Van de hak op de tak.....

credits hier

Jammer! Dat wordt niet wandelen vandaag! Zitten we eerst met weken van sneeuw krijgen we nu misschien wel weken van regen. Jasses! T'is ook nooit goed, hè? Maar ik word er wel zo langzamerhand een beetje down van. Mijn lichaam en geest verlangen nu toch echt wel naar wat warmer weer met zon! Al is het maar voor een paar dagen. Net genoeg om even bij te tanken..... Da's toch niet teveel gevraagd?? :-)

Vandaag is Suzanne jarig! Gefeliciteerd Suzanne! Kaart is op de bus, hoor! Wel net te laat, maar hij is onderweg. Moge dit komende levensjaar je brengen waarnaar je op zoek bent!

En morgen is Jessica, de vriendin van neef Thierry, jarig. Alvast gefeliciteerd, Jes! Vorige week zijn ze verhuisd naar hun nieuwe stekje. Fijn voor ze om een eigen plek te hebben. Mijn zus en zwager zullen wel even moeten wennen nu het huis leeg is. Voor het eerst in zo'n 26 jaar! Ze krijgen vast last van het 'lege nest' syndroom. Of misschien ook niet. Wie weet hangt de vlag buiten. :-)
Oeps, dat doet me ineens denken aan Mariska. Als het goed is slaagt ze dit jaar voor haar examen. En dan moet natuurlijk de vlag buiten gehangen worden met haar schooltas eraan. Dan moet er wel eerst een vlaggenstandaard opgehangen worden. Dat zal ik van de week maar eens aan gaan schaffen. Een standaard, stok, vlag en wimpel.
Dan mag Jan hem ophangen. Hij heeft nog een paar maanden de tijd, dus....Maar ja, als ie net zo snel is als met dat stukje voor op de Inspirited website????...

Mariska is van de week eindelijk eens naar de kapper geweest. Ze ziet er als een berg tegenop en achteraf valt het altijd mee. Het zit weer lekker kinki. En ze kan er weer even mee voort.

Wat heb ik verder nog? Dit verhaal wordt toch een allegaartje, merk ik. Dus ik spui alles maar.

Ik maak me zorgen om mijn ene zebravinkje. Ze zit alsmaar opgeblazen te slapen op een stokje of in haar nestje. Eten en drinken doet ze wel, maar verder niet veel. En als je tegen haar praat wordt ze ook wel actiever, maar toch. Ze is niet haarzelfje. Ik weet niet wat ik ervan denken moet. Miischien zit er wel een eitje dwars!

Het Abba gebeuren komt ook steeds dichterbij en ik weet nog steeds niet wat ik nou aanmoet. Ik moet als de donder iets in elkaar flansen, maar ik weet niet goed hoe te beginnen. Ik ben van plan om een paar wijde mouwen aan een T-shirt te naaien. Dat is toch wel seventies? Of is dat nou van de sixties? Dat ik dalijk niet uitgedost ben in kleding uit een verkeerde decennium...Gedoe allemaal!

Het kindje in bovenstaande scrap is Marnix. Wedstrijdopdracht was bubbles, boy and bunnies. Wat een scheetje is het, hè?

Foto's en filmpje

En hier is het resultaat. Helemaal niet gek, toch? En nog op tijd droog ook!

Vanmiddag kwamen mijn moeder, mijn zus, Roxanne en Joséphine op theevisite. Joséphientje kan nu los lopen. En dat vindt ze prachtig! Zo schattig als je haar ziet stappen! Hier een klein filmpje in een waardeloze kwaliteit. Ik had per ongeluk in de lengte gefilmd en het programmaatje wat ik normaal gebruik om de film te draaien, Xilisoft HD Converter, krijg ik niet werkend op deze pc. Terwijl ie het prima deed op mijn nu kaduuke laptop. Baal, baal. Nu heb ik Windows Live Movie Maker ervoor gebruikt, maar zo te zien zitten er vrij veel hick-ups in het filmpje. Nou ja, het gaat om het idee.

