerkleding zat nog in de koffers en die stonden al een tijdje op de grond naast mijn bed. Hartstikke in de weg natuurlijk! Maar ja, ik was er nog niet aan toegekomen om ze uittepakken. En het weer speelde ook niet echt mee. Dan was het weer koud, en dan was het weer warm. Dus eigenlijk wil ik bij AL mijn kleren kunnen. Maar daar heb ik nu eenmaal geen plek voor. Dat zou ik WEL hebben als JAN eens even een hoop van zijn rommel op zou ruimen! :-/ Per slot van rekening hebben we een kamer over, waar een prachtige kleedkamer/logeerkamer van gemaakt zou kunnen worden. Maar een mens moet iets te dromen hebben, toch?? Dat doe ik dan maar. :-)
Maar goed. Ik heb de hele ochtend besteed aan het uitzoeken van mijn kleren/jassen en schoenen. Er kunnen weer 3 afvalzakken de deur uit. Maar niet voordat mijn moeder en mijn zus ze gecontroleerd hebben. Vaak halen zij er nog wel wat van hun gading uit. Voor hun is het dan weer eens wat anders, terwijl ik er dan op uitgekeken ben. Dat werkt altijd prima. Ik neem ook wel eens wat van hun over. Zo blijft het toch nog een beetje in de familie.

Vanmiddag weer even naar het ziekenhuis geweest. Ma was hetzelfde als gisteren. Moe en zweterig. Haar kussen was helemaal nat, dus ik heb hem maar omgedraaid. Ook nog een washandje lekker nat gemaakt voor op haar voorhoofd. Ik had een schaaltje rabarber meegenomen, maar dat wilde ze nog niet opeten. Nu maar hopen dat ze het later nog opgegeten heeft. Ze eet zo weinig! Alleen maar wat havermoutpap en soep enzo. Karin had het ziekenhuis aan de telefoon gehad. Die bacterie die ze heeft wordt toch weer actiever. Ze vermoeden dat ze een tweede infectie heeft opgedaan, maar ze weten nog niet waar. Ze zijn op zoek naar de juiste antibiotica om het onder controle te houden. 's Avonds krijgt ze weer een Hardol pilletje, om te voorkomen dat ze weer een delirium krijgt. Haar blaasprobleem kan veroorzaakt worden door de Nortrilen die ze slikt. (Nortrilen is een anti-depressiva.) Dat staat in de bijsluiter. Dat had ik al eens gelezen op de site. Kennen jullie die site? www.ConsuMed.nl? Handig, hoor, daar kun je precies zien watvoor rotzooi je naar binnenkrijgt....( ja, ik ben nogal tegen medicijnen)
Aan haar hart kunnen ze niet veel doen. Ze heeft een versnelde hartslag. Ze zit precies op de grens van wel of geen extra zuurstof geven. Ze is erg snel benauwd en moet dan even op adem komen. Verder heeft ze nog steeds een katheter. Ze is niet terminaal, maar we moeten haar zien als een mens van de dag.
Al met al, t'is niet best met haar. Maar meer doen als afwachten kunnen we niet....

Sneu en triest...

credits hier


credits hier

Een vervelende bacterie in de urinewegen en een hart dat het niet goed doet. Dat zijn de voornaamste redenen voor het feit dat mijn schoonmoeder nog steeds in het ziekenhuis ligt. ( jahaaaa, we hebben eindelijk eens iets gehoord van een zaalarts!) De bacterie is van dien aard dat hij niet op de meeste antibiotica reageert. Op dit moment lijkt hij nu wel goed te reageren op de medicijnen die ze nu krijgt, dus dat is een goed teken. Maar ze zijn nog op zoek naar de reden waarom mijn schoonmoeder niet goed uit kan plassen. Er blijft urine achter, wat natuurlijk een prima bron is voor broeierige bacterien. Een bacterie is meestal wel te bestrijden, het kan even duren, maar meestal lukt dat wel. Waar ik me veel meer zorgen om maak is om haar hart. Ze heeft twee vergrootte kamers en lekkende hartkleppen. Haar hart moet dus flink werken. En dat kun je wel zien aan haar. Ik vond gisteren al dat ze kortademig was. Na elke zin moest ze heel diep ademhalen. Vandaag was dat nog erger. Eerste instantie dacht ik nog dat dat van die longontsteking afkwam, maar dat is dus niet zo. En sinds vandaag zijn haar voeten ook nog erg opgezet. Ze houdt nu dus ook nog flink vocht vast. Ik hoorde net van schoonzus Karin dat tante Netty nog bij haar langs was geweest. ( ook oom Hans, man van tante Netty, is gisteren opgenomen in het ziekenhuis met hartklachten!). Ma lag in bed te huilen dat ze pijn in haar buik had en nu blijkt dat ze ook weer een katheter heeft....het is allemaal zo sneu en triest. Maar we kunnen er helaas niets aan veranderen.

