maandag 13 februari 2017

Naar de Handwerk Beurs....

Zondagochtend... half acht... tijd om te vertrekken! Mariska en ik gingen voor het eerst naar de handwerkbeurs in Zwolle. Dit blijkt de grootste van de Benelux te zijn, dus onze verwachtingen waren hooggespannen. We hadden al de websites bekeken van de 220 deelnemende bedrijven. We hadden een lijstje gemaakt van DE kramen die we ECHT niet mochten missen. Voornamelijk bedrijven die handgeverfde wol verkochten, vooral de merken die niet in deze regio te verkrijgen zijn. Je kunt natuurlijk wel alles via de website bestellen, maar ja, wij willen de kleuren zien, wij willen de zachtheid voelen.
Alex bracht ons met de auto naar het station. Daar pakten we de trein naar Gouda om daar de intercity richting Zwolle te pakken. Het liep even anders. Er was weer eens een wisselstoring bij Utrecht (vriesweer, sneeuw), dus we moesten weer een paar keer extra overstappen. Uiteindelijk kwamen we ruim een uur later dan gepland aan bij de IJsselhallen. Nou ja.
Het was al gezellig druk op de beurs. Maar het was goed te doen. Alles was ruim opgesteld. Ik was nog maar net binnen of ik kreeg al een eerste compliment over mijn groene Keltische omslagdoek met mijn, inmiddels uit Ierland bestelde en binnengekregen, bijpassende Tara broche! En die kreeg ik die dag nog wel meer. Goh, leuk! Ook Mariska, die de omslagdoek die ze voor mij had gebreid om had, kreeg complimentjes. Leuk te horen, hoor.
We hebben stuk voor stuk alle breikramen uitgebreid geinspekteerd. Sjok, sjok. En na de lunch zijn we gaan kopen dàt wat we van plan waren. Ik heb mijn bol Unikat. Wolliez is daar gespecialiseerd in. De kleur had ik thuis al uitgezocht. Zowel Mariska en ik hebben bij 'Atelier Wol en Zijde' een streng Manos Del Uruguay gekocht. Heerlijk zachte handgeverfde Fair Trade wol in prachtige kleuren.
Bij 'Wol met Verve' liep ik tegen een mooie kleur turkoois/groen/blauw/paars aan. Die kon daar niet blijven liggen, hoor. Met een extra bol egale bijpassende kleur erbij wordt dat weer een leuke omslagdoek. Heb ook nog een Addi click-haaknaald gekocht. Die kan ik nu 'gewoon' gebruiken of ik klik hem aan een kabel van mijn rondbreinaalden set...dan kan ik er ook Tunisch mee haken. (nog nooit gedaan, maar ligt ook nog in het verschiet).
Mariska is van plan om zelf zijde te gaan verven, dus zij heeft twee strengen mooi glanzende 'kale' zijde gekocht. Ben benieuwd hoe dat gaat. Ik heb mijn oude soeppan al opgeofferd daarvoor. ;-)
En toen kwam de laatste beslissing...zal ik nou wel of zal ik nou niet die strengen kopen met die glitters en die pailletten?? Ik had op de site van Debonnaire Yarns, een engelse firma, al een prachtige shawl gezien. Vol glits and glamour. Maar jeetje, wel duur... Maar ook pure zijde. Handgeverfd. Ook in de kraam hing die shawl, gebreid en al. En ja, ik was er weer weg van. Zacht, glanzend. Glimmertjes. Zal ik wel, zal ik niet? Twijfel, twijfel. Maar ja, als ik het niet zou doen....zou ik spijt krijgen. En als ik later alsnog zou bestellen, kreeg ik de portokosten er weer bij. Nog maar eens een rondje lopen. Nog maar eens voelen aan de shawl. Nog maar eens een rondje lopen. Uiteindelijk toch maar gekocht. En ik ben blij toe ook. :-)
De reis terug verliep voorspoedig. Alex kwam ons weer netjes halen van het station. We voelden onze voetjes wel. We hadden toch bijna 8 km geslenterd. Het was het allemaal waard. Volgend jaar gaan we weer! En we kunnen weer even vooruit. Maar eerst even afmaken waar we nog mee bezig zijn.....

donderdag 9 februari 2017

Over mysterieuze doosjes en lekker zingen....