Verf en uien!

credits:
pic....Contemplation by Thomas Benjamin Kensington
corners.....Amanda McGee
quote....Eduard Hanslick
I used a soft light on the pic

Ultraviolet moet het worden! Wat, vraag je je af? Ja, dat deed ik ook toen Mariska en haar vriendin Cindy naar beneden kwamen met twee verfrommelde witte lappen met elastiekjes erom. (dit bleken t-shirtjes te zijn). Ze hebben inmiddels de keuken in beslag genomen. Want er moet geverfd worden. Eerste instantie wilden ze de kledingverf oplossen in de gootsteen, maar daar kon ik nog net op tijd een stok voorsteken. Zit ik dalijk met een forever paarse spoelbak! Nu doen ze het in een emmer waar ik niet psychisch aan gehecht ben. Ben benieuwd... Heerlijk toch zulke creatievelingen!
Vanavond gaan ze samen naar een concert van Owl City in de Melkweg in Amsterdam...En dan willen ze die t-shirtjes al aan ook. Gaat never nooit lukken! Ik heb geen droger...Dalijk zijn ze nog lichtelijk klef en verkleurt hun huid pimpelpaars. Nou ja, als zij het er voor over hebben...soit!

Maandag ben ik met Sylvia naar de Intratuin geweest. Ze had al een paar keer gezegd dat ze uien voor me had en die zou ze gelijk meenemen. Wist ik veel dat ze een hele BAAL bedoelde! Jemig! We eten best veel uien, maar hoe ik me hierdoorheen moet bijten...ik weet het niet. Dus inmiddels ben ik aan iedereen uien aan het uitdelen. Dus de komende week staat er hier o.a. hutspot, hachee en franse uiensoep op het menu. Maar niet vanavond want vanavond is het wittebonen met tomatensaus/gehakt/uien/aardappel ovenschotel! Maris en Cindy zijn er dan toch niet. Jippie!

Scratch Musicaldag Leiden 2010

Zaterdag was het dan zover: de Scratch musicaldag in Leiden!
Om half 8 ben ik richting Nel gelopen waar we opgehaald zouden worden door Hennie en Lenie. De auto hebben we op een carpoolplek gezet waar ook de bushalte naar Leiden was. Keurig op tijd verscheen bus 32 met daarin Pauline en Patricia die in het centrum opgestapt waren. In Leiden hoefden we niet lang te wachten voor de deuren van de Pieterskerk opengingen om alle 940 in paars geklede zangers en orkestleden te verwelkomen. Dan jassen ophangen, koffiebonnen kopen en een plaatsje uitzoeken op een van de tribunes. Deze keer zaten we precies in het middengedeelte met een prima uitzicht op orkest en dirigent. Maar ja, die banken, hè? Pfff. Dat is het enige nadeel van zo’n dag.
Om half 10 begonnen de repetities. Martin van den Brugge was onze dirigent zoals elk jaar. En het is fantastisch hoe hij dat allemaal doet. Hij geeft echt alles aan, zowel voor het hele orkest, het koor en de solisten. En hij hoort alles! De muziekinstrumenten werden gestemd en daarna begon het inzingen van het koor. Tjonge, wat een geluid! Dat is zo prachtig om te horen! EN om er een aandeel in te hebben! Het oefenen van de nieuwe nummers ging voorspoedig.
Bij ons ging het hier en daar af en toe een beetje fout aangezien we ze niet op de oefenCD hadden staan. Nou ja, geeft niks. Gewoon op het juiste moment even je mond dichthouden en luisteren. En na een paar keer gaat het dan vanzelf goed.
Tussen de middag zijn we de stad ingegaan om onze boterhammetjes te eten. Helaas zagen we nergens een bankje in de zon en aangezien de wind toch wel erg koud was zijn we het restaurant van V&D in gegaan. Ook daar was het paars gekleurd van scratchers! We konden nog net een tafeltje bemachtigen en na het bijeensprokkelen van stoelen hadden we nog net tijd om een kopje koffie/cappuchino te drinken ook. Daarna begonnen de repetities weer die deze keer doorgingen tot 17.25. We kregen tijd om even wat te gaan eten. We kwamen terecht bij de cafetaria waar we vorig jaar ook hebben gezeten. We namen allemaal een sateschotel met patat en een bolletje salade en rauwkost. Jeetje, wat een grote borden! Ik kreeg het allemaal niet op, hoor! Maar lekker was het wel!
En toen was het zover: het concert! In de hal kwam ik Jan en mijn moeder en haar vriend al tegen. Ik heb snel Jan de fotocamera in zijn handen gedrukt en gezegd hoe ie moest filmen. Want ik wilde ook wel eens weten hoe dat nou klinkt als je daar als toeschouwer zit. Daarna heb ik mijn plekje op de tribune weer opgezocht. Het concert begon. Altijd weer een beetje spannend. Wat zal er goed gaan en vooral wat zal er mis gaan…. Maar de sfeer zat er de hele dag al in en dat zette zich in de avond voort. De nummers uit Fiddler on the Roof zijn toch echt mijn favorieten. Het vrolijke “To Life” en “Tradition” en het zo ingetogen “Sabbath Prayer” en “Sunrise, sunset”. Prachtig! De nieuwe nummers uit Mary Poppins klonken ook prima, mede door de soliste. En na de opzwepende nummers uit de musicals Grease en Mamma Mia ging met het nummer ”Jesus Christ Superstar” echt het dak eraf! Nou, niet letterlijk natuurlijk. Dat zou jammer zijn van die mooie kerk! Maar het is wel een lekkere afsluiter!
Daarna gingen we weer huiswaarts. Moe! Met pijn in mijn nek, schouders en rug, maar met een prima humeur. Het was een geweldige dag! Volgend jaar gaan we weer!
Bovenstaand is de slideshow met de foto’s van de dag. Lenie's foto's staan er ook tussen!
En hieronder de aan elkaar geplakte filmpjes…. Als je goed kijkt kun je ons zien staan! Veel plezier!