Dearly beloved....

Gisteren was het zover. De dag waar Sylvia en Chris (VOORAL Sylvia :-)) ) zo lang naar uitgezien hadden... de dag van hun huwelijk! Syl was gekleed in een lange rok, met daarop een topje en daaroverheen een bolero, alles in de kleur ivoor. Hij zat strak in het pak, heel heeeel donkerbruin met een ivoorkleurig overhemd en dito das.
Een mooi bruidspaar. Het huwelijk werd voltrokken in 'Hoeve Kromwijk', hier in Zoetermeer. Chris' vader en zijn broer Laurens waren getuige, en van Sylvia's kant was dat haar zoon Stefan en ikzelf. Stefan is een begenadigd goochelaar, en hij deed een leuke truc met de trouwringen. Hij pakte Sylvia's ring in een papiertje en deed het in een doosje, waarna Chris het doosje op slot deed. Het doosje stak Stefan in zijn broekzak. Daarna pakte hij Chris z'n ring in en legde het op een schotel. Hij stak het papier in de fik en voila...weg papier, en weg ring! Het doosje kwam weer uit zijn zak, het slotje werd weer opengemaakt en wat bleek: alle twee de ringen zaten keurig in het doosje. Echt leuk! Ik zat er toch met mijn neus bovenop, maar ik weet niet hoe hij het heeft gedaan. En dat hoeft ook niet, anders is de lol er af! Over een paar weken doet Stefan een gooi naar het nationale kampioenschap goochelen, en ik hoop echt dat hij wint.
Na de receptie gingen we met z'n twaalven aan tafel waar we getracteerd werden op een etentje. En het was een culinair hoogstandje, erg lekker allemaal. Het etentje werd afgesloten met koffie met een stuk bruidstaart. Jammie!
Chris en Sylvia deelden ook nog kadootjes uit aan de getuigen. Ik had hun trouwkaartje ontworpen en afgedrukt en daarvoor kreeg ik bonnen van de Intratuin. Nou, die komen altijd van pas! Leuk! Bedankt Syl! Ik ben al aan het verzinnen wat ik ervoor ga kopen. Ik heb als onderdeel voor hun kado nog een boekje gemaakt van 20 scraps. En dat viel, geloof ik, wel in goede aarde. De foto's die ik ervoor gebruikt heb werden me in de loop der jaren toegestuurd door Sylvia. Ze heeft zelfs een eigen map op mijn computer, kun je nagaan! Maar het was wel handig, zo kun je nog eens iets stiekem voorbereiden. ;-) Dus mensen, als jullie foto's opsturen naar mij....weet dan dat dat altijd nog eens gebruikt kan worden voor het een of het ander! ;-) Ik bewaar ALLES!

Ik heb zojuist nog wat foto's op het internet gezet. Je kunt ze HIER bekijken.
Neshla, Sylvia's aanstaande schoondochter, heeft zo'n 600 foto's genomen, verspreid over de gehele dag. Daar hoop ik er ook nog wel een aantal van te krijgen. Daar kan ik wel weer wat mee....;-)

Tuut, tuut, tuut, tuut!