Nou, deze week heb ik wel vaak genoeg gezongen. Eerst afgelopen zondag in huize Vredenburch in Rijswijk. De ontvangst was zoals altijd uitstekend met koffie/thee, koekjes en limonade. En het publiek is ook altijd weer enthousiast. En daar doe je het voor, natuurlijk. (nee, niet voor de schaal met bitterballen die in de pauze rondging en niet voor de roos die we allen na afloop meekregen) ;-)
Na afloop ben ik thee gaan drinken bij mijn zus waar ik, toch wel doodmoe, op de bank neerplofte. Ik bekeek mijn mobieltje eens. Hee, wat was dat nou weer voor een foto die ik van Mariska doorgestuurd had gekregen..... Een doosje met ' You and Me forever' erop? Verder niks erbij? Huh? Wat is dit? Zit daar een ring in? Heeft ze een aanzoek gehad??? Gaan we nou voor een trouwjurk shoppen??? Is het wel een doosje?? Of is het zo'n blokje met van die plakbriefjes? Vertel, vertel.... :-)
Nou, ze hebben nog geen grootse plannen. Ze hebben alleen vriendschapsringen gekocht. Leuk! (Mag ook wel na 6½ jaar verkering). En het leek Alex wel leuk om mij d.m.v. die foto een beetje op te fokken, omdat hij wel weet hoe ik meestal reageer. Tsssss. :-)) Missie geslaagd....

En tussen de Zumba (puf, hijg) en het stijldansen in (puf, hijg) hebben we ook weer geoefend voor de Scratch. Weer meer gekletst, dat is waar. We hebben ook afgesproken dat we eens een Mozart middagje gaan organiseren. Gewoon om te kijken of het misschien leuk zou zijn om volgend jaar eens het Requiem uit te voeren in Leiden. Kijken of de alt partij ons een beetje ligt. De sopraan partij klinkt wel errug hoog! Er zijn zat filmpjes op Youtube waar we eens mee kunnen oefenen. Gewoon eens aan Mozart ruiken. Kijken of hij niet te stoffig is. Een beetje afwisseling! Een beetje uitdaging!

En vanmorgen was het tijd voor de nieuwe workshop 'Eurovisie Songfestival' bij Enjoy. We zijn voorlopig gestart met een drietal nummers: Power To All Our Friends van Cliff Richard, Love Shine A Light van Katherina and the Waves en Halleluja van Milk and Honey. Die laatste is niet echt favoriet bij mij....beetje een zeiknummer vind ik persoonlijk....maar ik sla me er wel doorheen. Misschien wordt het nog wel wat.
We zijn al behoorlijk opgeschoten met het instuderen. Rap tempootje. Wel zo prettig.
Ben benieuwd naar de rest van de nummers. Er komt, dacht ik in de wandelgangen te hebben gehoord, nog een Johnny Logannetje aan.... Duim, duim....

donderdag 2 februari 2017

Breien, scratchen, dansen en aan de wandel....

Nou, van dat bloggen komt ook nog maar weinig terecht, hè? Ik moet er echt even voor gaan zitten en die tijd gun ik me niet. Nee, nou zeg ik het verkeerd: ik neem wel tijd om te zitten... maar dan heb ik mijn breiwerk in mijn handen. Had ik maar vier handjes! Maak er maar zes van, dan zou het huis er ook wat netter uit zien. ;-) Maar helaas, ik moet keuzes maken. Breien wint het tot nog toe.
Mijn keltische omslagdoek is bijna af. En dat is een doek van uitersten: de bovenste helft was binnen no time klaar, zelfs saai om te breien die tricotsteek. De rand met kabels slokt juist weer heel veel tijd op. Die rand kan ik alleen met daglicht en in alle rust breien. Elk steekje moet met aandacht gebreid worden anders klopt er van het hele patroon geen jota. Het patroon bestaat uit 16 naalden en één zo'n patroon kost me drie kwartier! En ik hoef er maar 28.... Maar het gaat goed en gestaag. De doek wordt alleen wat kleiner dan ik had gehoopt. Misschien dat ik dat met blocken nog kan oplossen. Ik zie wel.

Intussen hebben we ook al weer twee maal 'geoefend' voor de 'Musical Scratch' in Leiden. Ach, we hoeven eigenlijk niet echt te oefenen, de nummers zijn hetzelfde als vorig jaar. Komt goed. Het zijn gewoon gezellige bep- en snoep middagjes. Ook in dit groepje zijn er een paar begonnen met breien en haken. Het komt weer helemaal in! Misschien dat we na de scratch een brei- en haakmiddagje gaan organiseren. Uiteraard met taart erbij!