Je hebt zo van die dagen...

credits hier

Dat norovirus dat ons allemaal heeft gevloerd is gelukkig weer verder gaan waren. Het enige wat we nu nog hebben is vermoeidheid. En ikzelf heb er ook nog een stijve nek bij gekregen. Jemig, wat doet dat pijn. Ik ben al in de weer geweest met Midalgan en kersenpitkussentjes. Maar tot nog toe helpt het allemaal niet. Nou ja, als het morgen nog niet over is dan heb ik pech.
Het wordt morgen een lange dag. Om half 8 gaan we al verzamelen om naar de Scratchdag in Leiden te gaan. Daar oefenen we dan zo'n beetje de hele dag samen met de andere 1000 zangers en orkest. Tussendoor kunnen we nog wel een paar keer even 'luchten' gelukkig. Sowieso is de Pieterskerk tussen 17.00 en 19.00 gesloten, dus dan kunnen we ergens een hapje gaan eten. Om 19.30 begint het concert! We hebben er zin in. Het enige waar ik tegenop zie is het zitten op die houten planken. Ook al heb ik een flinke derrière dan nog is mijn laag spekvet niet opgewassen tegen al dat hardhout. Zelfs een kussentje mag dan niet meer helpen.
Vanmiddag heb ik besteed aan van alles en nog wat. En dat allemaal tegelijk en door elkaar. Emails die geschreven werden in meerdere sessies. Een smsje dat ik maar niet verzonden kreeg, waar ik dus ook maar een email van gemaakt heb. Tijdens dat emailtje ook weer mijn bed verschoond en een was opgevouwen. Tijdens het aardappelen schillen kreeg ik weer een telefoontje. Daarna maar een was in de machine geduwd terwijl de bloemkool in de magnetron stond. Tijdens het theewater opzetten, de kip alvast ontdooid. En toen de aardappels alvast voorgekookt werden, heb ik de kattenbakken uitgemest. ( Ja, ik heb mijn handen gewassen). :-)
Ondertussen ook nog naar de bieb geweest en alvast mijn tas voor morgen ingepakt.
En nu ben ik dus bezig met het schrijven van mijn blog. Denk niet dat dat in 1 keer is gegaan. Nee, intussen heb ik de bloemkool afgegoten en met kaas overdekt. De kip staat in een marinade. Mijn thee is gedronken. Er ligt paarse kleding klaar, want dat willen ze graag op de Scratchdag. EN ik heb Kiwi een paar keer ondersteboven gehouden en geknuft. Madam ligt veel te lekker in haar radiatorhangmatje. Dan MOET je gewoon even storen...
Maar goed. Ik ga eens even wat doen voor zover het nog niet klaar is! :-)
Ik ben een bezig bijtje vandaag!

Drie emmertjes water halen...