credits hier

Mag ik even zitten? Dat lijkt me een goed plan! Ik ben de hele dag al in de 'active mode'. Net als Truus de mier, tuut tuut tuut tuut. Een was opgevouwen, een volgende gedraaid en ook weer opgehangen. De pietjes schoongemaakt. Naar AH geweest, boodschappen gedaan. Naar de bieb geweest, oei, weer boete op m'n boeken. Plantjes voor in de tuin gekocht en erin gezet. De auto van binnen opgeruimd en gezogen. De buitenkant gewassen. ( er groeide mos langs de ramen, maar dat was een wetenschappelijk experiment om te kijken of er misschien nog iets anders wilde groeien...;-). Alvast aan het avondeten begonnen. Op ziekenbezoek geweest bij ma. Ze lag vandaag aan een infuus. Vanochtend was er nog een bericht op het antwoordapparaat van de dagopvang met de mededeling dat de taxi om ma optehalen voor haar deur stond, maar dat er niet open gedaan werd. Ja, duhhhh. Het lijkt me dat als de Parnassia ma weer aanmeld voor de dagopvang, dat ze haar ook weer moeten afmelden als ze niet in staat is te komen. En ze wisten dat ze weer opgenomen was. Maar goed, dat ging dus even mis. Jammer dan.
In ieder geval heeft ma het naar haar zin in het ziekenhuis. Ze is echt heel opgewekt. Ligt met glimoogjes in bed, en ook met één rode wang. Heel typisch, alleen haar rechter wang is rood. Al een paar dagen. :-)
Wat heb ik verder nog gedaan.... Oh ja, ik heb ook nog met mijn voeten in een lavendelbadje gezeten. Heerlijk! Dat is zo ontspannend! Gelijk mijn nagels verzorgd, dus ze zien er weer netjes uit.
De kamerplanten trokken zowat vacuum, dus ik heb ze ook maar even een nat badje gegeven. En mijn zilveren sieraden heb ik ook nog in een badje gehad, die glimmen nu ook weer.
En nu zit ik hier aan tafel deze blog bijtewerken. Ja, ik zit nog steeds beneden. Jan heeft nog steeds de computerkamer niet opgeruimd. :-/ Met één oog kijk ik naar de musical-awards op tv. Dat is wel leuke achtergrond-tv.
Met Enjoy zijn we bezig met het nummer 'Inspiratie' uit de musical 'Joe'. Kennen jullie dat nog? Het werd gezongen door Mathilde Santing. Dat vind ik een mooi nummer. Het ligt me goed kwa noten. Niet te hoog en niet te laag. Precies goed!

Dancing the night away....

Gisteravond was het weer zover: afdansavond in Dansschool Kaptein. Mariska ging op voor haar tweede diploma 'Allround'. Om 19.00 ging de deur open en konden de kandidaten en hun familie een plaatsje zoeken. Mariska had behoorlijk wat publiek meegebracht. Haar vriendin Cindy was speciaal overgekomen uit Oosterbeek, oma en haar vriend waren er, en ook nog haar tante Karin en oom René en nicht Laura. En wij als ouders natuurlijk. Ze danste af met Mark. En dat gaat altijd goed. Alleen de tango ging deze keer niet helemaal goed volgens Mariska. Wij hebben er niets van gemerkt, dus het zal wel meevallen.
Ze zag er schattig uit in haar groene jurk. Is weer eens wat anders dan al die zwarte jurken. Ik heb nog foto's en een filmpje gemaakt. Een aantal foto's staan hier al, maar de rest kun je HIER vinden....
En als je een stukje samba wilt zien, kijk dan maar naar dit filmpje.



Schoonmoeder ligt nog steeds in het ziekenhuis, alhoewel er alweer even sprake van was dat ze de volgende dag alweer naar huis zou moeten. Uit de vluchtige testen bleek dat ze nog steeds een lichte longontsteking heeft. Er is ook weer bloed afgenomen maar daar is nog geen uitslag van. Verder hebben we nog niets gehoord. Ook hebben we geen idee of er al een dokter bij is geweest. Iedereen is het er over eens dat ze thuis niet meer op haar plek is en dat ze totale zorg nodig heeft. Wij vinden dat allemaal, ma vindt dat zelf ook, de contactpersoon van de Parnassia vindt dat, de verpleegsters in het ziekenhuis vinden dat. Allemaal....! Maar ja. Waar kan ze terecht?
Zolang ze in het ziekenhuis ligt zijn we allemaal een beetje opgelucht. Ma ook. We hebben haar in geen tijden zo opgewekt gezien. Ze heeft geen idee meer hoe ze deze keer in het ziekenhuis terecht is gekomen. Ook weet ze niet eens meer dat ze alweer een week thuis is geweest. Haar korte termijn geheugen is gewoon weg.
Maar goed, op dit moment is ze even 'onder de pannen' en in goede handen. Voor zolang het duurt....