Jan en ik zijn ook weer begonnen met dansles. Poeh, dat valt nog niet mee. We moeten weer onze oude vergeten stapjes terug zien te herinneren, plus de inmiddels alweer nieuwe variaties in diverse dansen die we de afgelopen twee weken hebben geleerd. Ik ben echt kapot na afloop! Maar ook dat komt ongetwijfeld weer goed.

Mijn kleine achternichtje zie ik zowat elke week. Afgelopen keer heb ik eindelijk eens achter de kinderwagen kunnen lopen. Een lekker ding is het.
Ze kijkt elke week weer een stukje wijzer uit haar oogjes. Ik ben zo benieuwd hoe ze later wordt. Een bijdehante tante met een eigen wil van hier tot ginder, dunkt me. :-)

dinsdag 24 januari 2017

De mist in en andere poespas.....

Goh, zeg, dat was nog eens een rare gewaarwording. Loop ik vanmiddag, samen met mijn moeder, met de zon op ons bolletje, richting mijn zus voor een koppie thee. Lopen we in haar wijk de hoek om bij AH, zo PATS de mist in. Dat hadden we niet aan zien komen. Koud! Gek, hoor... achter ons blauwe lucht met het zonnetje. Voor ons één grote mistdeken. Het kan verkeren in ons Nederlandje.
Lorelai was ook aanwezig bij mijn zus. Ze had net haar flesje op en keek met grote ogen naar wie er nu weer binnenkwamen. Lief! Ze is ook alweer 6 maanden. Wat gaat het toch snel.

Mango is inmiddels ook al weer 10 maanden. Het blijft een portret. De laatste maanden heeft ze het voorzien op onze zebravink die hoog boven op de boekenkast rondscharrelt. Ze heeft al een paar keer een sprong vanaf de eettafel richting de kooi gemaakt. Nu hebben we mooie diepe krassen in het hout. Jippie! De hele zijkant van de tafel is nu gebarricadeerd met spullen: een oud kerststukje, een stapel paperassen en een mandje met kantoorbenodigdheden. Die moeten daar helaas voor eeuwig blijven staan, denk ik. Als ik niet achter de pc zit, dan wordt ook het toetsenbord ingezet als vangrail. Ik moet zorgen dat de stoel scheef staat,want ze gaat op de bovenrand staan om haar sprong te berekenen. Dan heeft ze toch weer een paar extra centimeters die ze moet overbruggen. *zucht* Aan de bovenkant van de boekenkast heb ik schuin opstaande stukken karton geplakt. Ook weer een poging om haar te ontmoedigen. Alle boeken IN de kast heb ik over de randen van de planken gezet. Zodat ze daar ook geen houvast zal hebben mocht ze weer eens een poging wagen om gewoon naar boven te klimmen. Ja, je moet wat, hè, met zo'n boerentrien in huis.... Het eerste wat ik tegenwoordig doe als ik thuiskom is kijken of de kooi er nog staat en of er geen veertjes en afgekloven botjes liggen. :-/ Pffff. Met geen een kat ooit last gehad. Maar met deze.......
Ze werd ook veel te groot voor de oude krabpaal met plateau. Nu hebben we een nieuwe. Eentje met diverse etages. Maar ja, nu willen ze natuurlijk meestal allebei tegelijk in het penthouse liggen. Krijgen we daar weer ge-etter over. Wat een poespas!

Laatst weer eens even zitten scrappen. Wilde nog een afscheidsbedankkaartje voor onze dierenarts maken. Ze gaat met pensioen. Heb ook gelijk nog een paar foto's van de kerst gescrapt.


maandag 16 januari 2017

Over knotjes....

Ik ben toch wel een beetje verslaafd aan die Wibra Fenna wol, hoor. Het breit en haakt prima.
En dan hebben ze ook steeds van die leuke kleuren! En dan neem ik maar weer een zooi bolletjes mee. Deze omslagdoek hier rechts heb ik gehaakt uit 4,5 bol. En ik ben er helemaal tevreden over. Het was een leuke klus om te doen. Ik blijk toch wel erg van haken te houden. Er zit zelfs geen ene fout in! Het patroon heet 'Dawn in the Woods' en is gratis te downloaden! Je kunt maar beter niet het uitgeschreven patroon volgen. De tekening werkt veel beter en is veel overzichtelijker.
De rand heb ik nog wel even geblockt zodat het opengewerkte patroon beter zichtbaar werd. Ik vind hem erg leuk geworden! En ik had nog een beetje wol over dus ik heb er ook maar gelijk een muts bij gehaakt. Uit het blote hoofie, zonder patroon. Nog gelukt ook....