Dat voelde niet goed toen ik vannacht wakker werd. Slappe beentjes en mijn maag draaide zich tien keer rond in mijn lijf. Dus ik ben maar een emmertje gaan halen. En geen moment te vroeg. Alles kwam er uit. Bwlaaah.
Op de overloop kwam ik Jan tegen. Hij voelde zich ook niet goed. Dus ik weer naar beneden om nog een emmertje te gaan halen. Kom ik weer boven had Mariska zich laten zakken vanaf haar etage. Ook misselijk en eng! Dus ik weer naar beneden om mijn derde emmertje te gaan halen....Pfff.
Emmertje en ik zijn de hele dag onafscheidelijk geweest. Wat een ellende, zeg! De hele dag heb ik maar slapjes op de bank gehangen. Hoofdpijn, warm, maar met ijskoude voeten. Jan en Mariska gingen hun bed maar weer in. Is trouwens nog nooit gebeurd dat we allemaal tegelijk ziek zijn.
Mijn moeder bleek zich ook al beroerd te voelen. Dus het is echt een virus dat er rond waart. Zus, zwager, neef en nicht hebben het ook allemaal al gehad en ook Lenie van het koor. Zelfde verloop. Nou ja, we wachten maar weer af tot we beter zijn.
Ik sleep me nu maar weer even terug naar de bank.....:-/

Zit niet zo te seinen!

credits:
template....zauberbaumfee
kit...sweet memory by darhena
swirl...BPAK
flower...Weeds and Wildflowers
berries...Monika69
wordart...Shalae Tippetts
( op de foto, vlnr: (oom) Hans, mijn oma, tante Tiny, mijn moeder en op de voorgrond ome Nico)

Ik weet niet wat er de laatste tijd met de auto is, hoor! Als ik de richtingaanwijzer alleen maar aanraak dan gaat mijn grote licht al branden. Dus rij ik al seinend en verblindend over de weg. Ik moet nu dus goed opletten of het blauwe lampje niet brandt. Eerste instantie gaf Jan mij al de schuld dat ik vast de richtingaanwijzer per ongeluk naar voren deed met afslaan. Ja, hoor, ut zal! Ik rij verdulleme al 11 jaar in die auto en dan zou ik NU ineens niet meer weten hoe ik moet knipperen?? Gelukkig had ie er laatst zelf ook last van. Zie je wel, ut ligt niet aan mij! Het zal wel een zekering zijn ofzo. Gelijk maar even naar laten kijken als hij voor een beurt moet.
Ik reed vanmorgen door de tunnelbak hier in Zoetermeer komt er een mij onbekende auto precies naast me rijden. Pal naast me. Zelfde snelheid als ik terwijl hij me makkelijk in kon halen. En maar naast me rijden! Ik denk: wtf is dat nou weer voor een hoogst irritante irritanteling! Dus ik kijken. Bleek het mijn zwager Nico, in de auto van zijn broer, te zijn met zijn vrolijk wuifende moeder naast hem. :-)

Vanmiddag kwam hier de voltallige zangclub weer tesamen voor de laatste oefenmiddag voor de uitvoering van de musicalscratch van aanstaande zaterdag. We hebben ons ingeschreven voor de sopraanpartij omdat de meesten van ons sopranen dan wel mezzo-sopranen zijn. Maar een hoop nummers zijn zo verschrikkelijk hoog gearrangeerd, da's niet leuk meer. Dan zijn we net een paar gillende keukenmeiden of van die gillende varkens die op het punt staan gevild te worden! Dus volgend jaar denken we erover om eens mee te doen met de alten. Maar ja, wie weet klinken we dan weer als een zooitje bromvliegen. We zien wel.
In ieder geval gaan we ons nu ook weer inschrijven voor een ander project. Ook weer een soort scratchdag. Maar nu met allemaal nummers uit 'Les Miserables'. Die uitvoering zou dan op 24 april zijn. We hebben gewoon de smaak te pakken! We vinden deze zangmiddagjes gewoon gezellig. Of hebben we gewoon de smaak te pakken van alle appeltaarten en lekkernijen? En nemen we het zingen op de koop toe? ;-)

De externe schijf is gelukkig niet stuk! Tenminste...de eerste keer dat Jan hem weer aansloot gaf hij geen sjoege. Maar vanmorgen zat er ineens weer leven in! En sindsdien is er niks meer aan de hand. Geen idee wat er nou aan de hand was met dat ding. Laten we hopen dat ie het wat langer uithoudt dan zijn voorgangers....