Toen ik er bijna klaar mee was had ik op Ravelry al weer een nieuw patroon gezien. Dit keer een omslagdoek met een beetje iers patroon, Celtic Myths. Ik hou wel van omslagdoeken. Dat neemt net genoeg tijd in beslag om niet te langdradig te worden. Want dan verlies ik mijn interesse. Twee à drie weken aan iets werken vind ik lang zat. Dan wil ik weer een nieuw kleurtje zien, dan wil ik weer een ander steekje. Deze omslagdoek gaat het dus worden. En ja, zo'n keltische MOET dan natuurlijk in groene tweed! Vind ik wellll. Dus dan ga je maar weer eens het internet op om naar bolletjes te zoeken met dezelfde stekenverhouding als op het patroon. Zo wijs ben ik inmiddels wel. Ik kwam uiteindelijk uit op Lang Yarns Seta Tweed. Na een paar dagen wikken en wegen tussen drie kleuren groen heb ik uiteindelijk gekozen voor mooi olijfgroen. Het duurde even voor mijn bestelling binnen was aangezien ze niet voldoende bolletjes van hetzelfde verfbad meer hadden. Intussen heb ik dus maar even in Mariska's wolvoorraadje gegrasduind. Daar kwam ik gemêleerde dikke wol tegen. Mooi, daar kan ik ook nog wel even snel een das van breien. Op naalden 7, dus daar vloog ik doorheen. Ook weer met een gratis patroon op Ravelry. Tjonge jonge, wat is dat toch een fijne website! Neem eens een kijkje zou ik zeggen. Je moet er wel even een accountje voor aanmaken, geloof ik. Maar dat is gratis. En dan heb je ook wel wat!

zaterdag 7 januari 2017

Van alles wat.....

Woensdagmiddag... op theevisite bij mijn onlangs jarig geweeste (tante) Joke. Haar zelfgemaakte havermout/appeltaart ging er prima in. Ondanks dat ik mezelf beloofd had weer een beetje op de lijn te letten. Ze had ook nog bananenbrood gebakken, maar dat durfde ze ons niet voor te zetten. Manlief had het al eerder geproefd en had een vernietigend oordeel geveld. Nou is hij best een moeilijke eter, dus... En ik lust juist zowat alles, je kent me inmiddels wel, dus ik wilde het toch wel proberen. Zo erg kon het toch niet zijn?? Hihihi. Nouuuu.....
De eerste hap: ik proef banaan, dus de smaak is goed. Maar kauw na kauw, de hap werd niet kleiner! Ik kreeg het goedje niet weg. Kauw, kauw. Het zat als kukident aan mijn tanden geplakt. Kauw, kauw. Ik raakte al een beetje in paniek. Dit krijg ik noooooit weg! En inmiddels zat het ook aan de kunstgebitten van mijn zus en mijn moeder gekleefd die ook een stukje van mijn plak hadden genomen. Grote hilariteit natuurlijk. Wel een prettig idee dat er ook bij andere mensen wel eens misbaksels voorkomen! :-)

Woensdagavond.... De Top 2000 Live Band in het stadstheater! Het was nog even de vraag of Jan wel op tijd thuis zou zijn uit Eindhoven. Normaal werkt hij 's woensdags thuis maar nu had hij het toevallig omgezet naar de vrijdag vanwege een doktersbezoekje. Hij werkt er trouwens alweer een jaar. Wat gaat de tijd toch snel!
De Top 2000 Live Band had er dit jaar twee nieuwe zangers bij: Mirjam von Eigen, een zangeres met met een rauw randje rond haar stem. Wat een mooie uitvoering van Skyfall gaf zij weg! Martin van der Starre zong ook goed, alleen zijn bewegingen vond ik ietwat houterig.
Hugh Kensa was er zoals elk jaar ook weer bij. Voor de dosis soul. Bij elk nummer had hij weer een ander outfitje aan. En jee, bij één nummer ook weer zo'n riem met van die kettingen aan de zijkant. Vind ik best ff sexy. ;-) Ik zat er maar naar te kijken, hihi.  Hij krijgt altijd de hele zaal mee. Al met al weer een leuke avond, vol leuke hits.

Had ik al verteld dat ik weer een beetje krakkemikkig ben? Sinds 29 december (ik noteer het hier maar even, aangezien deze blog een beetje mijn geheugen is) voelde ik ineens een pijnscheut in mijn linker bovenarm. En ik was niet eens iets bijzonders aan het doen: aan het
haken. Ik trok aan mijn draad en pats: AU! Daarna trok het weer weg. Tot ik me later aan het uitkleden was. Oeps, een arm boven mijn hoofd deed pijn. Maar ook dat trok weer weg. En weer later, op koopjesjacht in Den Haag, pashokje in, pashokje uit, elke keer weer die pijnscheut als ik mijn arm op een bepaalde manier bewoog.
Nou ja, zeg, lekker weer. Mijn vermoeden is een slijmbeursontsteking. Ik kijk het maar weer even aan. Voorlopig maar even veel gember/citroenthee drinken en elke dag Kurkuma door het eten gooien. Baat het niet, dan schaadt het niet en is het alleen maar lekker! En nog goed voor me ook!
Verder kreeg ik ook weer last van mijn poezelige voetjes. Dus ook maar weer een bezoekje gebracht aan de podotherapeut. Over twee weken krijg ik weer nieuwe zolen, dus dan kan deze halve zool weer heerlijk op wolkjes de hort op!

maandag 2 januari 2017

Vaste prik....

Oudjaarsdag...vaste prik: het Omniversum en de Fred.
Mariska was al in Den Haag en kwam met de tram naar het Omniversum. En wij gingen met de auto.
En dan is het leuk om via iMessage te kunnen zien wie waar was op de kaart. Onze rondjes kwamen hoe langer hoe meer bij elkaar in de buurt!
Deze keer hebben we 'a Beautiful World' gezien. Eigenlijk uit pure armoe omdat de rest van de films op oudjaarsdag natuurfilms waren. En daar houden we allen niet echt van. Apies, dolfijnen, leeuwen....mwah. We kregen als reklamefilmpje nog een stukje te zien van 'Africa, the Serengeti'. Prachtig in beeld gebracht, hoor, daar niet van. Maar ik vind het niet leuk om het ene dier opgejaagd te zien worden door het andere beest. Vind ik spannend en zielig. En ja, het IS de natuur, maar ik wil dat liever niet zien.
A Beautiful World was prachtig! Die mag op mijn favorieten lijstje. Een kijkje in het dagelijkse leven van een aantal astronauten in het International Space Station. En hoe zij dan de aarde kunnen zien liggen. Schitterend! Wat mooi is onze planeet toch. In het grotere geheel stelt ze helemaal niks voor, ons kleine balletje in de ruimte. Maar van dichtbij...prachtig! Mooie beelden gezien van talloze bliksemontladingen, stormen en ander natuurgeweld. Maar ook ontbossingen en almaar kleiner wordende gletchsjers door het broeikaseffect. Ook heel mooi is onze wereld bij nacht. Je kon zo alle grote steden van de wereld zien liggen. En dan het verschil tussen Noord- en Zuid Korea: de eerste in het pikkedonker, de tweede blakend in het licht. Heel apart.
Echt een mooie film. Ik heb me geen minuut verveeld.
Daarna hebben we ons rondje op de Frederik Hendriklaan gelopen voor de oliebollen en appelflappen. Ook op de Fred staan er weer wat meer winkels leeg. Jammer is dat toch.
Oudjaarsavond hebben Jan en ik samen doorgebracht. Mariska en Alex waren bij vrienden in Voorburg. We hebben eigenlijk de hele avond tv gekeken, voornamelijk muziekprogramma's.
Ik al hakend (ben weer met een shawl bezig), Jan onderuit gezakt met Kiwi op zijn schoot. Het was Mango's eerste oudjaar. Ze keek met grote ogen naar de mooie kleurtjes in de lucht. Er was trouwens veel vuurwerk, aan beide kanten van het huis. Om 12 uur, toen het los ging, verdween Kiwi voor een half uurtje achter de bank en Mango vloog naar boven en verschool zich onder het bed.
En nu is het 2017. Heerlijk! Alles is weer opgeruimd. De ramen zijn weer gezeemd, binnen en buitenkant. De gordijnen zijn gewassen. De glazen lampenkapjes in de kamer en die in de keuken zijn in de vaatwasser geweest. Er staan weer narcisjes en andere bolletjes. Laat de lente maar komen!